Ζοζέ Σαραμάγκου «Αυτοί που σηκώθηκαν απ’ τη
γη», μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις: Καστανιώτη, 2026
Αγροτικές εκτάσεις στη νοτιοκεντρική Πορτογαλία, τεράστια αγροκτήματα στα χέρια λίγων τσιφλικάδων, γη αλλού πράσινη, αλλού κίτρινη, αλλού καφετιά ή μαύρη, αλλού πάλι «κόκκινη από τον πηλό ή το αίμα που χύθηκε». Το λατιφούντιο, που «απλώνεται αχανές ως εκεί που φτάνει
Μέσα από μικροαφηγήσεις που ισορροπούν ανάμεσα στο δοκίμιο, το αφήγημα και τον αφορισμό, ο Κώστας Μαυρουδής συνθέτει στο νέο του βιβλίο ένα μωσαϊκό μνήμης και παρατήρησης. Το «Ο Χ. είπε» δεν είναι απλώς μια συλλογή ιστοριών, αλλά μια λογοτεχνική άσκηση πάνω στον χρόνο, τη λεπτομέρεια και τα πρόσωπα που χάνονται αθόρυβα από το προσκήνιο.
Τεύκρος Μιχαηλίδης, «Το καρέ με τις ντάμες»,
εκδόσεις Ψυχογιός, 2026
Έχουν περάσει είκοσι πέντε χρόνια από τη μεγάλη στροφή που, κατ’ αναλογία με αντίστοιχες διεθνείς εξελίξεις και με σχετική, πάντα, καθυστέρηση, συντελέστηκε στην παραγωγή της νεοελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας –πυροδοτώντας και τη σχετική θεωρητική, κριτική συζήτηση περί της θέσης της στο λογοτεχνικό πεδίο. Έκτοτε, η νεοελληνική αστυνομική μυθοπλασία διαρκώς αυξάνει αλλά και
Οι δυσοίωνοι γρίφοι του αινιγματικού Uketsu, του πιο
επιτυχημένου συγγραφέα ιστοριών μυστηρίου στην Ιαπωνία, κατέκτησαν εκατομμύρια
αναγνώστες σε όλο τον πλανήτη. (Από τον εκδότη)
Σεμπαστιέν Ζαπριζό «Το βαγόνι των δολοφόνων», μετάφραση:
Ανδρέας Παππάς, εκδόσεις: Πατάκης, 2025
Το βραδινό τρένο από τη Μασσαλία μόλις έφθασε στο Παρίσι. «Ο άνθρωπος που έκανε τον έλεγχο στα κουπέ με τις κουκέτες ήταν σαράντα τριών ετών. Τον έλεγαν Πιέρ, αλλά οι φίλοι του τον φώναζαν Μπεμπέ. Ανήκε στην άκρα Αριστερά και στο μυαλό του κυριαρχούσε η απεργία την οποία θα ξεκινούσαν την επόμενη εβδομάδα».
Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ το δοκίμιο του εγκληματολόγου Ευάγγελου Αληγιζάκη «ΔΙΚΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη», με πρόλογο Γιώργου Τσιάκαλου, Ομότιμου Καθηγητή Παιδαγωγικής Α.Π.Θ.
Υπάρχει ένας τρόπος να ταξιδεύεις χωρίς βαλίτσα, να γνωρίζεις ανθρώπους χωρίς να τους έχεις συναντήσει ποτέ, και να περπατάς στους δρόμους χωρών όπου ίσως να μην πας ποτέ σου. Αυτός ο τρόπος είναι η λογοτεχνία και ειδικά η ξένη λογοτεχνία, που ανοίγει παράθυρα και μας δείχνει τον κόσμο μέσα από τα μάτια των άλλων.
Αναμφιβόλως, η ποιητική συλλογή Τα Αινίγματα
του Πολύβιου, νεαρότατου ανθυπολοχαγού της Αγγλικής
Φρουράς
εις Μπορσάιντ,[1] υιού
Αγγλοέλληνος φωτογράφου,
με Αλεξανδρινές ρίζες ήτο θαυμασία.
Του έγραψα κριτικήν επαινεστάτην εις το περιοδικόν
Όλη η ζωή μας / ύφαλοι κι άσπλαχνες εξορίες
Ο Κωστής Καζαμιάκης αναλύει το ποίημα του Γιώργου Κοζία «Όνειρο στο κύμα»
