Η μεταμορφωτική επίδραση της ανάγνωσης στη ζωή ενός κρατούμενου

Κάθε χρόνο η 13η Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαίδευσης στις φυλακές. Αν μιλάμε για επανένταξη και άλλες τέτοιες ουτοπικές αμπελοφιλοσοφίες, δεν αρκούν μόνο τα σχολεία και τα εκπαιδευτικά προγράμματα από το κράτος και τους εθελοντές. Πρέπει αδιαλείπτως και όσοι δεν συμμετέχουν σε αυτά να μπορούν να έχουν την κατάλληλη καθοδήγηση ώστε να εντάξουν την αναγνωστική διαδικασία στην καθημερινότητα και γιατί όχι, να ανταμείβονται για αυτό.

ΓΚΕΛΗ ΝΤΗΛΙΑ

Γιώργος Κοζίας, «Η μικρή αγγελία»

Η μικρή αγγελία

Λόγω αλλαγής προορισμού

χαρίζονται έρωτες

πυρός, γυναικός και θαλάσσης.

Λόγω αναχωρήσεων εν γένει

πωλούνται σε τιμή κόστους

ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΌΛΙ

Ο Κώστας Ευαγγελάτος, ζωγράφος, ποιητής, θεωρητικός της τέχνης, ιδρυτής της Σύγχρονης Πινακοθήκης Villa το 2000, συνεχίζει για 26η χρονιά τις θερινές εικαστικές, καλλιτεχνικές  και λογοτεχνικές δράσεις στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. 

Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει ομαδική εικαστική έκθεση Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών στο BYRON'S ROOM,  με νέα έργα εμπνευσμένα από την ζωή και την λογοτεχνική προσφορά του μεγάλου ρομαντικού ποιητή και φιλέλληνα, έκθεση αποκτημάτων της μόνιμης συλλογής τέχνης και  ατομική

Ένα μοναδικό εγχείρημα: Εντ Σίραν και βρετανική κυβέρνηση μετατρέπουν τις βιβλιοθήκες σε μουσικά στούντιο

Οι δημόσιες βιβλιοθήκες σε ολόκληρη την Βρετανία πρόκειται να μετατραπούν σε χώρους δημιουργίας μουσικής, προσφέροντας δωρεάν πρόσβαση σε στούντιο ηχογράφησης, καθώς και ευκαιρίες για ζωντανές εμφανίσεις, στο πλαίσιο ενός νέου κυβερνητικού σχεδίου το οποίο στοχεύει στην ενίσχυση της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας.

Η πρωτοβουλία βασίστηκε στο φιλανθρωπικό έργο του διεθνούς φήμης μουσικού Εντ Σίραν, του

Θοδωρή Σαρηγκιόλη, O πιο δυνατός

Ο ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ

Ό πιο δυνατός θα ζήσει,

του δρόμου τα φαντάσματα θα συντροφεύει.

Στα κράσπεδα επίμονα θα βγαίνει το χορτάρι,

εκεί που σκάει η άσφαλτος θα ξεπηδά

κηλίδα κόκκινη στου Pollock το τελάρο.

Η εκδίκηση που ήρθε από το κρύο

Στα ανταριασμένα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, ένα νορβηγικό ατμόπλοιο κουβαλάει στα σπλάχνα του μια αδιανόητη απειλή. Τρεις θαλασσοδαρμένοι ναυτικοί, ένας λοστρόμος από τη Σουμάτρα, ένας μονόφθαλμος Ιρλανδός θερμαστής και ένας παραμάγειρας από τη Μαδαγασκάρη, δεν τολμούν να

Ελένη Λουκά, Η μουσική ως καθρέφτης της ψυχής, της κοινωνίας και της εποχής μας

Η μουσική αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές έκφρασης του ανθρώπου. Δεν είναι μόνο ένας συνδυασμός ήχων και μελωδιών, αλλά ένας τρόπος με τον οποίο αποτυπώνονται οι σκέψεις, οι αξίες, οι αγωνίες και τα συναισθήματα μιας εποχής. Μέσα από τη μουσική μπορούμε να αντιληφθούμε το ψυχολογικό κλίμα μιας κοινωνίας, καθώς οι δημιουργοί συχνά μεταφέρουν στα έργα τους όχι μόνο προσωπικά βιώματα, αλλά και την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζουν.

