Η σιδερένια βούληση του συντηρητισμού (του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου)

Πώς μπορεί να μετατρέψει κανείς σε λογοτεχνία μια πολιτική και θρησκευτική σύγκρουση που ταλάνισε έναν τόπο τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα, για να κορυφωθεί κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, να λάβει τέλος αρκετά χρόνια μετά, και να ανακινηθεί υπό άλλες συνθήκες στις ημέρες μας; Το μυθιστόρημα της Anna Burns Ο γαλατάς, που απέσπασε το βραβείο Booker για το 2018 και κοσμεί τώρα τη σειρά «Aldina» των εκδόσεων Gutenberg, δεν δίνει πολιτικές ή ιστορικές

«Γιώργος Κοτζιούλας: Από μικρός στα Γράμματα» (γράφει η Ευθαλία Μπουκουβάλα)

«Τζουμέρκα – Αθήνα, αυτή ήταν όλη

που χάραξα, όλη μου η γραμμή.

Κίνησα απέκει μ’ ένα τσόλι,

μου ‘λειψε εδώ και το ψωμί.

Αρχή κακού ήταν που δεν είχα

κουκούτσι πνεύμα πραχτικό

τριχιά την έκανα την τρίχα,

της φαντασίας μου υλικό.

[…]

Σίμος Ανδρονίδης, «Δοκίμια», 2018

Τούμας Τρανστρέμερ: ‘Αυτό που θέλω να πω…’

«Μπήκα στο αυτοκίνητο και επέστρεψα σπίτι διαπερασμένος από
το καλοκαιριάτικο φως της μέρας τη βροχή και τη γαλήνη διαπερασμένος από το φεγγάρι»
(Τούμας Τρανστρέμερ, ‘Από τον Ιούλιο του 90’)

Για τον Νάνο Βαλαωρίτη

Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

«Θα συνεχίσω άραγες να γράφω και μετά θάνατον; Έχω γράψει σε ώρα τροπικής θύελλας τις παραμονές του τέλους κι όταν το πλοίο βυθιζόταν τραγούδησα στο κατάστρωμα κι όταν γκρεμίζονταν οι πυλώνες του ναού, έκρουσα τις φωνητικές μου χορδές με την τελευταία μου πνοή…

Έγραψα σε ώρες συσκότισης λόγω διακοπής ρεύματος, σε ώρα ψυχικού κλονισμού, παγιδευμένος κάτω από χαλάσματα χωρίς αέρα κι αντικρίζοντας εκτελεστικά αποσπάσματα δικτατοριών. Έγραψα ακούγοντας εκκωφαντικές συναυλίες σκληρού ροκ και στο κρεβάτι μου όταν κοιμόμουνα: τώρα χρειάζομαι μόνο χαρτί και καλαμάρι και θα συνεχίσω να γράφω στον αιώνα τον άπαντα».

Η Ζωή μου μετά θάνατον εγγυημένη, 1993

Τόλη Νικηφόρου ποίημα

Κασταλία πηγή

γαλάζιο σύννεφο
μικρό πουλί
δώρο της τύχης και της άνοιξης
σαν Ινδιάνος ονομάζω το παιδί μου

ζεστή φωτιά
αρκούδας γούνα απαλή
ανθισμένο καλύβι σ' ένα κόσμο ερημιάς
σαν Εσκιμώος ονομάζω το παιδί μου

πρωινή δροσιά του χόρτου
φτερουγίζει στο μέτωπό του
η ανάσα του σαν κόκκινο μπαλόνι
υψώνει επίκληση στον ουρανό
με δέος η απεραντοσύνη
αγγίζει τα δυο του χρόνια

κι εγώ ισοβίτης από τοίχο σε τοίχο
τα βήματά μου που μετρούσα
λούζομαι τώρα στις μυστικές του λέξεις
με τα νύχια στην πέτρα ζωγραφίζω το φως

(από τη συλλογή Ο πλοηγός του απείρου, 1986)

Η πρόσληψη του Ε. Α. Πόε στην Ελλάδα

Κώστας Γ. Παπαγεωργίου Επιμέλεια: Μισέλ Φάις A-A+ Η υποβλητική ατμόσφαιρα των σκοτεινών και παράδοξων ιστοριών του Ε. Α. Πόε επηρέασε και κινητοποίησε δημιουργικά σημαντικούς Ευρωπαίους και Ελληνες συγγραφείς, στην πλειονότητά τους εκπροσώπους ή θιασώτες του αισθητισμού. Η μέσω του Μποντλέρ, εξάλλου, σύνδεσή του με τον γαλλικό συμβολισμό και ο χαρακτηρισμός του ως καταραμένου ποιητή συνέβαλαν στη μετάφραση πολλών ποιημάτων του από νεορομαντικούς και νεοσυμβολιστές ποιητές του Μεσοπολέμου (Λαπαθιώτης, Ουράνης,

