Η Χιλιανή δημοσιογράφος και βραβευμένη συγγραφέας λογοτεχνικών βιβλίων για παιδιά και εφήβους, Μαρία Χοσέ Φεράδα, στο μυθιστόρημα «Ο άνθρωπος στην πινακίδα» (εκδόσεις Carnivora, μετάφραση της Χριστίνας Φιλήμονος) αντλεί έμπνευση από ένα αληθινό γεγονός που η συγγραφέας διάβασε σε ένα άρθρο. Αφηγείται την ιστορία του τριανταεξάχρονου Ραμόν που εργάζεται σε εργοστάσιο
Μαρία Λαϊνά «Δεν θα μου χαριστεί η νύχτα», επιμέλεια Μάνια
Μεζίτη – Νίκος Παναγόπουλος, εκδόσεις: Κουκκίδα, 2026
Η Μαρία Λαϊνά δεν μας χαρίστηκε. Ευτυχώς. Το Δεν θα μου χαριστεί η νύχτα των εκδόσεων Κουκκίδα είναι ένα βιβλίο που μας δίνει τη δυνατότητα να την προσεγγίσουμε ιδιοσυγκρασιακά. Η Λαϊνά στην υπό συζήτηση έκδοση παρουσιάζεται ως ποιήτρια και αναγνώστρια, συνομιλήτρια και ταξιδιώτισσα, λάτρις της ζωγραφικής, φανατική οδηγός του Ντεσεβό της. Μοναχική και εκλεκτική.
 Before me a shattered mirror through which I see you and a fragment of me. I also see an oak, I grant her a wish but you don’t grant me one. |
Δημήτρης Πέτρου
«Μιλάνε σιγανά», εκδόσεις: Πόλις, 2026
Αναρωτιόμουν προ τετραετίας, γράφοντας για τον Δημήτρη Πέτρου, αν κάθε καινούριο βιβλίο του σηματοδοτεί έναν διαφορετικό ποιητικό κύκλο, χωρίς να απαντήσω τότε στο ερώτημα. Διαβάζοντας το Μιλάνε σιγανά, καταλαβαίνω πως σε ποιητές του φάσματος και του στίγματος του Πέτρου, απορίες αναλόγου τύπου δεν έχουν νόημα μιας και ο κόσμος τους αποδεικνύεται εντέλει συμπαγής και ενιαίος, ανεξαρτήτως επιμέρους διαφορών.
.jpg)
Επιβίωση: Πρόσφυγες κι εργάτες στον 20ό
αιώνα
Σελίδες:
202, ISBN:
978-618-5466-60-2, Τιμή: 14 ευρώ
Εκδόσεις
Τσουκάτου
Το αγόρι που όλο ρωτούσε τι είναι αγάπη
Εικονογράφηση:
Δήμητρα Ντρούλια
Σελίδες:
66, ISBN: ISBN 978-960-6893-71-1, Τιμή: 10 ευρώ
Εκδόσεις Gema
Στα πεδινά της σκέψης κωλοκαθιστός
αειθαλής, κανοναρχώντας τα τζιτζίκια
σπύριζα ψημένες ρόκες καλαμπόκι
κι έσβηναν την πείνα ώριμα παράπονα
H νύφη του Μεταφραστή τον έχει εγκαταλείψει. Αλλά αν βρει τον τρόπο να εκδώσει ένα βιβλίο και να αγοράσει ένα μικρό σπίτι, ίσως καταφέρει να την ξανακερδίσει…
Με αυτούς τους στίχους ανοίγει η νέα ποιητική συλλογή της Αγγελικής Κουντουράκη, «Αν άφηνες τα χέρια σου ελεύθερα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Θράκα.
Εισαγωγικά – Η ανά χείρας ποιητική συλλογή
Ας ξεκινήσουμε από το εξώφυλλο, αγγίζοντας το «σώμα» της
έκδοσης.
