Έμπλεοι πόνου και ιστορίας

Κώστας Καραβίδας

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης «Νοσοκομείο Σωτηρία», εκδόσεις: Κίχλη, 2026

https://epohi.gr/articles/empleoi-ponoy-kai-istorias/

Το νέο μυθιστόρημα του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη (γ. 1970) είναι μια υβριδική μεταμυθοπλαστική αφήγηση που βυθίζεται στην ιστορία του παλιού σανατόριου των φθισικών. Το νοσοκομείο Σωτηρία είναι ένας χώρος σεσημασμένος από Ιστορία και ανθρώπινο πόνο. Συμπυκνώνει αγώνες, ελπίδες και διαψεύσεις, μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με

Κλαούδια Πινιέιρο – Ο Χρόνος των Μυγών: Ένα φεμινιστικό, αστυνομικό μυθιστόρημα για ταραγμένες εποχές

Από τις Εκδόσεις Carnivora κυκλοφορεί το βιβλίο της Κλαούδια Πινιέιρο με τίτλο «Ο Χρόνος των Μυγών».

Δεκαπέντε χρόνια μετά την καταδίκη της για τη δολοφονία της ερωμένης του άντρα της, η Ινές αποφυλακίζεται. Η ζωή της είναι διαφορετική, αλλά το ίδιο και η κοινωνία: η εξέλιξη του φεμινισμού, οι νόμοι για τις αμβλώσεις, η συμπεριληπτική γλώσσα. Η Ινές, μια παραδοσιακή νοικοκυρά για την οποία η μητρότητα δεν υπήρξε ποτέ πηγή ευτυχίας, καταλαβαίνει πως πρέπει να φανεί πρακτική και να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα. Όσο κι αν της κοστίζει.

Μια πιο διεισδυτική, πιο υποψιασμένη ματιά στα μουσεία

Δημήτρης Σκλάβος

https://epohi.gr/articles/mia-pio-dieisdytiki-pio-ypopsiasmeni-matia-sta-moyseia/

Στάθης Γκότσης, «Μουσείο, εκπαίδευση και κοινωνία», εκδόσεις Τόπος, 2026

Ο Στάθης Γκότσης με  μακρά προϋπηρεσία ετών στη μουσειακή εκπαίδευση, αρχικά στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του υπουργείου Πολιτισμού και στη συνέχεια στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, είναι αναμφίβολα άριστος γνώστης του ρόλου ή, καλύτερα, των πολλών ρόλων

ΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

Θανάσης Μαρκόπουλος

Είπα να σαλπάρω ένα βράδυ

Σε δύσκολα νερά.

Με τι σκαρί ο ορεσίβιος

Ονειρεύομαι ταξίδια;

Θα με ξεβράσει η θάλασσα

Σαν κούτσουρο

Γυμνό στην άμμο.

(«Ορεσίβιος»)

Για τη συλλογή του Γιώργου Κοζία «Τι αιώνα κάνει έξω;» – γράφει η Βαρβάρα Ρούσσου

Η ποίηση του Γιώργου Κοζία συγκροτεί ένα άμεσα αναγνωρίσιμο σύμπαν στο σύνολο της σύγχρονης ποιητικής παραγωγής όπου είναι συχνά αισθητή η επανάληψη κάθε είδους. Το τρίτο βιβλίο του Κοζία Τι αιώνα κάνει έξω; κλείνει, τουλάχιστον έως τώρα, το ποιητικό σχέδιο που ξεκίνησε κυρίως με το Πολεμώντας υπό σκιάν και συνεχίστηκε με τον Εξάγγελο.

Ποίηση χωρίς πνοή, κριτική χωρίς αἰχμή

Διαβάζοντας κριτικές ποίησης, σχηματίζει κανείς τήν ἐντύπωση πὼς δέν γράφεται σχεδόν καθόλου μέτρια ἤ κακή ποίηση στήν Ἑλλάδα. Καλόπιστα θα μπορούσαμε νά ποῦμε πώς αὐτό ὀφείλεται στή συνειδητή προσπάθεια τῶν κριτικῶν νά μή δυσαρεστήσουν ἤ νά μήν ἀδικήσουν – καί πράγματι, αὐτό μοῦ ἔχουν πεῖ κάποιοι σέ ἰδιωτικές συζητήσεις. Φοβᾶμαι, ὅμως, πώς δέν γίνεται ἀντιληπτό ἤ δέν ἐνδιαφέρει τούς κριτικούς τό γεγονός ὅτι, ἡ πρακτική αὐτή, τῆς δημοσίευσης κυρίως ἤ ἀποκλειστικά ἐπαινετικῶν κριτικῶν, εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἄδικη άλλά καί ἐπιζήμια, καί μάλιστα ἰδιαίτερα ἐπιζήμια στήν

Λιαντίνης: Ένα βιβλίο για τον στοχαστή και την εξαφάνισή του

Από τις εκδόσεις Όγδοο κυκλοφορεί το βιβλίο «Λιαντίνης», που υπογράφει ο Δημήτρης Αλικάκος.

Για πρώτη φορά στο φως η ζωή του πιο πολυσυζητημένου νεοέλληνα στοχαστή, που η εξαφάνισή του συγκλόνισε το Πανελλήνιο το καλοκαίρι του 1998.

Η ιστορία αυτή δε θα ξεχαστεί…: Βιβλίο για τα Στρατόπεδο εξόριστων γυναικών Χίου 1948-1949

Από τις Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή κυκλοφορεί το βιβλίο «Η ιστορία αυτή δε θα ξεχαστεί…Στρατόπεδο εξόριστων γυναικών Χίου 1948-1949».

