Περί αυτοδικίας

Τιτίκα Δημητρούλια

Τεύκρος Μιχαηλίδης, «Το καρέ με τις ντάμες», εκδόσεις Ψυχογιός, 2026

Έχουν περάσει είκοσι πέντε χρόνια από τη μεγάλη στροφή που, κατ’ αναλογία με αντίστοιχες διεθνείς εξελίξεις και με σχετική, πάντα, καθυστέρηση, συντελέστηκε στην παραγωγή της νεοελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας –πυροδοτώντας και τη σχετική θεωρητική, κριτική συζήτηση περί της θέσης της στο λογοτεχνικό πεδίο. Έκτοτε, η νεοελληνική αστυνομική μυθοπλασία διαρκώς αυξάνει αλλά και

Uketsu «Παράξενες εικόνες», Μετάφραση: Αντώνης Καλοκύρης, εκδ. Πατάκη, σελ. 312

Μια σειρά από σκίτσα που έφτιαξε μια νεαρή έγκυος πριν πεθάνει. Η ζωγραφιά ενός μικρού παιδιού στην οποία μια γκρι μουτζούρα καλύπτει το σπίτι του. Τα απελπισμένα σχέδια θύματος δολοφονίας στις τελευταίες του στιγμές. Το καθένα από αυτά αποτελεί μια ανατριχιαστική προειδοποίηση… Το καθένα αποκαλύπτει ένα μακάβριο μυστικό, «κρυμμένο σε κοινή θέα»…

Οι δυσοίωνοι γρίφοι του αινιγματικού Uketsu, του πιο επιτυχημένου συγγραφέα ιστοριών μυστηρίου στην Ιαπωνία, κατέκτησαν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον πλανήτη. (Από τον εκδότη)

Συναρπαστικό, κλασικό, λογοτεχνικό νουάρ

Θεόδωρος Γρηγοριάδης

Σεμπαστιέν Ζαπριζό «Το βαγόνι των δολοφόνων», μετάφραση: Ανδρέας Παππάς, εκδόσεις: Πατάκης, 2025

Το βραδινό τρένο από τη Μασσαλία μόλις έφθασε στο Παρίσι. «Ο άνθρωπος που έκανε τον έλεγχο στα κουπέ με τις κουκέτες ήταν σαράντα τριών ετών. Τον έλεγαν Πιέρ, αλλά οι φίλοι του τον φώναζαν Μπεμπέ. Ανήκε στην άκρα Αριστερά και στο μυαλό του κυριαρχούσε η απεργία την οποία θα ξεκινούσαν την επόμενη εβδομάδα».

Ευάγγελου Αληγιζάκη, «Δικανική κρίση και Ασυνείδητο-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη»

Νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ

Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ το δοκίμιο του εγκληματολόγου Ευάγγελου Αληγιζάκη  «ΔΙΚΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη», με πρόλογο Γιώργου Τσιάκαλου, Ομότιμου Καθηγητή Παιδαγωγικής Α.Π.Θ.

Ξένη λογοτεχνία. Καμία χώρα δεν τη γνωρίζουμε βαθύτερα απ’ ό,τι στις σελίδες των ξένων συγγραφέων

Γράφει η Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη

 Υπάρχει ένας τρόπος να ταξιδεύεις χωρίς βαλίτσα, να γνωρίζεις ανθρώπους χωρίς να τους έχεις συναντήσει ποτέ, και να περπατάς στους δρόμους χωρών όπου ίσως να μην πας ποτέ σου. Αυτός ο τρόπος είναι η λογοτεχνία και ειδικά η ξένη λογοτεχνία, που ανοίγει παράθυρα και μας δείχνει τον κόσμο μέσα από τα μάτια των άλλων.

Γεράσιμος Δενδρινός [ Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗ : Αρχείο Γεωργίου Φωτίου – Σακελλίωνος, Αλεξάνδρεια, εν έτει 1952, Σχεδιάσματα: 1914-1916;]

                 

        ΑΙΝΙΓΜΑ 1907

 

Αναμφιβόλως, η ποιητική συλλογή Τα Αινίγματα

του  Πολύβιου, νεαρότατου ανθυπολοχαγού της Αγγλικής Φρουράς

εις Μπορσάιντ,[1] υιού Αγγλοέλληνος φωτογράφου,

 με Αλεξανδρινές ρίζες ήτο θαυμασία.

Του έγραψα κριτικήν επαινεστάτην εις το περιοδικόν 

Moira Macdonald «Όπως στα βιβλία», Μετάφραση: Έφη Τσιρώνη, εκδ. Μεταίχμιο, σελ. 456

Ένα ανώνυμο γράμμα στις σελίδες ενός βιβλίου καταλήγει σε λάθος χέρια. Μια γοητευτική ιστορία για τις απρόσμενες συναντήσεις και τη μαγεία των βιβλιοπωλείων. H Έιπριλ, μια έξυπνη και μοναχική γυναίκα, έχει αρχίσει να βαριέται στη δουλειά της: αφήνει μέσα σε ένα βιβλίο ένα γράμμα για τον Γουέστλεϊ, τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου της γειτονιάς της, ο οποίος έχει ένα γλυκό χαμόγελο και

Χρήστος Λεοντής: Μια μουσική παρακαταθήκη που συγκίνησε το κοινό στο Κηποθέατρο Ζωγράφου

Υπάρχουν συναυλίες που προσφέρουν ψυχαγωγία και υπάρχουν εκείνες που μετατρέπονται σε βιώματα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η μουσική βραδιά (Κυριακή 5 Ιουλίου 2026) που χάρισε ο σπουδαίος συνθέτης Χρήστος Λεοντής στο Κηποθέατρο Ζωγράφου, εκεί όπου η ποίηση, η μουσική και η συλλογική μνήμη συναντήθηκαν σε μια συγκινητική γιορτή του ελληνικού πολιτισμού.