Ένα τοπίο καφκικό

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου //

 https://www.fractalart.gr/i-epitropi/

Sonallah Ibrahim «Η επιτροπή» νουβέλα, μετάφραση από τα αραβικά: Πέρσα Κουμούτση, ΑΩ εκδόσεις

Ο ήρωας στη νουβέλα του Ibrahim Sonallah βαδίζει προς την καταστροφή του – προμελετημένη και σχεδιασμένη προσεκτικά από μια Επιτροπή απόλυτης εξουσίας, απέναντι στην οποία ο ίδιος εμφανίζεται οικειοθελώς. Έτσι, με τα δικά του βήματα εισέρχεται στο ναρκοθετημένο τοπίο πιστεύοντας πως η έκβαση της συνάντησής του με τα μέλη της Επιτροπής εξαρτάται από τα προσόντα του, την άρτια προετοιμασία του  και τη ρητορική του δεινότητα. Σύντομα θα αντιληφθεί ότι δεν έχει στα χέρια του το νήμα που θα τον καθοδηγήσει να βγει αλώβητος από τον λαβύρινθο του εξουσιαστικού μηχανισμού. Το παραπάνω σκηνικό αρκεί για να χαρακτηρισθεί η ιστορία εφιαλτική. Ο

Τζόναθαν Κόου: Μέση Αγγλία, η ακτινογραφία της κρίσης

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

Η Μέση Αγγλία ξεκινά το 2010 στο Μπέρμιγχαμ της αποβιομηχάνισης, εκεί όπου τα εργοστάσια αυτοκινήτων έχουν παραχωρήσει τη θέση τους σε μεγάλα εμπορικά κέντρα. Το χρήμα τώρα βγαίνει από το χρήμα (τράπεζες). Ακολουθεί το Λονδίνο των συγκρούσεων με την αστυνομία, συνεχίζει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της πρόσκαιρης εθνικής συμφιλίωσης και φθάνει στο σήμερα, του Κάμερον, της Μέι και του Μπόρις Τζόνσον. Όλη η ιστορία περιγράφεται όπως τη βιώνει ένα ζευγάρι, ο Ίαν και η Σόφι, ένας πολιτικός αναλυτής και ένας μεσήλικας που προσπαθεί να γράψει το μυθιστόρημα της ζωής του! Για τον Τζόναθαν Κόου όλα αρχίζουν το 1979. Η Βρετανία ζει τις

Εθνική συμφιλίωση ή μονομερής «αποχαιρετισμός στα όπλα»; Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Το 2019 μοιάζει με καλειδοσκόπιο «στρογγυλών» επετείων. Τον περασμένο Απρίλιο έκλειναν ογδόντα χρόνια από τη νίκη του Φράνκο στον ισπανικό εμφύλιο – νίκη που σφράγισε, με μια νύχτα δικτατορίας 36 ετών, την «τελευταία μεγάλη υπόθεση του εικοστού αιώνα», όπως έλεγε ο Καμύ – την ισπανική επανάσταση. Τρία χρόνια κράτησε, όμως, και η δική μας «μεγάλη υπόθεση», που έκλεισε στρογγυλά εβδομήντα χρόνια πριν στο Γράμμο-Βίτσι. Και ήταν Αύγουστος του 1989, όταν η τότε κυβέρνηση ΝΔ-Ενιαίου Συνασπισμού (ΚΚΕ και ΕΑΡ), υπόμνηση από μόνη της πόσο απείχαν πια οι «μεγάλες υποθέσεις», παρέδιδε στην πυρά, σε δημόσια θέα, τους φακέλους κοινωνικών

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών – Το πρόγραμμα

5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών
23-26 Σεπτεμβρίου 2019
16 χώρες, 70 ποιητές

Ο Κύκλος Ποιητών και το Μέγαρο Μουσικής, με την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, διοργανώνουν το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό λογοτεχνικό γεγονός, το οποίο δημιουργήθηκε μέσα στα χρόνια της κρίσης και φιλοδοξεί να αλλάξει την εικόνα της Ελλάδας στον κόσμο, καθιστώντας την Αθήνα σημαντικό ευρωπαϊκό κέντρο λογοτεχνίας και ταξιδιωτικό προορισμό για τους λάτρεις της ποίησης.