Η ιστορία της δεκαετίας του 1940, όπου οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις βγήκαν μαζικά στο προσκήνιο, επιβεβαιώνει ότι η ταξική πάλη είναι μοχλός που κινεί την Ιστορία μπροστά. Στο Στρατόπεδο της Χίου (17.3.1948-13.4.1949) γράφτηκε μια σημαντική σελίδα του συλλογικού αγώνα των γυναικών του

Αντρέας Φραγκιάς. Οι μορφές της ήττας και της αντοχής (του Δημήτρη Α. Χριστόπουλου)

γράφει ο Δημήτρης Α. Χριστόπουλος

 

Η επανέκδοση του δεύτερου χρονολογικά μυθιστορήματος (1962) του Αντρέα Φραγκιά, Η καγκελόπορτα, από τις εκδόσεις «Ποταμός», σε συνέχεια της επανέκδοσης του εμβληματικού Λοιμού, μάς επιτρέπει να φέρουμε στην επιφάνεια ορισμένα στοιχεία δομής βάθους (το υποκείμενο, αφανές επίπεδο νοήματος) που ίσως μέχρι στιγμής δεν έχουν μελετηθεί επισταμένως από την κριτική. Στην προκειμένη περίπτωση, η καγκελόπορτα είναι το ορατό σημάδι ενός αόρατου εγκλεισμού.

Φρίντα Κάλο: Ένα βιβλίο με την τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις

Από τις Εκδόσεις Key Books κυκλοφορεί το συναρπαστικό βιβλίο «Φρίντα Κάλο. Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις».

Η Φρίντα Κάλο έχει υμνηθεί ως πρωτοπόρος του φεμινισμού, ως παρεξηγημένη ιδιοφυΐα και ως εμβληματική μορφή της Αριστεράς· εντούτοις, όσο ζούσε παρέμενε γνωστή –τουλάχιστον στην αρχή– κυρίως ως η σύζυγος του Ντιέγκο Ριβέρα. Όπως όμως καταδεικνύει αυτή η πολυπρισματική συλλογή

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ, Η ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ.

Η άγνωστη γυναικεία γοητευτική φωνή στο τηλέφωνο πλάθει κόσμους, μοναχικοί ενήλικες περιπλανώνται, συναντιούνται και χωρίζουν, συναυλίες στα γρασίδια της Φιλοσοφικής, Γιώργος, Εύα, Δημήτρης, Δάφνη, Γιάννης, Παύλος, Δήμητρα, Αντώνης, Μαρία, ονόματα κοινά και συνηθισμένα με τις ασυνήθιστες ιστορίες τους, η σκυλίτσα Χιονάτη και ένας άντρας με φτυάρι

Ο μυθικός κόσμος του Γιάννη Πάσχου

Η απελευθερωτική λειτουργία της τέχνης έγκειται στη μοναδική της ικανότητα να «ονειρεύεται ενάντια στον κόσμο». Αυτές ήταν οι σκέψεις του George Steiner για τον Χόρχε Λουις Μπόρχες.

Ομοειδής είναι είναι και η περίπτωση του Γιάννη Πάσχου. Τα όνειρά του, τα σουρεαλιστικά του όνειρα, με ψάρια αυτή τη φορά, υποσκάπτουν και ξαναχτίζουν το κακότεχνο, προσωρινό τοπίο της

Λένα Κιτσοπούλου – Ο συμβολισμός της λεοπάρδαλης: Κουήρ βιβλίο για έναν έρωτα στην επαρχία

Από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορεί το βιβλίο της Λένας Κιτσοπούλου, με τίτλο «Ο συμβολισμός της λεοπάρδαλης».

Η Κική επιστρέφει στα τριάντα τρία της στην επαρχιακή κωμόπολη όπου μεγάλωσε μέχρι τα δεκατρία, ώστε να ζήσει εκεί. Όμως το όνομά της πλέον είναι Λάμπρος, οπότε ο Λάμπρος που ήταν κάποτε Κική επιστρέφει στον τόπο καταγωγής του για να ξαναπέσει πάνω στον έρωτα της ζωής του, αυτόν που ως

Ξενοφώντα Κοντιάδη, «Δωσίλογοι και Ονειροπόλοι. Μια αληθινή ιστορία» (Εκδ. Τόπος)

Antonis Liakos 

Είναι καιρός που θέλω να γράψω δυο κουβέντες για το βιβλίο του Ξενοφώντα Κοντιάδη, «Δωσίλογοι και Ονειροπόλοι. Μια αληθινή ιστορία» (Εκδ. Τόπος). Δεν ξέρω αν χρειαζόταν ο υπότιτλος, γιατί το βιβλίο θα διαβαζόταν ούτως ή άλλως ως ιστορία, και επίσης σε όλα του τα βιβλία ως τώρα ο ΞΚ μας μιλά για αληθινές ιστορίες, οργανώνοντάς τις σε λογοτεχνικές σκηνές. Να μην τα πολυλογώ, το βιβλίο αφορά τον προπαπού του ΞΚ, που ήταν ο κατοχικός πρωθυπουργός Λογοθετόπουλος και βασίζεται σε

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ. ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Kostas Hatziantoniou 

Ο Γιώργος Θέμελης πέθανε στις 17 Απριλίου 1976, ξημερώματα του Σαββάτου του Λαζάρου, ημέρα της ανάστασης του ανθρώπου. Έχοντας αναμετρηθεί γενναία με την απειλή του μηδενισμού του Όντος σε ολόκληρη τη ζωή του, υπήρξε στη γενιά του ο πιο υψηλόφρων κομιστής μιας ποιητικής μαρτυρίας που είναι τόσο περισσότερο καθολική όσο πιο έντονα προσωπικά βιώνεται. Αυτή η ζώσα αντινομία