Ρογήρος Δέξτερ, Δύο ποιήματα

Τη νύχτα που ο Τζέκιλ μαχαίρωσε τον Χάιντ

Δε θα ‘μουν είκοσι Όταν πέρασα το κατώφλι Σ’ εκείνο το ερείπιο στη Λήμνου Στην προσμονή να μάθω Τα καμώματα του μέλλοντος

Ο εικοστός αιώνας στα λατιφούντια της Πορτογαλίας

Κώστας Αθανασίου

Ζοζέ Σαραμάγκου «Αυτοί που σηκώθηκαν απ’ τη γη», μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις: Καστανιώτη, 2026

Αγροτικές εκτάσεις στη νοτιοκεντρική Πορτογαλία, τεράστια αγροκτήματα στα χέρια λίγων τσιφλικάδων, γη αλλού πράσινη, αλλού κίτρινη, αλλού καφετιά ή μαύρη, αλλού πάλι «κόκκινη από τον πηλό ή το αίμα που χύθηκε». Το λατιφούντιο, που «απλώνεται αχανές ως εκεί που φτάνει

Οι μικρές ιστορίες της μνήμης στο «Ο Χ. είπε» του Κώστα Μαυρουδή

Στέλιος Παπαγρηγορίου 

Μέσα από μικροαφηγήσεις που ισορροπούν ανάμεσα στο δοκίμιο, το αφήγημα και τον αφορισμό, ο Κώστας Μαυρουδής συνθέτει στο νέο του βιβλίο ένα μωσαϊκό μνήμης και παρατήρησης. Το «Ο Χ. είπε» δεν είναι απλώς μια συλλογή ιστοριών, αλλά μια λογοτεχνική άσκηση πάνω στον χρόνο, τη λεπτομέρεια και τα πρόσωπα που χάνονται αθόρυβα από το προσκήνιο.

Περί αυτοδικίας

Τιτίκα Δημητρούλια

Τεύκρος Μιχαηλίδης, «Το καρέ με τις ντάμες», εκδόσεις Ψυχογιός, 2026

Έχουν περάσει είκοσι πέντε χρόνια από τη μεγάλη στροφή που, κατ’ αναλογία με αντίστοιχες διεθνείς εξελίξεις και με σχετική, πάντα, καθυστέρηση, συντελέστηκε στην παραγωγή της νεοελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας –πυροδοτώντας και τη σχετική θεωρητική, κριτική συζήτηση περί της θέσης της στο λογοτεχνικό πεδίο. Έκτοτε, η νεοελληνική αστυνομική μυθοπλασία διαρκώς αυξάνει αλλά και

Uketsu «Παράξενες εικόνες», Μετάφραση: Αντώνης Καλοκύρης, εκδ. Πατάκη, σελ. 312

Μια σειρά από σκίτσα που έφτιαξε μια νεαρή έγκυος πριν πεθάνει. Η ζωγραφιά ενός μικρού παιδιού στην οποία μια γκρι μουτζούρα καλύπτει το σπίτι του. Τα απελπισμένα σχέδια θύματος δολοφονίας στις τελευταίες του στιγμές. Το καθένα από αυτά αποτελεί μια ανατριχιαστική προειδοποίηση… Το καθένα αποκαλύπτει ένα μακάβριο μυστικό, «κρυμμένο σε κοινή θέα»…

Οι δυσοίωνοι γρίφοι του αινιγματικού Uketsu, του πιο επιτυχημένου συγγραφέα ιστοριών μυστηρίου στην Ιαπωνία, κατέκτησαν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον πλανήτη. (Από τον εκδότη)

Συναρπαστικό, κλασικό, λογοτεχνικό νουάρ

Θεόδωρος Γρηγοριάδης

Σεμπαστιέν Ζαπριζό «Το βαγόνι των δολοφόνων», μετάφραση: Ανδρέας Παππάς, εκδόσεις: Πατάκης, 2025

Το βραδινό τρένο από τη Μασσαλία μόλις έφθασε στο Παρίσι. «Ο άνθρωπος που έκανε τον έλεγχο στα κουπέ με τις κουκέτες ήταν σαράντα τριών ετών. Τον έλεγαν Πιέρ, αλλά οι φίλοι του τον φώναζαν Μπεμπέ. Ανήκε στην άκρα Αριστερά και στο μυαλό του κυριαρχούσε η απεργία την οποία θα ξεκινούσαν την επόμενη εβδομάδα».

Ευάγγελου Αληγιζάκη, «Δικανική κρίση και Ασυνείδητο-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη»

Νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ

Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ το δοκίμιο του εγκληματολόγου Ευάγγελου Αληγιζάκη  «ΔΙΚΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη», με πρόλογο Γιώργου Τσιάκαλου, Ομότιμου Καθηγητή Παιδαγωγικής Α.Π.Θ.

Ξένη λογοτεχνία. Καμία χώρα δεν τη γνωρίζουμε βαθύτερα απ’ ό,τι στις σελίδες των ξένων συγγραφέων

Γράφει η Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη

 Υπάρχει ένας τρόπος να ταξιδεύεις χωρίς βαλίτσα, να γνωρίζεις ανθρώπους χωρίς να τους έχεις συναντήσει ποτέ, και να περπατάς στους δρόμους χωρών όπου ίσως να μην πας ποτέ σου. Αυτός ο τρόπος είναι η λογοτεχνία και ειδικά η ξένη λογοτεχνία, που ανοίγει παράθυρα και μας δείχνει τον κόσμο μέσα από τα μάτια των άλλων.