27.2.26

Η πολιτική μοναξιά του Φραντς Κάφκα ή ένας λογοτεχνίζων Φουκώ


του Μιχάλη Κατσιγιάννη

 

Πάντοτε επιστρέφω στον Φραντς Κάφκα.[1] Δεν εννοώ ότι αποτελεί για μένα ένα απλό λογοτεχνικό σημείο αναφοράς. Όχι. Αποδίδω στην επιρροή που μου ασκεί ο Κάφκα κάτι πολύ πιο ισχυρό και σημαντικό: μια, όχι και τόσο, έμμεση, υποβόσκουσα συντροφικότητα. Τον αναγνωρίζω ως

26.2.26

«Από Εντύ Μπελγκέλ, σε Εντουάρ Λουί»


Γράφει η Παναγιώτα Σκουρτανιώτη

 Εντουάρ Λουί «Αλλαγή: μέθοδος», μετάφραση: Στέλα Ζουμπουλάκη, Εκδόσεις: Αντίποδες, Α΄ έκδοση: Οκτώβριος 2022

Πώς μπορούν τα βιώματα της παιδικής ηλικίας να πυροδοτήσουν την ανάγκη του ατόμου για σταδιακή μεν, ριζική δε αλλαγή; Ο Εντουάρ Λουί στο βιβλίο του, εξιστορώντας την «οδύσσεια» της ζωής του, προσδιορίζει τη μέθοδο κάνοντας μια εκ βαθέων εξομολόγηση, έναν απολογισμό των πρώτων

25.2.26

Το κατρακύλισμα των πάντων


Γρηγόρης Μπέκος

 

Το τελευταίο έργο του Αμερικανού Ουίλιαμ Γκάντις είναι το πρώτο που μεταφράζεται στα ελληνικά. Ενας εσωτερικός, εναγώνιος, επιθανάτιος μονόλογος για την καλλιτεχνική δημιουργία και την κατάπτωση του ανθρωπιστικού πολιτισμού. Γνωριμία με έναν σπουδαίο και αινιγματικό συγγραφέα

24.2.26

Λεωνίδας Καζάσης, ποίημα


Διόπτρα

Ο γλύφανος των χειμασμών τα μάτια σου πραϋνει!
Γλυκασμοί πρωτόφαντοι τα βλέφαρά σου σμίγουν,
όταν το βλέμμα σου μυούν σε αρμονία εξώκοσμη
κι η θέλξη που σε ακολουθεί δεν είναι η θέλξη ετούτη.
Τερπνά αδιάφορη! Απόκοσμα τερπνή!
Γλυκοφεγγοβολείς! Δώρα της γλυφής!

 

23.2.26

Ο χαρταετός – του Οδυσσέα Ελύτη


Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.
Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν
έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα
τιμωρημένη
ώρες και ώρες.
Ένιωθα το δωμάτιο μου ανέβαινε
δεν ονειρευόμουν – ανέβαινε

21.2.26

Gaël Faye, «Τζακαράντα» (μετάφραση Γιάννης Στρίγκος, 288 σελίδες, Εκδόσεις Πατάκη)


Μια συγκλονιστική κατάδυση στη συλλογική μνήμη και την προσπάθεια ανασυγκρότησης του Ρουάντας μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου και τη γενοκτονία του 1994. Ο συγγραφέας, μέσα από μια αφήγηση που εκτείνεται σε τέσσερις δεκαετίες, εστιάζει στον Μιλάν, έναν νεαρό μεγαλωμένο στη Γαλλία από τη μητέρα του που τον είχε γεννήσει στη Ρουάντα, μια γυναίκα που επέλεξε τη σιωπή σαν μέσο προστασίας από το τραύμα του παρελθόντος. Η επιστροφή του Μιλάν στη χώρα των προγόνων

20.2.26

Ελένη Θ.Π.Λουκά, Η Επιρροή των Κακών Προτύπων στη Νεολαία: Ο Κίνδυνος της Επιφανειακότητας


Στη σύγχρονη εποχή, οι νέοι ζουν μέσα σε έναν κόσμο εικόνων, ταχύτητας και συνεχούς πληροφορίας. Το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο κινηματογράφος έχουν γίνει η νέα πραγματικότητα, και μαζί τους μεταφέρονται πρότυπα που πολλές φορές είναι επιβλαβή, επικίνδυνα και ψεύτικα. Κάθε μέρα, χιλιάδες νέοι εκτίθενται σε εικόνες αλκοόλ, ναρκωτικών, βίας, σεξουαλικοποίησης και ακραίων συμπεριφορών, χωρίς να υπάρχει φιλτράρισμα, χωρίς να διδάσκονται να κρίνουν, χωρίς να

19.2.26

Ζωγραφίζοντας την απουσία




Ζωγραφίζοντας την απουσία

Η ζωγραφική της Doddo δεν είναι μια εικαστική έκφραση. Είναι μια εσωτερική συνομιλία με το χρόνο, την απώλεια, την αγάπη. Μετά την απώλεια του συντρόφου της, Σπύρου, το έργο της απέκτησε έναν βαθύτερο, υπαρξιακό τόνο.

