“Ώσπου Έγινε Μπλε”, η νέα ποιητική συλλογή της Μαργαρίτας Μηλιώνη

…γυναίκες που σας σμίλεψαν γυναίκες
υποταγμένες όπως η κοίτη στο ποτάμι
φτεροκοπάτε γύρω από τη ματαίωση
όπως οι μύγες γύρω από τη λάμπα

με δεκαέξι ημιτελή ποιήματα στο συρτάρι
με δεκαέξι ημιτελείς συλλογές στη μήτρα του κόσμου
με δεκαέξι ημιτελή φωνήεντα στον λάρυγγα
με δεκαέξι ημιτελή σύννεφα στον ουρανό σας

κορμιά δίχως ανάγκες
θαλασσινές σπηλιές που μπαινοβγαίνει ανέγγιχτος ο χρόνος
γυναίκες δίχως τόπο

ΑΝΑΣΤΑΣHΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ ,1971-2008 [ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 2018]

ARS POETICA

Το ποίημα δεν είναι σαν τα φύλλα που ο άνεμος σέρνει στους δρόμους.
 Δεν είναι η ακίνητη θάλασσα,το αραγμένο καράβι.
Δεν είναι ο γαλάζιος ουρανός
και η καθαρή ατμόσφαιρα.

 Το ποίημα είναι ένα καρφί
 στην καρδιά του κόσμου.
 Ένα φωτεινό μαχαίρι
μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.
Το ποίημα είναι σπαραγμός.
Κομμάτι γυαλιστερό μέταλλο,
πάγος, σκοτεινή πληγή,
 το ποίημα είναι σκληρό- πολυεδρικό διαμάντι.
Συμπαγές - λαξευμένο μάρμαρο.
Ορμητικό - Ασιατικός ποταμός.

 Το ποίημα δεν είναι φωνή,
πέρασμα πουλιού.
Είναι πυροβολισμός
στον ορίζοντα και την ιστορία.
Το ποίημα δεν είναι άνθος που μαραίνεται.
 Είναι βαλσαμωμένος πόνος.

http://varelaki.blogspot.com/2019/06/varelaki-h-1971-2008-2018.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Varelaki+%28varelaki%29

“Τελέσιλλα” του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου στην Αρχαία Μεσσήνη

Το θεατρικό έργο “Τελέσιλλα” του συγγραφέα Γρηγόρη Χαλιακόπουλου από τα Φιλιατρά θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν, όσοι βρεθούν την Παρασκευή 2 Αυγούστου στην Αρχαία Μεσσήνη σε μία παράσταση που θα λάβει χώρα σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ελληνισμού και την Πειραματική Σκηνή Καλαμάτας Το έργο αυτό ανεβαίνει για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σταματίου, με στόχο την ανάδειξη της άγνωστης στους περισσότερους, ιστορικής ποιήτριας και ηρωίδας του Αρχαίου Άργους. Είναι ένας ύμνος στη Γυναίκα, τη Δύναμη και τη Δημοκρατία. Η

Πόσο διαρκεί η καριέρα ενός συγγραφέα; (επιμ.της Αλεξάνδρας Σαμοθράκη)

Έρευνα της Emily Temple, senior editor στο Lit Hub, και απόδοση της Αλεξάνδρας Σαμοθράκη

Ένα από τα συνηθέστερα μέτρα και σταθμά για να συγκρίνουμε συγγραφείς (μεταξύ τους και με τον εαυτό μας) είναι η ηλικία.  Θαυμάζουμε τις γυναίκες συγγραφείς που ξεκίνησαν αργά. Χαζεύουμε, ζηλεύομε και κριτικάρουμε τα παιδιά-θαύματα. Ασχέτως του πότε έκαναν την εμφάνιση τους οι διάσημμοι συγγραφείς, αρεσκόμαστε να μελετάμε τα πρωτόλεια τους εξαιτίας της καριέρας που προμήνυαν. Όμως εκτός από τον τρόπο και την ηλικία που μια καριέρα ξεκινά, ίσως έχει κάποιο νόημα να

Ρομπέρτο Μπολάνιο, Ανάσταση

Η ποίηση μπαίνει στο όνειρο
όπως ο δύτης σε μια λίμνη.
Η ποίηση, πιο τολμηρή απ ’ τον καθένα
μπαίνει και πέφτει,
σαν μολύβι
σε μια λίμνη άπατη όπως το Λοχ Νες
ή θολή και άτυχη όπως η λίμνη Μπαλατόν.
Παρατηρήστε τη από το βυθό:
Ένας δύτης
αθώος
τυλιγμένος στα φτερά
της θέλησης.
Η ποίηση μπαίνει στο όνειρο
όπως ένας δύτης νεκρός
στο μάτι του Θεού.

*Από «Τα ρομαντικά σκυλιά», μτφρ. Κωσταντίνα Παναγοπούλου-Pérez.

