2.9.26

«Τα βουνά στην πλάτη»: Οι ιστορίες που δεν χώρεσαν στο τηλεοπτικό ρεπορταζ


Από τη ζοφερή πραγματικότητα που κατέγραψε το ρεπορτάζ στη μυθοπλασία. Δέκα διηγήματα του Απόστολου Στάικου με αφετηρία το προσφυγικό.

Έφη Ζέρβα

Το βιβλίο «Τα βουνά στην πλάτη» του δημοσιογράφου Απόστολου Στάικου, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος, γεννήθηκε από όσα δεν μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ τριών λεπτών.

 

1.9.26

Πάντα βραχνός, πάντα προφήτης


Το βιβλίο «Αέρας Πεχλιβάνης. Η προφορική ιστορία του Βραχνού Προφήτη» (Εκδόσεις Μεταίχμιο), του Κωσταντίνου Τσάβαλου, εξηγεί γιατί ο προφήτης θα είναι πάντα βραχνός.

Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Η δημιουργία είναι λόγος και ο λόγος δημιουργία. Και τη γλώσσα δεν μου την έδωσαν ελληνική, αλλά παγκόσμια. Και κάπως έτσι η πρώτη νότα βρήκε τη χορδή του ανθρώπου, την αιμάτινη, τη λεπτή σαρκική που επιμένει, και ο κόσμος μέσα στον κόσμο γεννήθηκε! Πρώτα έγινε η έκρηξη του

31.8.26

Για τον συγγραφέα που απέτυχε να πεθάνει τον ήρωά του (του Κυριάκου Χαραλαμπίδη)


H παρούσα κριτική θα επιχειρήσει να μιλήσει για έναν ιδιότυπο ήρωα του Κυριάκου Δημητρίου, καθιερωμένου πλέον συγγραφέα, πανεπιστημιακού καθηγητή και μέλους της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών, στην έδρα  της Ιστορίας των Ιδεών. Η επαγγελματική του ιδιότητα προσφέρει προφανώς ένα κλειδί για να εισέλθουμε καλύτερα στο φιλοσοφημένο βάθος της  πρόσφατης νουβέλας του  «Ο άνθρωπος που

30.8.26

«Το σώμα ως κιβωτός μνήμης και ως αντικείμενο ανάμνησης, ως τυραννική παρουσία και ως βασανιστική απουσία»


Γράφει η Άννα Μαραγκάκη

 

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης «Νοσοκομείο Σωτηρία», εκδ. Κίχλη

«Δεν ξέρω άλλο χώρο που να συμπυκνώνει τόσες σιωπές, τόσες κραυγές, τόσους αγώνες, τόσες ελπίδες και τόσες διαψεύσεις από τούτο το νοσοκομείο», λέει κάπου ο αφηγητής, Μωυσής Παναγιωτίδης, στο βιβλίο του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη. Μια παρόμοια συμπύκνωση πετυχαίνει και ο συγγραφέας στο έργο του, συμπλέκοντας το προσωπικό δράμα του αφηγητή, αυστηρά οριοθετημένο στον χρόνο, με τα

29.8.26

Ανδρέας Πανταζόπουλος «Το κάλεσμα του Ντοστογιέφσκι» Το Ένα και η πίστη, η ομορφιά και η ταυτότητα


Ανδρέας Πανταζόπουλος «Το κάλεσμα του Ντοστογιέφσκι» Το Ένα και η πίστη, η ομορφιά και η ταυτότητα, εκδ. Επίκεντρο, σελ. 192 
 Το «Κάλεσμα του Ντοστογιέφσκι» του Ανδρέα Πανταζόπουλου αποτελεί μια διεισδυτική μελέτη πάνω στη θεολογικο-πολιτική σκέψη του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, εξερευνώντας τη σχέση ανάμεσα στην πίστη, την ομορφιά, την ταυτότητα και την πολιτική. Το έργο προσεγγίζει το «κάλεσμα» του Ρώσου συγγραφέα

28.8.26

Κώστας Καραγιώργης: το πορτρέτο ενός ανθρώπου και ενός αγωνιστή


Φωτεινή Βάκη

Βασίλης Τσιράκης «Ο κοσμοπολίτης: Η ζωή και ο θάνατος του Κώστα Καραγιώργη», εκδόσεις: Τόπος, 2026

Το 1933, ο Κώστας Καραγιώργης βρίσκεται ως ανταποκριτής του Ριζοσπάστη στο «φωνακλάδικο» Παρίσι, όπως το αποκαλεί ο Βασίλης Τσιράκης. Την ίδια ακριβώς περίοδο, καταλύει εκεί ο Τρότσκι αλλά και δύο Γερμανοεβραίοι, διωγμένοι από το ναζιστικό καθεστώς: η Χάνα Άρεντ και ο Βάλτερ

27.8.26

Σταύρος Ζαφερίου, «Επειδή έτσι γίνεται», Νεφέλη 2026




της
Σοφίας Ιακωβίδου

Από την αρχή και μέχρι το τέλος της νέας ποιητικής συλλογής του Σταύρου Ζαφειρίου ο λόγος ο δικός του δεν εμπλέκεται απλώς με το λόγο των άλλων, αλλά προκύπτει ανάμεσά του. Πρόκειται για κάτι σαν βιωματική διακειμενικότητα. Ο τρόπος του να αισθάνεται την πραγματικότητα με σωματικό πόνο, όπως δηλώνει ο περίφημος καρυωτακικός στίχος που προτάσσεται ως μότο, δίνει το σύνθημα προτού μπούμε

26.8.26

Είκοσι χρόνια μετά από τη δημοσίευση του «Δρόμου» του Κόρμακ Μακάρθι. Γράφει ο Γεώργιος Νικ. Σχορετσανίτης