Όλη η ζωή μας / ύφαλοι κι άσπλαχνες εξορίες.

Του Κωστή Καζαμιάκη. 1*.

 

 Όλη η ζωή μας / ύφαλοι κι άσπλαχνες εξορίες

   

Ο Κωστής Καζαμιάκης αναλύει το ποίημα  του Γιώργου Κοζία «Όνειρο στο κύμα»

 (από την ποιητική συλλογή Εξάγγελος, 2021)

Η ποιητική της μνήμης και της φροντίδας σε μια ενιαία ποιητική σύνθεση: Αγαπημένε μου πατέρα της Μάνιας Μεζίτη

Η ποιητική συλλογή Αγαπημένε μου πατέρα της Μάνιας Μεζίτη (Κουκκίδα, 2024, ISBN 978-618-208-094-8) αποτελεί μια βαθιά προσωπική και συγκινητική ποιητική μαρτυρία για τη σχέση πατέρα και κόρης, τη δοκιμασία της ψυχικής ασθένειας, τη φθορά της μνήμης και τη δύναμη της αγάπης που επιμένει ακόμη και όταν η επικοινωνία δοκιμάζεται ή σταδιακά αποσυντίθεται. Από το εξώφυλλο ήδη προϊδεάζεται ο/η

«Υπάρχει λόγος...» να διαβάσετε το νέο βιβλίο του Κ. Καναβούρη

[ Δημήτρης Χριστόπουλος /artinews.gr / 19.06.26 ]

“Σημαίες λέξεων μέσα στη νύχτα” είναι ο τίτλος του άρθρου του φιλόλογου και συγγραφέα Δημήτρη Χριστόπουλου στην ιστοσελίδα frear.gr που αναφέρεται στο νέο βιβλίο του Κώστα Καναβούρη «Υπάρχει λόγος - Κείμενα από το μάτι του κυκλώνα», Εκδόσεις "Θεμέλιο".

Γράφει ο Δημ. Χριστόπουλος:

Η Νόσος των ουρητηρίων του Μιχάλη Αλμπάτη. Γράφει η Εύη Κουτρουμπάκη

Η Νόσος των ουρητηρίων του Μιχάλη Αλμπάτη, θα μπορούσε κανείς να πει πως  είναι ένας εκθεμελιωτικός σεισμός, μια επισκόπηση στις παθογένειες στο χώρο της Τέχνης, ένα ταξίδι όπως του Μωυσή ή του Οδυσσέα στο χώρο και στο χρόνο προς ένα απολεσθέν παρελθόν κι ένα άγνωστο μέλλον. Ένα παρελθόν  μαρμαρωμένο και ταυτόχρονα μεταλλαγμένο από τη μνήμη. Με μια σκηνοθετημένη ακολουθία μορφών.

Ο νεκροθάφτης της Γάζας, Χατζημωυσιάδης Παναγιώτης

Ο νεκροθάφτης της Γάζας

Εδώ

Δεν έχουμε νεκροταφεία

Έξω από την πόλη ή απ’ το χωριό

Με την περίφραξη, τα κυπαρίσσια

Και το μάρμαρο με το όνομα

«Θραύσματα Μνήμης»

Γράφει η  Χαρούλα Αποστολίδου

 

 Αρχοντούλα Διαβάτη «Ασπασία Καρρά- Μια γυναίκα του καναπέ», μαρτυρία, Εκδόσεις Νησίδες, 2026

 

 Η επιλογή- εκ μέρους της Αρχοντούλας Διαβάτη- να διαβάζουμε στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αδιαμεσολάβητα την αφήγηση της Ασπασίας Καρρά ήταν σοφή. Διαβάζουμε, λοιπόν, γεγονότα, σκέψεις, ερμηνείες. Όλα αυτά παρουσιάζονται ως θραύσματα μνήμης, χωρίς ιδιαίτερη συνεκτικότητα,

Ε.Χ. Γονατάς: Ο «ερημίτης της Κηφισιάς»

Aπό το facebook της Μικέλας Χαρτουλάρη

«Στο σπίτι του, εκεί που κάθεται να γράψει, έχει ένα ξύλινο κλουβί με ένα μάτι μέσα. Είναι γαλανό και μελαγχολικό, καμωμένο κατά παραγγελία του, από τους τεχνίτες του νοσοκομείου Συγγρού που πλάθουν και μπογιατίζουν γύψινα ομοιώματα παραμορφωμένων προσώπων.

»Το είχε δει σε ένα όνειρό του και επεξεργάστηκε όλη τη σκηνή σε ένα πεζό κείμενο. Σύντομο,