**Το ποίημα και τη φωτογραφία της ανάρτησης, του Ralph Gibson, τα πήρα από τη σελίδα της Mαρίας Θεοφιλάκου στο facebook.

Το κόσκινο |

Βίκυ Δερμάνη, Ιδού κι εγώ

Ιδού κι εγώ
με του τοίχου το ρολόι
να χτυπά φθινόπωρο

με πυρετό στο αίμα
κι ανεμώνες κόκκινες
με συννεφιά στα μάτια
και πεινασμένα χέρια
να παίζουν ζάρια τη ζωή
σ’ ένα τραπέζι άδειο

ντυμένη μαύρα πάντα
το θάνατο κορόιδευα
μ’ όλο το σώμα μια πληγή
και μια φωτιά στα σπλάχνα
ο έρωτας που έπινα
ένα ποτήρι αίμα

ιδού εγώ
ιδού τα έπιπλα
η νύχτα ιδού
― μεγάλη πάντα

Το κόσκινο |

27721

δεν είναι περίεργο για την σκόνη
να ταξιδεύει στο διάστημα
ή να καταπίνει πλανήτες
μα ποιος το περίμενε
πως θα έπειθε
τον χρόνο
να
πεθάνει,
απλά
και
μόνο
αγαπώντας
τον εαυτό
της

Το κόσκινο |

«Ο τάφος του διαόλου»: Η ιδιόρρυθμη νουβέλα του Ζαχαρία Στουφή – γράφει ο Ζαχαρίας Σώκος

Μετά το εκκωφαντικό, για όσους το διάβασαν, διήγημα του Ζαχαρία Στουφή, Το πάρτι, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ένεκεν» το 2015, ο συνονόματος συγγραφέας επανέρχεται στον πεζό λόγο με μια ιδιόρρυθμη νουβέλα με τίτλο Ο τάφος του διαόλου, από τις εκδόσεις «ΑΩ». Η ιδιορρυθμία και η προκλητικότητα είναι χαρακτηριστικά της γραφής του Ζαχαρία Στουφή, τόσο στον πεζό όσο και στον ποιητικό και θεατρικό του λόγο, οπότε δεν εκπλήσσει η επισήμανση αυτή στους γνωρίζοντες τη γραφή του. Ο συγγραφέας εμφανίστηκε στα γράμματα με ποίηση το 1996, και μάλλον αυτοπροσδιορίζεται πιο πολύ ως ποιητής. Βέβαια η θητεία του στον πεζό λόγο έχει πλούσιο παρελθόν με κείμενα δοκιμιακού και λαογραφικού χαρακτήρα, τα θανατολογικά όπως τα

Αλόη Σιδέρη,« Ἀνάμεσα στὸ μακριὰ καὶ τὸ πιὸ μακριά»,(γράφει ο George Le Nonce)

1. Τὸ μακριὰ καὶ τὸ πιὸ μακριὰ

Ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Ἄγρα κυκλοφόρησε πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες μιὰ ἐξαιρετικὰ καλαίσθητη συγκεντρωτικὴ ἔκδοση τῶν ποιημάτων καὶ τῶν διηγημάτων τῆς ποιήτριας Ἀλόης Σιδέρη μὲ τὸν τίτλο Ἀνάμεσα στὸ μακριὰ καὶ τὸ πιὸ μακριά. Καθὼς τὰ περισσότερα βιβλία της ἦσαν ἐδῶ καὶ χρόνια δυσεύρετα πιὰ ἢ ἐξαντλημένα, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ ὅσο ζοῦσε ἡ ποιήτρια, ὅπως ἀναφέρει καὶ ἡ Μαρία Λαϊνᾶ στὸν πρόλογό της (σελ. 12), «οὔτε

Ο Ερνέστο Σάμπατο και η ζωή ως αλγόριθμος

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Κόσμος / 09.06.19 ]

---

«Έχει κάποιο νόημα η ζωή; Τι σημαίνει ο θάνατος; Είμαστε μία αιώνια ψυχή ή απλώς μία συσσώρευση μορίων από αλάτι και χώμα; Υπάρχει Θεός ή δεν υπάρχει; Αυτά είναι σίγουρα σημαντικά προβλήματα. Όλα τα υπόλοιπα, όπως ο νόμος της βαρύτητας, η ατμομηχανή, οι δορυφόροι του Δία, ως και ο κύριος Καντ με τις περιβόητες κατηγορίες του, σωστά λέει ο Καμύ, είναι στο βάθος ένα παιχνίδι για μικρά παιδιά. Στο διάβολο η καθαρή σκέψη και η οικουμενικότητα των νόμων της! (…) Τι σημασία έχει αν η Καθαρή Σκέψη είναι οικουμενική και αφηρημένη, όταν Αυτός-που-διαλογίζεται δεν είναι ένας θεός, αλλά ένας φουκαράς που ξέρει ότι πρόκειται να πεθάνει και ότι από αυτόν το δικό του σαρκικό θάνατο δεν θα μπορέσει να τον σώσει ο Καντ με όλες του τις κατηγορίες; Τι σόι είναι αυτή η περίφημη γνώση που μας αφήνει μόνους απέναντι στο θάνατο;».