Oι υποψήφιοι για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας και Παιδικού Βιβλίου

Τις βραχείες λίστες για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας και για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2018, δηλαδή εκδόσεις του 2017, έδωσε στη δημοσιότητα το Τμήμα Γραμμάτων και Βιβλίου της Διεύθυνσης Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού/Γενικής Γραμματείας Σύγχρονου Πολιτισμού του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ποίημα

Χαμόγελο Αν και εξεγερμένος,είμαι ανήμπορος να δραπετεύσω. Θέλω χαμόγελο που θα μπορεί την θέλησή μου να αναστατώσει και την καρδιά μου τυμπανίστρια να κάνει σε μια γιορτή με τον σφυγμό τής τρέλας. Μιας τύχης απροσδόκητης χαμόγελο κι ο ουρανός τραβάει τις κουρτίνες του. Σε μονοπάτι μυστικό θροϊζει η ομορφιά, αέρινο φιλί βουνίσιας ερημιάς. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ 13 Νοέ. 2013

Όταν η ιταλική αστυνομική λογοτεχνία, μας ξαφνιάζει ευχάριστα!

https://www.fractalart.gr/italiki-intrigka/

Κάρλο Λουκαρέλλι: «Ιταλική ίντριγκα» Μετάφραση: Δήμητρα Δότση, Εκδόσεις Πατάκη

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα – έκπληξη, από τη γειτονική Ιταλία, όπου ο συγγραφέας του, Κάρλο Λουκαρέλλι, είναι ιδιαίτερα διάσημος. Έκπληξη, γιατί μας γνωρίζει μια άγνωστη πλευρά τής γειτονικής χώρας, όχι με τη δράση τής Μαφίας και των συναφών ομάδων, αλλά εκείνη την Ιταλία, που τη δοκίμασε στα πρώτα χρόνια τού Ψυχρού Πολέμου. Όπως ο συμπατριώτης του, θαυμαστός Καμιλλέρι, έτσι και ο Λουκαρέλλι, λανσάρει το πρότυπο του τίμιου αστυνομικού, που χωρίς υπερφυσικές ικανότητες, με μόνο του εφόδιο το πείσμα για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, πασχίζει να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες που το καθήκον του απέναντι στην ακεραιότητα, του επιβάλλει.

Heiner Müller, Ποιήματα (μετάφραση-εισαγωγή: Κώστας Κουτσουρέλης)

Ο Heiner Müller γεννήθηκε στο Έππενντορφ της Σαξωνίας το 1929. Διάσημος δραματουργός και σκηνοθέτης υπήρξε από τους σημαντικότερους θεατράνθρωπους του μεταπολεμικού γερμανόφωνου κόσμου, αλλά και σημαντικός ποιητής. Μολονότι ήρθε συχνά σε σύγκρουση με το καθεστώς, δεν εγκατέλειψε ποτέ την Ανατολική Γερμανία. Πέθανε από καρκίνο στο Βερολίνο το 1995.

Για τον ποιητή Χριστόφορο Λιοντάκη

Λογοτέχνης με ξεχωριστό έργο ο Χριστόφορος Λιοντάκης, μέλος της γενιάς του ’70, ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής –πρωτίστως γαλλικών έργων–, πέθανε στις 26.7.2019, στα 74 του· είχε γεννηθεί στο Ηράκλειο το 1945. Σε προ τριετίας συνέντευξή του στον Χρήστο Αγγελάκο («Εφημερίδα των Συντακτών», 18.12.2016) είχε κατονομάσει τον Κώστα Καρυωτάκη σαν έναν από τους αγαπημένους του ποιητές. Κι ωστόσο, κάποιο από τα κρίσιμα μονοπάτια της ζωής του διασταυρώθηκε με το μονοπάτι ενός περιστασιακά «αντίδικου» του Καρυωτάκη: του Μιλτιάδη Μαλακάση. Εννοώ την ιδιαίτερα πρώιμη επαφή και των δύο, του Μεσολογγίτη και του Κρητικού, στην ηλικία του αξεδίψαστου σφουγγαριού, με μία από τις ισχυρότερες μορφές του έμμετρου λαϊκού λόγου: τα μοιρολόγια. Στη συναγωγή αυτοβιογραφικών αφηγημάτων «Ο μεγάλος δρόμος»