Όσα δεν θέλω να ξέρω

Γιάννης Σκαραγκάς

Ο Λουκάς Πάτρας, πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, ζει τη χειρότερη νύχτα της ζωής του. Ο καλύτερός του φίλος βρίσκεται νεκρός σε ώρα υπηρεσίας και η έφηβη κόρη του, που ζει με την πρώην γυναίκα του, αγνοείται. Στην προσπάθειά του να καταλάβει τι έχει συμβεί, ο Λουκάς έρχεται

Όταν το περιθώριο συναντά την διανόηση

Ή αλλιώς δυο λόγια για τις «Στάχτες, ανθολόγιο νύχτας» του Νίκου Λέκκα.

Όταν το περιθώριο συναντά την διανόηση

Χάρης Κωστούλας*

https://www.efsyn.gr/tehnes/ekdoseis-biblia/508017_otan-perithorio-synanta-tin-dianoisi/

Πρόσφατα έφτασε στα χέρια μου η νέα δουλειά του Νίκου Λέκκα, με τίτλο «Στάχτες, ένα ανθολόγιο της νύχτας», που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις ΕΝΕΚΕΝ. Το βιβλίο προλογίζει ο Σάββας Μιχαήλ, και έχει γράψει και έναν όμορφο επίλογο ο Γιώργος Γιαννόπουλος, ποιητής και εκδότης της επιθεώρησης πολιτισμού ΕΝΕΚΕΝ, και των ομώνυμων εκδόσεων.

Αλεξάνδρεια της μνήμης και του μύθου

Συγγραφέας: Συλλογικό

Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική

Σελίδες:280

Επιμελητής: ΙΝΤΖΕΜΠΕΛΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ

 

Το βαθύρριζο χνάρι του Ελληνισμού στα πέρα και τα πριν… Η Αλεξάνδρεια της μνήμης και του μύθου φιλά τις πληγές της και κρατά με ανείπωτο μυστήριο τα θραύσματά της ενωμένα. Πόλη-κάτοπτρο προσώπων που ζητούν να βρουν ψηφίδες εαυτού μέσα της.

Danielle Valentine «Το βιβλίο μαγειρικής του νεκρού συζύγου», Μετάφραση: Βεατρίκη Κάντζολα- Σαμπατάκου, εκδ. Bell, σελ. 384

«Το βιβλίο μαγειρικής του νεκρού συζύγου» είναι ένα σκοτεινό θρίλερ μυστηρίου με γκόθικ ατμόσφαιρα, οικογενειακά μυστικά και έντονη αγωνία. Όταν ο σύζυγος της διάσημης σεφ Μαρία Καπέλο εξαφανίστηκε και θεωρήθηκε νεκρός, οι υποψίες στράφηκαν αμέσως πάνω της. Τρεις δεκαετίες αργότερα, η σιωπή της οικογένειας αρχίζει να ραγίζει και το παρελθόν επιστρέφει πιο απειλητικό από ποτέ. Η Θία Γουντς φτάνει στην απομονωμένη αγροικία των Καπέλο για να επιμεληθεί τα

Άρης Αλεξάνδρου: αδελφικά μόνος αδελφικά ελεύθερος

Κωνσταντίνα Κορρυβάντη

 Άρης Αλεξάνδρου «Ποιήματα 1941–1974», εκδόσεις: Πατάκη, 2026

https://epohi.gr/articles/aris-alexandroy-adelfika-monos-adelfika-eleytheros/

«Λοιπόν, λίγο κουράγιο ακόμα. / Όποιος βρεθεί με άλογο / του μένει να τραβήξει για την ήττα / καβαλάρης», γράφει το 1951 εξόριστος στον Άι-Στράτη ο Άρης Αλεξάνδρου στο ποίημα «Η στενογραφία της νεκρής ζώνης».

Ο Αλεξάνδρου παραμένει μια από τις πιο ιδιότυπες και ανυπότακτες μορφές της μεταπολεμικής

Πιστεύω, Μελισσάνθη

Η Αγάπη, μόνο, βαστάζει όλα τα φορτία.

Μπορώ να βαστάζω όλα τα φορτία.

Γιατί η Αγάπη είναι το μέγα φορτίο!

Η Αγάπη σηκώνει το βάρος τ’ ουρανού.

Έμπλεοι πόνου και ιστορίας

Κώστας Καραβίδας

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης «Νοσοκομείο Σωτηρία», εκδόσεις: Κίχλη, 2026

https://epohi.gr/articles/empleoi-ponoy-kai-istorias/

Το νέο μυθιστόρημα του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη (γ. 1970) είναι μια υβριδική μεταμυθοπλαστική αφήγηση που βυθίζεται στην ιστορία του παλιού σανατόριου των φθισικών. Το νοσοκομείο Σωτηρία είναι ένας χώρος σεσημασμένος από Ιστορία και ανθρώπινο πόνο. Συμπυκνώνει αγώνες, ελπίδες και διαψεύσεις, μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με

Κλαούδια Πινιέιρο – Ο Χρόνος των Μυγών: Ένα φεμινιστικό, αστυνομικό μυθιστόρημα για ταραγμένες εποχές

Από τις Εκδόσεις Carnivora κυκλοφορεί το βιβλίο της Κλαούδια Πινιέιρο με τίτλο «Ο Χρόνος των Μυγών».