Το εξώφυλλο δεν είναι μια απλή φωτογραφία στο φουρτουνιασμένο Μονολίθι (Πάω συχνά για μπάνιο Μονολίθι, «Τα μπάνια του λαού», σελ. 17) της Πρέβεζας (τη μεγάλη ακτογραμμή που ξεκινά από τον Μύτικα και καταλήγει σχεδόν στην Πάργα), αν και, κατά τη γνώμη μου, ποτέ δεν είναι απλή μια τέτοια αποτύπωση. Έχω βρεθεί σε ανάλογη θέση ως φωτογραφικός οφθαλμός: ξεκινάς για μπάνιο, δεν έχεις δει τον καιρό και αντιλαμβάνεσαι ότι σε λίγο θα ξεσπάσει μία από εκείνες τις ξαφνικές νεροποντές της περιοχής, όπου το τοπίο αγριεύει και μετασχηματίζεται προσωρινά, ακόμη και εν μέσω θέρους, προκαλώντας ποικίλους συνειρμούς ή αναστοχαστικές παρατηρήσεις. Αυτή η φωτογραφική
Αγαπητή Μπεθ,
σε μια ιστορία σαν κι αυτή, τα πρόσωπα είναι
ολοένα και λιγότερα.
Θυμάσαι άραγε όλον εκείνο τον καιρό που περάσαμε μαζί
Οι Ψίθυροι από Μελάνι του Νίκου Αναγνωστάκη επιστρέφουν, μέσα από τον δεύτερο τόμο τους, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Όγδοο. Οι μνήμες, οι άνθρωποι, οι τέχνες και οι εποχές συνεχίζουν να ξεδιπλώνονται, φωτίζοντας άγνωστες και γνώριμες πτυχές της πολιτιστικής μας διαδρομής.
Μια ποιητική συλλογή που δεν είναι ακριβώς, ή μάλλον δεν είναι μόνο, ποιητική συλλογή. είναι ένα αισθητικό όλο, όπου κάθε επιμέρους ποίημα μπορεί να σταθεί αυτοδύναμα αλλά την ίδια στιγμή συνιστά δομικό στοιχείο μιας ενιαίας ποιητικής αφήγησης που οργανώνεται
ΚΑΤΑΓΩΓΙΚΑ |
Ι |
Το ‘ξερα. Τα πουλιά μου τα ‘στελνε ο Θεός ενώ |
.jpg)
Ξέρω τη σκιά μου να μετρώ σε μάκρη ατέρμονα |
efsyn.gr
Διαβάζοντας τη συλλογή «Ανάμεσα» του Ηλία Κολύβα και φτάνοντας στην τελευταία σελίδα, διαπιστώνω πως ο ποιητής κατέχει τη γλώσσα, την κουμαντάρει, την πλάθει, την αφήνει να ρέει σαν γάργαρο νερό. Είναι μια συλλογή – ποταμός με φαντασία και τόλμη, με παιχνίδισμα και πολιτική χροιά, με μοντερνισμό και μια ελαφρότητα που τη συναντάμε στους ρομαντικούς ποιητές του μεσαίωνα. Δεν μου είναι εύκολο να πω με ποιους δάσκαλους κάθισε και έμαθε να γράφει ποίηση ο Ηλίας. Ίσως επειδή έχει παιδεία και ελληνική και καναδική, έχει αφομοιώσει αναγνώσεις δύο ηπείρων, του παλιού και του νέου κόσμου, σε δύο γλώσσες, τα ελληνικά και τα αγγλικά.