Ο Σπύρος δεν έμεινε στη μνήμη, έγινε παρουσία μέσα στους καμβάδες της.

18.2.26

ΑΛΕΞΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΚΥΜΑ


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
ΧΛΟΗ ΑΚΡΙΘΑΚΗ – ΑΛΕΞΙΟΣ ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΑΣ
Εκδόσεις Άγρα , Φεβρουάριος 2026
Σελ.: 320, Τιμή: 60,00 Ευρώ
Σχεδιασμός τόμου: Λίλα Παλαιολόγου - Pelpal
ISBN ελλ. τόμου: 978-960-505-707-7
ISBN αγγ. τόμου: 978-960-505-713-8

17.2.26

Για τη θλίψη που μοιράζεται


Γράφει η Αναστασία Τσουκαλά

 Georgi Gospodinov «Ο κηπουρός και ο θάνατος», Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, εκδ. Ίκαρος

Αυτή η παρουσίαση δεν είναι σαν τις τυπικές παρουσιάσεις που γράφω για μυθιστορήματα, γιατί αυτό το τελευταίο έργο του Georgi Gospodinov δεν είναι σαν τα προηγούμενα μυθιστορήματά του. Ο

16.2.26

Η βιογραφία του Πλάτωνα από τον Robin Waterfield και τα πολλά πρόσωπα του φιλοσόφου


Οι πηγές για την προσωπική ζωή του μεγάλου φιλοσόφου είναι ισχνές και αναξιόπιστες, οι πληροφορίες σποραδικές και αβέβαιες. Δεν μπορούμε να καθορίσουμε με ακρίβεια ούτε τη χρονολογία συγγραφής των έργων του. Ο Πλάτων δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου στον εαυτό του στους «Διαλόγους» και ποτέ δεν μιλά ο ίδιος: πρωταγωνιστής είναι ο Σωκράτης που συνομιλεί με μαθητές και άλλους σοφούς. Όμως, ο Βρετανός φιλόλογος Robin Waterfield επιχειρεί να απαντήσει σε ερωτήματα

15.2.26

Ο Καραβάτζο με το πενάκι του Μίλο Μανάρα


Ο Ιταλός σκιτσογράφος κυκλοφόρησε τη δίτοµη βιογραφία του µεγάλου µαέστρου σε κόµικς µε τολµηρή διάθεση και προτείνοντας τη δική του εκδοχή για ό,τι θα µπορούσε π.χ. να έχει εµπνεύσει τον Καραβάτζο στην αποτύπωση της έκφρασης στον περίφηµο πίνακα «Εκσταση της Μαρίας

14.2.26

Ε.Χ. Γονατάς, ένας γνήσιος ρομαντικός στυλίστας της ελληνικής λογοτεχνίας


Στέλιος Παπαγρηγορίου
 

Τον Ε.Χ. Γονατά τον ανακάλυψα όταν ήμουν τριάντα κι από τότε δεν κοίταξα ποτέ ξανά με το ίδιο μάτι την ελληνική λογοτεχνία. Μέχρι τότε πίστευα πως όλα τα ελληνικά γράμματα αφορούσαν μόνο τον μεσοπόλεμο, τον εμφύλιο και την κατοχή. Κι όμως, είχαμε κι εμείς τους δικούς μας μοναδικούς στυλίστες συγγραφείς κι ένας από αυτούς ήταν και ο Γονατάς.

13.2.26

ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΠΕΡΙΣΣΙΟΣ ΕΑΥΤΟΣ.


Θανάσης Τριαρίδης

Έχω δημοσιεύσει με τον έναν ή άλλο τρόπο περισσότερα από 80 βιβλία. Ξέρω πως είναι πολλά - κανείς δεν μπορεί να τα διαβασει όλα (ή να τα δει στο θέατρο). Πολλοί, βραχυκυκλωμένοι (ή και αποκαμωμένοι) από όλη ετούτη την πολυγραφία (ή και φλυαρία), με ρωτούν συχνά ποιο από αυτά τα βιβλία αγαπάω περισσότερο, ποιο ξεχωρίζω, ποιο προτείνω σε έναν καινούριο