Δεκαπέντε χρόνια μετά την καταδίκη της για τη δολοφονία της ερωμένης του άντρα της, η Ινές αποφυλακίζεται. Η ζωή της είναι διαφορετική, αλλά το ίδιο και η κοινωνία: η εξέλιξη του φεμινισμού, οι νόμοι για τις αμβλώσεις, η συμπεριληπτική γλώσσα. Η Ινές, μια παραδοσιακή νοικοκυρά για την οποία η μητρότητα δεν υπήρξε ποτέ πηγή ευτυχίας, καταλαβαίνει πως πρέπει να φανεί πρακτική και να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα. Όσο κι αν της κοστίζει.

Μια πιο διεισδυτική, πιο υποψιασμένη ματιά στα μουσεία

Δημήτρης Σκλάβος

https://epohi.gr/articles/mia-pio-dieisdytiki-pio-ypopsiasmeni-matia-sta-moyseia/

Στάθης Γκότσης, «Μουσείο, εκπαίδευση και κοινωνία», εκδόσεις Τόπος, 2026

Ο Στάθης Γκότσης με  μακρά προϋπηρεσία ετών στη μουσειακή εκπαίδευση, αρχικά στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του υπουργείου Πολιτισμού και στη συνέχεια στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, είναι αναμφίβολα άριστος γνώστης του ρόλου ή, καλύτερα, των πολλών ρόλων

ΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

Θανάσης Μαρκόπουλος

Είπα να σαλπάρω ένα βράδυ

Σε δύσκολα νερά.

Με τι σκαρί ο ορεσίβιος

Ονειρεύομαι ταξίδια;

Θα με ξεβράσει η θάλασσα

Σαν κούτσουρο

Γυμνό στην άμμο.

(«Ορεσίβιος»)

Για τη συλλογή του Γιώργου Κοζία «Τι αιώνα κάνει έξω;» – γράφει η Βαρβάρα Ρούσσου

Η ποίηση του Γιώργου Κοζία συγκροτεί ένα άμεσα αναγνωρίσιμο σύμπαν στο σύνολο της σύγχρονης ποιητικής παραγωγής όπου είναι συχνά αισθητή η επανάληψη κάθε είδους. Το τρίτο βιβλίο του Κοζία Τι αιώνα κάνει έξω; κλείνει, τουλάχιστον έως τώρα, το ποιητικό σχέδιο που ξεκίνησε κυρίως με το Πολεμώντας υπό σκιάν και συνεχίστηκε με τον Εξάγγελο.

Ποίηση χωρίς πνοή, κριτική χωρίς αἰχμή

Διαβάζοντας κριτικές ποίησης, σχηματίζει κανείς τήν ἐντύπωση πὼς δέν γράφεται σχεδόν καθόλου μέτρια ἤ κακή ποίηση στήν Ἑλλάδα. Καλόπιστα θα μπορούσαμε νά ποῦμε πώς αὐτό ὀφείλεται στή συνειδητή προσπάθεια τῶν κριτικῶν νά μή δυσαρεστήσουν ἤ νά μήν ἀδικήσουν – καί πράγματι, αὐτό μοῦ ἔχουν πεῖ κάποιοι σέ ἰδιωτικές συζητήσεις. Φοβᾶμαι, ὅμως, πώς δέν γίνεται ἀντιληπτό ἤ δέν ἐνδιαφέρει τούς κριτικούς τό γεγονός ὅτι, ἡ πρακτική αὐτή, τῆς δημοσίευσης κυρίως ἤ ἀποκλειστικά ἐπαινετικῶν κριτικῶν, εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἄδικη άλλά καί ἐπιζήμια, καί μάλιστα ἰδιαίτερα ἐπιζήμια στήν

Λιαντίνης: Ένα βιβλίο για τον στοχαστή και την εξαφάνισή του

Από τις εκδόσεις Όγδοο κυκλοφορεί το βιβλίο «Λιαντίνης», που υπογράφει ο Δημήτρης Αλικάκος.

Για πρώτη φορά στο φως η ζωή του πιο πολυσυζητημένου νεοέλληνα στοχαστή, που η εξαφάνισή του συγκλόνισε το Πανελλήνιο το καλοκαίρι του 1998.

Η ιστορία αυτή δε θα ξεχαστεί…: Βιβλίο για τα Στρατόπεδο εξόριστων γυναικών Χίου 1948-1949

Από τις Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή κυκλοφορεί το βιβλίο «Η ιστορία αυτή δε θα ξεχαστεί…Στρατόπεδο εξόριστων γυναικών Χίου 1948-1949».

Η ιστορία της δεκαετίας του 1940, όπου οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις βγήκαν μαζικά στο προσκήνιο, επιβεβαιώνει ότι η ταξική πάλη είναι μοχλός που κινεί την Ιστορία μπροστά. Στο Στρατόπεδο της Χίου (17.3.1948-13.4.1949) γράφτηκε μια σημαντική σελίδα του συλλογικού αγώνα των γυναικών του

Αντρέας Φραγκιάς. Οι μορφές της ήττας και της αντοχής (του Δημήτρη Α. Χριστόπουλου)

γράφει ο Δημήτρης Α. Χριστόπουλος

 

Η επανέκδοση του δεύτερου χρονολογικά μυθιστορήματος (1962) του Αντρέα Φραγκιά, Η καγκελόπορτα, από τις εκδόσεις «Ποταμός», σε συνέχεια της επανέκδοσης του εμβληματικού Λοιμού, μάς επιτρέπει να φέρουμε στην επιφάνεια ορισμένα στοιχεία δομής βάθους (το υποκείμενο, αφανές επίπεδο νοήματος) που ίσως μέχρι στιγμής δεν έχουν μελετηθεί επισταμένως από την κριτική. Στην προκειμένη περίπτωση, η καγκελόπορτα είναι το ορατό σημάδι ενός αόρατου εγκλεισμού.