Μάρκος Μέσκος, Αισιοδοξία

Σκέφτομαι πως μπορεί μέσα σε λίγην ώρα να στολίζεις κι εσύ μια κόχη του Μουσείου, ένα κάγκελο ή ένα πλακάκι με το κρανίο σου με τα σπασμένα σου χέρια καθώς δυο σταυρωμένα σπαθιά

Θοδωρή Σαρηγκιόλη, O πιο δυνατός

Ο ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ

Ό πιο δυνατός θα ζήσει,

του δρόμου τα φαντάσματα θα συντροφεύει.

Στα κράσπεδα επίμονα θα βγαίνει το χορτάρι,

εκεί που σκάει η άσφαλτος θα ξεπηδά

κηλίδα κόκκινη στου Pollock το τελάρο.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΑΡΗΓΚΙΟΛΗΣ, Δύσκολα Νερά

ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΑΡΗΓΚΙΟΛΗΣ, Δύσκολα Νερά

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Πρόλογος: Θωμάς Κοροβίνης

ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ

Εμείς θα μείνουμε εδώ

Θα κλείσουμε τα παράθυρα

Θ’ ασφαλίσουμε τις πόρτες

Μάρκος Μέσκος, Χειμώνας

Έτσι όπως γίνεται κάθε χρονιά:
Πρώτα οι βροχές,
οι μοναχικοί λωτοί στα ολόγυμνα δέντρα,

Μάρκος Μέσκος, 28 Οκτωβρίου 1972

Τα νύχια μπήγω στο κορμί και λέω: δεν είναι τίποτα
μολύβι μην περάσει τον ροδώνα και στα σπλάχνα καρφωθεί
στίχος αμετακίνητος ο νεκρός στάχτη πάνω στο χώμα –

Μάρκος Μέσκος, Η λάβα

Εφτάπηχα τείχη
σίδερο, γρανίτης σκληρός το πιο αδιαπέραστο μέταλλο
μια πόρτα όχι όρθιος νεκρός αλλ’ ατσαλένια δόντια
μέτρα πολλά μπηγμένα στα πλευρά της κατοικίας.

ΕΥΤΥΧΙΑ, Παπαϊωάννου Θοδωρής

 

Μπορείς να περιγράψεις την ευτυχία; Να τη ζωγραφίσεις; Να τη δεις; Υπάρχει βιβλίο που να εξηγεί πώς μοιάζει η ευτυχία; Στο βιβλίο αυτό η μικρή πρωταγωνίστρια, μοιράζεται μαζί σου μυστικά για το πώς να κάνεις τους ανθρώπους που αγαπάς ευτυχισμένους! Έλα να ανακαλύψουμε στιγμές που

Μάρκος Μέσκος, Όσο θηλάζει η ερημιά τις χαμηλές φωνές

Μοναξιά
Έτσι φαντάζεσαι. Συχνά όμως δεν είναι.
Ξαφνική πετριά στο νερό κύκλος και κύκλος έγκλειστον δείχνει
την πληγή που τσάκισε την ηρεμία και τώρα αφηγείται:
πρώτα η σιωπή∙ και τα λησμονημένα κόκκινα φύλλα

Από τα «Αδέσποτα» – του Θοδωρή Σαρηγκιόλη

1. Αναρωτήθηκες ποτέ τι χρώμα θα είχε το “γιατί’’ χωρίς το ερωτηματικό του;

2. Μονόχορδη φωνή πασχίζει να με συγκινήσει . Του δρόμου η χορωδία κερδίζει στα σημεία.

3. Κοίταξε έξω, έλαμπε το φως. Στο βλέμμα της η σκοτεινιά επέμενε.

Μάρκος Μέσκος, Ιτιά

Του Χ(ρήστου) Ν(έπκα)*

Τα παιδιά κατέβαιναν με το ποτάμι. Κυλούσαν, κυλούσαν
δεν έκλαιγαν δεν τραγουδούσαν — ήταν παγωνιά
χιόνι λησμονιάς ετρύπαε τα κόκαλα, Μάης δεν ήταν

Μικρή ευτυχία - Μάρκος Μέσκος

Είναι μια μικρή ευτυχία που ζω∙
στα χέρια μου κρατάω το άσπρο ρίγος της ζωής
στα χέρια μου κρατάω το μαύρο ρίγος του θανάτου,
τα χρόνια μου περνούν κι ανθίζουνε όπως τριαντάφυλλα την άνοιξη
μαδιούνται το χινόπωρο,
αγαπάω τον κόσμο, πονάω για τον κόσμο,
σκέφτομαι και λέω ζωή είναι αγάπη,
σκέφτομαι και λέω θάνατος είναι αγάπη,
δακρύζω από χαρά όταν πυρπολεί τα δέντρα
το ερωτιάρικο αηδόνι,
δακρύζω από τη λύπη που σταμάτησε
στη ράχη του χελιδονιού,
χαίρομαι την αυγή, θλίβομαι τη δύση…

από τη συλλογή Πριν από τον θάνατο (1958)

Μάρκος Μέσκος, «Μοναξιά»

Έτσι φαντάζεσαι. Συχνά όμως δεν είναι.