Κικής Δημουλά-ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΙΝΙΓΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΡΟΜΟ

Ι
Για σένα στις επιθυμίες μου
λόγος δεν έγινε ποτέ.
Δεν σε προέβλεψαν ποτέ
τα όνειρά μου.
Οι προαισθήσεις μου
δε σε συνάντησαν.
Ούτε η φαντασία μου
-καλά θυμάμαι.
Κι όμως
μι' ανεξακρίβωτη στιγμή
σ' εξακρίβωσα μέσα μου
ένα έτοιμο κι όλας αίσθημα.

Kατασπαραγμένες υπάρξεις σ' έναν εύθραυστο κόσμο

του Γιώργου Κορδομενίδη

O Tέννεσση Oυίλλιαμς με τη μητέρα του, Eντουίνα

Tο σταθερό και ανυποχώρητο ενδιαφέρον του κοινού για τα έργα του Tέννεσση Oυίλλιαμς, είτε στις θεατρικές είτε στις κινηματογραφικές τους μεταφορές, θυμίζει επιτακτικά πόσο εύφορο έδαφος βρήκε στην Eλλάδα το έργο του πιο πολυπαιγμένου ίσως θεατρικού συγγραφέα του αιώνα μας.

Δεν είναι τυχαίο ότι παίχτηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά, με πρωτοφανή προσέλευση, O γυάλινος κόσμος στη σκηνοθεσία του Δημήτρη Mαυρίκιου, ξανανέβηκε το Λεωφορείον Ο Πόθοςμε την Kάτια Δανδουλάκη, και το Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι από τη Nέα Σκηνή του Eθνικού Θεάτρου αλλά και από την Oμάδα Yψηλού Kινδύνου· ούτε είναι τυχαία τα εισιτήρια που έκοψε η επανέκδοση του Λεωφορείον Ο Πόθος του Hλία Kαζάν.

Καλοκαιρινοί μύθοι

Το καλοκαίρι είναι δρόμος απόκρημνος

Ένα κακό όνειρο

μια σκοτεινή παραλία

το ποίημα κατάστικτο από ενοχές

και με ακατάσχετη αιμορραγία

να έχει ξεχάσει πού είναι ο χώρος του

και να ’χει χάσει τον δρόμο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΑΘΗΝΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ»

ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Κύριε Αθηναίε, ως Πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνισμού, πήρατε την πρωτοβουλία να θέσετε υπό την αιγίδα σας την παράσταση «Τελέσιλλα» του συγγραφέα Γρηγόρη Χαλιακόπουλου. Με ποιο σκεπτικό το αποφασίσατε; 

Το «Φεστιβάλ Μύησης στον Πολιτισμό» το οποίο έχουμε ως Ίδρυμα  Ελληνισμού δημιουργήσει έχει ένα «σύνθημα» ας μου επιτραπεί ο όρος: «Είμαστε Όλοι Καλεσμένοι της Ελλάδας  και του Πολιτισμού της». Και αυτό γιατί ο  Πολιτισμός μας προσφέρει και μας «φανερώνει» έννοιες και αξίες που δοκιμασμένες στους αιώνες, ισχύουν σε όλες τις εποχές, που είναι διαχρονικές. Έννοιες και Αξίες που προσδιορίζουν το περιεχόμενο της ζωής μας, την σημασία της,  τον σκοπό της. Έννοιες και αξίες που αποτελούν το άυλο αγαθό που «ανακάλυψε» και διάχυσε στην Οικουμένη ο Ελληνικός Πολιτισμός, Ο Ελληνισμός. Ένα άυλο αγαθό αξιών και εννοιών στο οποίο οι Έλληνες μυούμεθα βιωματικά μέσα από το ανώτερο προτέρημά μας,  του   συναισθήματος.  Που είναι υπέρτερο  αγαθό της λογικής και του ορθολογισμού της Δύσης, και προσδιορίζει το περιεχόμενο των πράξεων μας, και δίνει νόημα στην ζωή μας.

Το μέλλον του βιβλίου & το βιβλίο του μέλλοντος

Κάθε συζήτηση για το μέλλον του βιβλίου ασφαλώς συνιστά συζήτηση για το βιβλίο του μέλλοντος. Όπως άλλωστε γνωρίζουν οι αναγνώστες της ποίησης και κάθε είδους δημιουργίας, ακόμη και όταν αυτό δεν το συνειδητοποιούν οι ίδιοι οι δημιουργοί, όλα υπάρχουν για να καταλήξουν σε ένα βιβλίο, σύμφωνα με την επιγραμματική διατύπωση του Μαλλαρμέ. Τα πάντα καταλήγουν, θα έλεγα, στο ίδιο κεφάλι του κάθε αναγνώστη, καθώς συγκροτεί το δικό του ιδανικό βιβλίο. Αποτυπώνοντας με τον εκάστοτε εφικτό τρόπο σημεία της γραφής, τη διαδικασία αυτή στηρίζει το υλικό βιβλίο, το οποίο αποτελεί μια αρχαία τεχνολογία που επιχειρεί να απελευθερώσει το μέλλον αιχμαλωτίζοντας εντός