Ένα βιβλίο αφιερωμένο στο αγγλοσαξονικό έπος του Μπέογουλφ, ένα έργο που γράφτηκε πριν από περισσότερα από χίλια χρόνια, θα μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί ένα ακαδημαϊκό ανάγνωσμα που ενδιαφέρει κυρίως φιλολόγους ή ιστορικούς. Ωστόσο, το Με το
Δεν χρειάζεται να θυμάσαι,
Εμείς γνωρίζουμε
πως ο θάνατος είναι μια ορεινή νύχτα
κι ένα κομμάτι κρύο ψωμί
κρεμασμένο στον αέρα
Και το γεγονός ότι δεν θα επιστρέψεις ποτέ,
κάνει τη ζωή διαρκώς πιο γλυκιά…
Η Έλσα Κορνέτη επιστρέφει δυναμικά στην ποίηση με τη νέα της συλλογή Κρυμμένες, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι, οικοδομώντας ένα σχεδιασμένο σύμπαν 62 ποιημάτων με μια πρωτότυπη μεθοδολογία: κάθε κείμενο φέρει ως υπέρτιτλο την επιστημονική, λατινική ονομασία ενός πτηνού,
μέσα σε μια λίμνη από νερό και τσίπουρο και
κομματάκια από γυαλί. Έπαψε η βροχή. Παίζει το
ραδιόφωνο. Βάζει τις παλάμες στο πάτωμα και κάνει
https://epohi.gr/articles/geografies-tis-mnimis/
Χρίστος Ζάνος «Μεσαρκά», εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2026
Πώς πραγματεύεται κανείς την απώλεια, χωρίς να υποπίπτει στον αυτοοικτιρμό; Πώς διαχειρίζεται την τραυματική εμπειρία του ξεριζωμού, χωρίς να καθηλωθεί στο πολιτισμικό τραύμα; Στην Κύπρο, απ’ όπου μας έρχονται οι τριάντα συν μία ιστορίες της Μεσαρκάς, αυτή η καθήλωση υπήρξε συνειδητή
Αλέξανδρος Στεργιόπουλος
Ένας είναι ο σκοπός (μας) σε αυτή τη ζωή: να μη ζεις άσκοπα. Μια σκέψη, μια ελπίδα, μια προοπτική, ένα όνειρο, ένας ήλιος και μια άρνηση που κόβει σαν μαχαίρι που ακονίζεται πάνω σε δέρματα. Δεν ζητήσαμε πολλά. Ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, αταξική κοινωνία, δημοκρατία. Δεν ζητήσαμε
Τι εγκλήματα είναι ικανός να διαπράξει κάποιος για να
υπηρετήσει το καλό; Μπορεί μια πρόθεση να παραμείνει αγαθή όταν υλοποιείται με
απάνθρωπα μέσα;
Προσφέρουν η απόσταση, η αδράνεια και η ακινησία προφύλαξη από τις κακοτοπιές και τα δεινά της ζωής;
«Σου έχει τύχει ποτέ, μέσα στους φρενήρεις ρυθμούς της καθημερινότητας, να συμβεί ένα απρόσμενο γεγονός που θα σε κάνει να δεις τη ζωή αλλιώς; Ένα τυχαίο περιστατικό –μια συνάντηση, ένα όνειρο ή ακόμη κι ένα παραμύθι– μπορεί να σε φέρει αντιμέτωπο με όσα πραγματικά έχουν σημασία, να σε κάνει
.jfif)
Έφη Ζέρβα
Το βιβλίο «Τα βουνά στην πλάτη» του δημοσιογράφου Απόστολου
Στάικου, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος, γεννήθηκε από όσα δεν
μπορούσαν να χωρέσουν σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ τριών λεπτών.
Αλέξανδρος Στεργιόπουλος
Η δημιουργία είναι λόγος και ο λόγος δημιουργία. Και τη γλώσσα δεν μου την έδωσαν ελληνική, αλλά παγκόσμια. Και κάπως έτσι η πρώτη νότα βρήκε τη χορδή του ανθρώπου, την αιμάτινη, τη λεπτή σαρκική που επιμένει, και ο κόσμος μέσα στον κόσμο γεννήθηκε! Πρώτα έγινε η έκρηξη του
Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης «Νοσοκομείο Σωτηρία», εκδ. Κίχλη
«Δεν ξέρω άλλο χώρο που να συμπυκνώνει τόσες σιωπές, τόσες κραυγές, τόσους αγώνες, τόσες ελπίδες και τόσες διαψεύσεις από τούτο το νοσοκομείο», λέει κάπου ο αφηγητής, Μωυσής Παναγιωτίδης, στο βιβλίο του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη. Μια παρόμοια συμπύκνωση πετυχαίνει και ο συγγραφέας στο έργο του, συμπλέκοντας το προσωπικό δράμα του αφηγητή, αυστηρά οριοθετημένο στον χρόνο, με τα