{Cormac McCarthy Ο δρόμος (The Road). Μτφρ: Γιώργος Κυριαζής, Εκδόσεις Gutenberg. Δεκέμβριος 2024.  Αθήνα}

 

Ο Κόρμακ Μακάρθι (Cormac McCarthy, 1933-2023) ήταν ένας Αμερικανός συγγραφέας που έγραψε πολλά μυθιστορήματα και θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων και αρκετές λογοτεχνικές επιτυχίες, όπως ο «Αιματοβαμμένος μεσημβρινός» (Blood Meridian: Or the Evening Redness in the West, 1985), «Όλα τα όμορφα άλογα» (All the Pretty Horses, 1992), «Καμιά πατρίδα για τους  μελλοθάνατους» (No Country for Old Men, 2005) και «Ο Δρόμος»  (The Road, 2006). Αν, πάντως, κάποιος θελήσει να μπει στον πειρασμό να τον

25.8.26

Μάρω Βαμβουνάκη «Ο ενοχικός άνθρωπος»


Μάρω Βαμβουνάκη «Ο ενοχικός άνθρωπος», εκδ. Ψυχογιός, σελ. 254

Με τα χρόνια εντυπωσιάζομαι ολοένα και περισσότερο για τον μεγάλο ρόλο που έπαιξαν οι ενοχές στη ζωή μου, στις ζωές των γύρω μου. Θα μπορούσα να πω ότι, όπως λέμε: Είμαστε οι επιλογές μας, αξίζει να προσθέσουμε: Είμαστε οι ενοχές μας. Σχεδόν όλοι νιώθουμε ένοχοι. Λιγότερο ή πιο πολύ. Ένοχος είναι ο

24.8.26

Σωτηρία;


Γράφει η Χριστίνα Καραντώνη

 Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Νοσοκομείο Σωτηρία, Εκδόσεις Κίχλη 2026

Νοσοκομείο Σωτηρία. Ένα νοσηλευτικό ίδρυμα συνδεδεμένο με τη φυματίωση, με τη νεώτερη ιστορία της χώρας, ο συνδετικός κρίκος, στην περίπτωση του ομώνυμου μυθιστορήματος με την υπογραφή του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη, ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, ατομικά και συλλογικά τραύματα, ανώνυμους και επώνυμους που άφησαν το στίγμα τους στο ιστορικό και λογοτεχνικό γίγνεσθαι, ανάμεσα στον αφηγητή, τον συγγραφέα και τους ήρωές του. Ιστορίες που συμπλέκονται, κύκλοι υπάλληλοι, επάλληλοι, επαλλάσσοντες, κύκλοι παράλληλοι, όπως και βίοι.

23.8.26

Η πρόσληψη της Οδύσσειας στον 21ο αιώνα από τον Νόλαν


γράφει ο Πέτρος Μπούρας-Βαλλιανάτος (*)

Η εκπληκτική ταινία του Νόλαν προσφέρει μια υγιή και απόλυτα επιτυχημένη πρόσληψη της Οδύσσειας στον 21ο αιώνα. Όποιος αναζητά την πιστή ιστορία του ομηρικού έπους θα απολαύσει μια κλασική, αν και υπερβολικά ηρωοποιημένη, σκηνή μνηστηροφονίας που διαρκεί κάτι περισσότερο από μία ώρα. Όμως, σε όσα προηγούνται, ο Νόλαν καταφέρνει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον: να δώσει μια

22.8.26

2ο Φεστιβάλ Βιβλίου στον Άγιο Λαυρέντιο


Στο 2ο Φεστιβάλ Βιβλίου στον Άγιο Λαυρέντιο (που διοργανώνει η Asimenia Sarafi και ήταν αφιερωμένο στη σχέση Λογοτεχνίας και Πολιτικής) ανάμεσα στους προσκεκλημένους συγγραφείς και ο Θανάσης Τριαρίδης.
Το κείμενο που ακολουθεί ήταν μια δική μου σύντομη προσέγγιση του έργου του.
Πλησιάζουν 50 χρόνια που ασχολούμαι με πολλούς τρόπους με τη λογοτεχνία.

21.8.26

Ο Μέσκουλας αποσύρεται για να πεθάνει, του Δημήτρη Φύσσα


Τα όσα ακολουθούν δεν είναι μια παρουσίαση ή κριτική βιβλίου. Όπως και το μυθιστόρημα του Φύσσα δεν είναι μυθιστόρημα.
Γράφω για να αποτυπώσω τι νιώθω και τι σκέφτομαι για έναν άνθρωπο που δεν πρόλαβα να γνωρίσω. Και που αυτό το βιβλίο έγινε αφορμή να τον ξαναφέρω στη μνήμη μου και να προσπαθήσω να τον γνωρίσω και καταλάβω απουσία του. Αν είναι δυνατόν.

20.8.26

ΒΡΙΚΕΛΟΙ


Δηλαδή, τραγικά προσωπεία. Ο Γιώργος Χωματηνός γράφει μια σκοτεινή αλληγορία στην οποία, κάτω από μία σειρά τραγικά προσωπεία, αχνοφαίνονται τα τραγικά πρόσωπα ολόκληρης της ιστορίας μας. Μιας αδικαίωτης ιστορίας. Συνδυάζοντας μελετημένα ρεαλιστική αφήγηση, λαϊκή μυθολογία και μοντέρνο ύφος, αποδίδει πειστικά την βασική νεοελληνική συνθήκη: την αδυναμία ολοκλήρωσης και κάθαρσης μιας πολύμορφης εσωτερικής ιστορικής διαμάχης.

19.8.26