Ξαφνική πετριά στο νερό κύκλος και κύκλος έγκλειστον δείχνει
την πληγή που τσάκισε την ηρεμία και τώρα αφηγείται:
πρώτα η σιωπή∙ και τα λησμονημένα κόκκινα φύλλα
στο χώμα κείτονται ή στον αέρα κοκόρια αποκεφαλισμένα
ελάχιστα ελπίζουν. Άγνωστα τα ηχηρά παιχνίδια — σιωπή

O ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ του Βασίλη Παπά

(στον Άκη Γ.)     

Έσυρε το πινέλο της η νύχτα
κι εξαφανίστηκαν απέναντι τα σπίτια
μες στην πομπώδη ακινησία της, μόνο τ’ αστέρια ζωηρά
φωτίζανε τις ανθισμένες κερασιές
νύφες απόκοσμες να περιμένουν, μάταια, στο σκοτάδι. 

"La miel del tiempo" ("Του χρόνου το μέλι"), ποιήματα μεταφρασμένα στα Ισπανικά, του Θοδωρή Σαρηγκιόλη

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Η θάλασσα ζηλεύει

Θέλει να γίνει καθρέφτης

Να χαθεί στην πολλαπλή προοπτική

Θυσιάζοντας τους κυματισμούς

Για την επίπεδη γαλήνη.

ΒΑΡΔΑΡΙ, Θοδωρή Σαρηγκιόλη

Σαν κύκλος ή στεφάνι η πλατεία.

Σε βάφτισαν πολλές φορές μα κράτησες τ’ όνομά σου –

Αυτό που σού ‘δωσαν οι άνθρωποί σου,

Που σ’ αγγίζουν και σ’ επιθυμούν

Η ΠΟΛΗ ΜΟΥ του Θοδωρή Σαρηγκιόλη

Αναδημοσίευση από το αφιέρωμα στην Έδεσσα του ''Βήματος της Κυριακής'', 30 Απριλίου 2023.

Η ΠΟΛΗ ΜΟΥ

 

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’50 γεννιέμαι στο Μάντσεστερ των Βαλκανίων (κατά κόσμον Έδεσσα, παλαιότερα Βοδενά), την πόλη των νερών. Ο λευκός άνθρακας κινεί τις τουρμπίνες των

Θοδωρής Σαρηγκιόλης, Minore

i

Πάντα προτιμούσε τα μινόρε

Τις χαμηλές πτήσεις

Τα ωραία της παρέας μας του Τρύφωνα Ούρδα

 

Εκεί στην παρέα μας αν έρθεις θα ακούσεις τα πάντα. Σχόλια για την πολιτική, για το ποδόσφαιρο, για την υγεία, για την παιδεία, κανένα κουτσομπολίστικο και γενικά για την επικαιρότητα. Μέσα σε όλα, όμως, θα ακούσεις κάποιες φορές να λέει κάποιος και για τη ζωή του. Ο κάθε πικραμένος, πονεμένος, καταπιεσμένος, όλο και κάτι έχει να πει για τον εαυτό του. Θέλετε για αυτοσαρκασμό, θέλετε για να

Το ποταμάκι, διήγημα του Τρύφωνα Ούρδα

 ΤΟ ΠΟΤΑΜΑΚΙ

Πέρναγε λίγα μέτρα μακριά απ’ την αυλή μας. Φιδωτό μέσα στο χωριό και ίσιο όταν έβγαινε έξω κι έφτανε κοντά μας. Ίσιο μάλιστα σε αρκετή απόσταση και προπάντων εδώ σε μας όχι και τόσο βαθύ.

Για μένα ήταν τ’ «αγαπημένο» μου ποταμάκι. Έτσι το έλεγα πάντοτε. Κάπως έτσι το αποκαλούσαν κι οι γονείς μου. Έτσι τις περισσότερες φορές κι όλη η μικρή μας η γειτονιά!

Θοδωρής Σαρηγκιόλης, Δύο στίχοι

[ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΕΡΤΙΚΟ]

 

Τραγούδι σέρτικο με δυο φαντάρους σ’ έναν καφενέ,

Στο μπαγλαμά ταξίμι κι ‘’αχ’’ του αμανέ.