Ό πιο δυνατός θα ζήσει,
του δρόμου τα φαντάσματα θα συντροφεύει.
Στα κράσπεδα επίμονα θα βγαίνει το χορτάρι,
εκεί που σκάει η άσφαλτος θα ξεπηδά
Ο πιο δυνατός θα ζήσει
με το φακό στο στόμα,
στα λαγούμια της πόλης,
στις φλέβες της θα παρασύρεται
προς τις εξόδους
τις προσχώσεις πλουτίζοντας.
Ο πιο δυνατός θ' αρχίσει
την έφοδο στον ουρανό,
στις ουτοπίες.
Από τη συλλογή ποιημάτων "Δύσκολα Νερά", εκδόσεις Βαγονέτο, 2026:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου