Γιώργος Κοζίας, «Η μικρή αγγελία»

Η μικρή αγγελία

Λόγω αλλαγής προορισμού

χαρίζονται έρωτες

πυρός, γυναικός και θαλάσσης.

Λόγω αναχωρήσεων εν γένει

πωλούνται σε τιμή κόστους

ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΌΛΙ

Ο Κώστας Ευαγγελάτος, ζωγράφος, ποιητής, θεωρητικός της τέχνης, ιδρυτής της Σύγχρονης Πινακοθήκης Villa το 2000, συνεχίζει για 26η χρονιά τις θερινές εικαστικές, καλλιτεχνικές  και λογοτεχνικές δράσεις στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. 

Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει ομαδική εικαστική έκθεση Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών στο BYRON'S ROOM,  με νέα έργα εμπνευσμένα από την ζωή και την λογοτεχνική προσφορά του μεγάλου ρομαντικού ποιητή και φιλέλληνα, έκθεση αποκτημάτων της μόνιμης συλλογής τέχνης και  ατομική

Ένα μοναδικό εγχείρημα: Εντ Σίραν και βρετανική κυβέρνηση μετατρέπουν τις βιβλιοθήκες σε μουσικά στούντιο

Οι δημόσιες βιβλιοθήκες σε ολόκληρη την Βρετανία πρόκειται να μετατραπούν σε χώρους δημιουργίας μουσικής, προσφέροντας δωρεάν πρόσβαση σε στούντιο ηχογράφησης, καθώς και ευκαιρίες για ζωντανές εμφανίσεις, στο πλαίσιο ενός νέου κυβερνητικού σχεδίου το οποίο στοχεύει στην ενίσχυση της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας.

Η πρωτοβουλία βασίστηκε στο φιλανθρωπικό έργο του διεθνούς φήμης μουσικού Εντ Σίραν, του

Θοδωρή Σαρηγκιόλη, O πιο δυνατός

Ο ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ

Ό πιο δυνατός θα ζήσει,

του δρόμου τα φαντάσματα θα συντροφεύει.

Στα κράσπεδα επίμονα θα βγαίνει το χορτάρι,

εκεί που σκάει η άσφαλτος θα ξεπηδά

κηλίδα κόκκινη στου Pollock το τελάρο.

Η εκδίκηση που ήρθε από το κρύο

Στα ανταριασμένα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, ένα νορβηγικό ατμόπλοιο κουβαλάει στα σπλάχνα του μια αδιανόητη απειλή. Τρεις θαλασσοδαρμένοι ναυτικοί, ένας λοστρόμος από τη Σουμάτρα, ένας μονόφθαλμος Ιρλανδός θερμαστής και ένας παραμάγειρας από τη Μαδαγασκάρη, δεν τολμούν να

Ελένη Λουκά, Η μουσική ως καθρέφτης της ψυχής, της κοινωνίας και της εποχής μας

Η μουσική αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές έκφρασης του ανθρώπου. Δεν είναι μόνο ένας συνδυασμός ήχων και μελωδιών, αλλά ένας τρόπος με τον οποίο αποτυπώνονται οι σκέψεις, οι αξίες, οι αγωνίες και τα συναισθήματα μιας εποχής. Μέσα από τη μουσική μπορούμε να αντιληφθούμε το ψυχολογικό κλίμα μιας κοινωνίας, καθώς οι δημιουργοί συχνά μεταφέρουν στα έργα τους όχι μόνο προσωπικά βιώματα, αλλά και την ατμόσφαιρα μέσα στην οποία ζουν.

Ρογήρος Δέξτερ, Δύο ποιήματα

Τη νύχτα που ο Τζέκιλ μαχαίρωσε τον Χάιντ

Δε θα ‘μουν είκοσι Όταν πέρασα το κατώφλι Σ’ εκείνο το ερείπιο στη Λήμνου Στην προσμονή να μάθω Τα καμώματα του μέλλοντος

Ο εικοστός αιώνας στα λατιφούντια της Πορτογαλίας

Κώστας Αθανασίου

Ζοζέ Σαραμάγκου «Αυτοί που σηκώθηκαν απ’ τη γη», μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις: Καστανιώτη, 2026

Αγροτικές εκτάσεις στη νοτιοκεντρική Πορτογαλία, τεράστια αγροκτήματα στα χέρια λίγων τσιφλικάδων, γη αλλού πράσινη, αλλού κίτρινη, αλλού καφετιά ή μαύρη, αλλού πάλι «κόκκινη από τον πηλό ή το αίμα που χύθηκε». Το λατιφούντιο, που «απλώνεται αχανές ως εκεί που φτάνει

Οι μικρές ιστορίες της μνήμης στο «Ο Χ. είπε» του Κώστα Μαυρουδή

Στέλιος Παπαγρηγορίου 

Μέσα από μικροαφηγήσεις που ισορροπούν ανάμεσα στο δοκίμιο, το αφήγημα και τον αφορισμό, ο Κώστας Μαυρουδής συνθέτει στο νέο του βιβλίο ένα μωσαϊκό μνήμης και παρατήρησης. Το «Ο Χ. είπε» δεν είναι απλώς μια συλλογή ιστοριών, αλλά μια λογοτεχνική άσκηση πάνω στον χρόνο, τη λεπτομέρεια και τα πρόσωπα που χάνονται αθόρυβα από το προσκήνιο.

Περί αυτοδικίας

Τιτίκα Δημητρούλια

Τεύκρος Μιχαηλίδης, «Το καρέ με τις ντάμες», εκδόσεις Ψυχογιός, 2026

Έχουν περάσει είκοσι πέντε χρόνια από τη μεγάλη στροφή που, κατ’ αναλογία με αντίστοιχες διεθνείς εξελίξεις και με σχετική, πάντα, καθυστέρηση, συντελέστηκε στην παραγωγή της νεοελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας –πυροδοτώντας και τη σχετική θεωρητική, κριτική συζήτηση περί της θέσης της στο λογοτεχνικό πεδίο. Έκτοτε, η νεοελληνική αστυνομική μυθοπλασία διαρκώς αυξάνει αλλά και

Uketsu «Παράξενες εικόνες», Μετάφραση: Αντώνης Καλοκύρης, εκδ. Πατάκη, σελ. 312

Μια σειρά από σκίτσα που έφτιαξε μια νεαρή έγκυος πριν πεθάνει. Η ζωγραφιά ενός μικρού παιδιού στην οποία μια γκρι μουτζούρα καλύπτει το σπίτι του. Τα απελπισμένα σχέδια θύματος δολοφονίας στις τελευταίες του στιγμές. Το καθένα από αυτά αποτελεί μια ανατριχιαστική προειδοποίηση… Το καθένα αποκαλύπτει ένα μακάβριο μυστικό, «κρυμμένο σε κοινή θέα»…

Οι δυσοίωνοι γρίφοι του αινιγματικού Uketsu, του πιο επιτυχημένου συγγραφέα ιστοριών μυστηρίου στην Ιαπωνία, κατέκτησαν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον πλανήτη. (Από τον εκδότη)

Συναρπαστικό, κλασικό, λογοτεχνικό νουάρ

Θεόδωρος Γρηγοριάδης

Σεμπαστιέν Ζαπριζό «Το βαγόνι των δολοφόνων», μετάφραση: Ανδρέας Παππάς, εκδόσεις: Πατάκης, 2025

Το βραδινό τρένο από τη Μασσαλία μόλις έφθασε στο Παρίσι. «Ο άνθρωπος που έκανε τον έλεγχο στα κουπέ με τις κουκέτες ήταν σαράντα τριών ετών. Τον έλεγαν Πιέρ, αλλά οι φίλοι του τον φώναζαν Μπεμπέ. Ανήκε στην άκρα Αριστερά και στο μυαλό του κυριαρχούσε η απεργία την οποία θα ξεκινούσαν την επόμενη εβδομάδα».

Ευάγγελου Αληγιζάκη, «Δικανική κρίση και Ασυνείδητο-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη»

Νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ

Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τις εκδόσεις ΒΑΓΟΝΕΤΟ το δοκίμιο του εγκληματολόγου Ευάγγελου Αληγιζάκη  «ΔΙΚΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ-Από την ψυχοδυναμική της εφηβικής παραβατικότητας στη θεσμική εμπερίεξη», με πρόλογο Γιώργου Τσιάκαλου, Ομότιμου Καθηγητή Παιδαγωγικής Α.Π.Θ.

Ξένη λογοτεχνία. Καμία χώρα δεν τη γνωρίζουμε βαθύτερα απ’ ό,τι στις σελίδες των ξένων συγγραφέων

Γράφει η Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη

 Υπάρχει ένας τρόπος να ταξιδεύεις χωρίς βαλίτσα, να γνωρίζεις ανθρώπους χωρίς να τους έχεις συναντήσει ποτέ, και να περπατάς στους δρόμους χωρών όπου ίσως να μην πας ποτέ σου. Αυτός ο τρόπος είναι η λογοτεχνία και ειδικά η ξένη λογοτεχνία, που ανοίγει παράθυρα και μας δείχνει τον κόσμο μέσα από τα μάτια των άλλων.

Γεράσιμος Δενδρινός [ Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗ : Αρχείο Γεωργίου Φωτίου – Σακελλίωνος, Αλεξάνδρεια, εν έτει 1952, Σχεδιάσματα: 1914-1916;]

                 

        ΑΙΝΙΓΜΑ 1907

 

Αναμφιβόλως, η ποιητική συλλογή Τα Αινίγματα

του  Πολύβιου, νεαρότατου ανθυπολοχαγού της Αγγλικής Φρουράς

εις Μπορσάιντ,[1] υιού Αγγλοέλληνος φωτογράφου,

 με Αλεξανδρινές ρίζες ήτο θαυμασία.

Του έγραψα κριτικήν επαινεστάτην εις το περιοδικόν 

Moira Macdonald «Όπως στα βιβλία», Μετάφραση: Έφη Τσιρώνη, εκδ. Μεταίχμιο, σελ. 456

Ένα ανώνυμο γράμμα στις σελίδες ενός βιβλίου καταλήγει σε λάθος χέρια. Μια γοητευτική ιστορία για τις απρόσμενες συναντήσεις και τη μαγεία των βιβλιοπωλείων. H Έιπριλ, μια έξυπνη και μοναχική γυναίκα, έχει αρχίσει να βαριέται στη δουλειά της: αφήνει μέσα σε ένα βιβλίο ένα γράμμα για τον Γουέστλεϊ, τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου της γειτονιάς της, ο οποίος έχει ένα γλυκό χαμόγελο και

Χρήστος Λεοντής: Μια μουσική παρακαταθήκη που συγκίνησε το κοινό στο Κηποθέατρο Ζωγράφου

Υπάρχουν συναυλίες που προσφέρουν ψυχαγωγία και υπάρχουν εκείνες που μετατρέπονται σε βιώματα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η μουσική βραδιά (Κυριακή 5 Ιουλίου 2026) που χάρισε ο σπουδαίος συνθέτης Χρήστος Λεοντής στο Κηποθέατρο Ζωγράφου, εκεί όπου η ποίηση, η μουσική και η συλλογική μνήμη συναντήθηκαν σε μια συγκινητική γιορτή του ελληνικού πολιτισμού.

Όλη η ζωή μας / ύφαλοι κι άσπλαχνες εξορίες.

Του Κωστή Καζαμιάκη. 1*.

 

 Όλη η ζωή μας / ύφαλοι κι άσπλαχνες εξορίες

   

Ο Κωστής Καζαμιάκης αναλύει το ποίημα  του Γιώργου Κοζία «Όνειρο στο κύμα»

 (από την ποιητική συλλογή Εξάγγελος, 2021)

Η ποιητική της μνήμης και της φροντίδας σε μια ενιαία ποιητική σύνθεση: Αγαπημένε μου πατέρα της Μάνιας Μεζίτη

Η ποιητική συλλογή Αγαπημένε μου πατέρα της Μάνιας Μεζίτη (Κουκκίδα, 2024, ISBN 978-618-208-094-8) αποτελεί μια βαθιά προσωπική και συγκινητική ποιητική μαρτυρία για τη σχέση πατέρα και κόρης, τη δοκιμασία της ψυχικής ασθένειας, τη φθορά της μνήμης και τη δύναμη της αγάπης που επιμένει ακόμη και όταν η επικοινωνία δοκιμάζεται ή σταδιακά αποσυντίθεται. Από το εξώφυλλο ήδη προϊδεάζεται ο/η

«Υπάρχει λόγος...» να διαβάσετε το νέο βιβλίο του Κ. Καναβούρη

[ Δημήτρης Χριστόπουλος /artinews.gr / 19.06.26 ]

“Σημαίες λέξεων μέσα στη νύχτα” είναι ο τίτλος του άρθρου του φιλόλογου και συγγραφέα Δημήτρη Χριστόπουλου στην ιστοσελίδα frear.gr που αναφέρεται στο νέο βιβλίο του Κώστα Καναβούρη «Υπάρχει λόγος - Κείμενα από το μάτι του κυκλώνα», Εκδόσεις "Θεμέλιο".

Γράφει ο Δημ. Χριστόπουλος:

Η Νόσος των ουρητηρίων του Μιχάλη Αλμπάτη. Γράφει η Εύη Κουτρουμπάκη

Η Νόσος των ουρητηρίων του Μιχάλη Αλμπάτη, θα μπορούσε κανείς να πει πως  είναι ένας εκθεμελιωτικός σεισμός, μια επισκόπηση στις παθογένειες στο χώρο της Τέχνης, ένα ταξίδι όπως του Μωυσή ή του Οδυσσέα στο χώρο και στο χρόνο προς ένα απολεσθέν παρελθόν κι ένα άγνωστο μέλλον. Ένα παρελθόν  μαρμαρωμένο και ταυτόχρονα μεταλλαγμένο από τη μνήμη. Με μια σκηνοθετημένη ακολουθία μορφών.

Ο νεκροθάφτης της Γάζας, Χατζημωυσιάδης Παναγιώτης

Ο νεκροθάφτης της Γάζας

Εδώ

Δεν έχουμε νεκροταφεία

Έξω από την πόλη ή απ’ το χωριό

Με την περίφραξη, τα κυπαρίσσια

Και το μάρμαρο με το όνομα

«Θραύσματα Μνήμης»

Γράφει η  Χαρούλα Αποστολίδου

 

 Αρχοντούλα Διαβάτη «Ασπασία Καρρά- Μια γυναίκα του καναπέ», μαρτυρία, Εκδόσεις Νησίδες, 2026

 

 Η επιλογή- εκ μέρους της Αρχοντούλας Διαβάτη- να διαβάζουμε στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αδιαμεσολάβητα την αφήγηση της Ασπασίας Καρρά ήταν σοφή. Διαβάζουμε, λοιπόν, γεγονότα, σκέψεις, ερμηνείες. Όλα αυτά παρουσιάζονται ως θραύσματα μνήμης, χωρίς ιδιαίτερη συνεκτικότητα,

Ε.Χ. Γονατάς: Ο «ερημίτης της Κηφισιάς»

Aπό το facebook της Μικέλας Χαρτουλάρη

«Στο σπίτι του, εκεί που κάθεται να γράψει, έχει ένα ξύλινο κλουβί με ένα μάτι μέσα. Είναι γαλανό και μελαγχολικό, καμωμένο κατά παραγγελία του, από τους τεχνίτες του νοσοκομείου Συγγρού που πλάθουν και μπογιατίζουν γύψινα ομοιώματα παραμορφωμένων προσώπων.

»Το είχε δει σε ένα όνειρό του και επεξεργάστηκε όλη τη σκηνή σε ένα πεζό κείμενο. Σύντομο,

Στέλλα Δούμου-Γραφάκου, Τρία ποιήματα

ΑΧΡΟΝΟΙ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΙ

Στη μέση της Καμάρας εκεί ακριβώς που έσταζε ο ουρανός χτυπώντας το χέρι στο γόνατο αυτός είπε: ε, λοιπόν ναι Νταγκ, ποντάρω στο σπασμένο δόντι του θεού. Και ξέρεις γιατί Νταγκ; Γιατί σκάρτεψαν πολλά οχτώ για να γίνει

Σάτρι – Cormac McCarthy

Στις όχθες του ποταμού Τενεσί, ο Κορνίλιους Σάτρι ζει αποκομμένος από τον κόσμο: ψαράς, περιπλανώμενος, απόκληρος, μάρτυρας μιας Αμερικής που σαπίζει και τραγουδά. Ανάμεσα σε μεθυσμένους, απατεώνες, αγίους της λάσπης και φίλους που χάνονται, δεν αναζητά τη λύτρωση αλλά μια αλήθεια αρκετά σκληρή για να την αντέξει.

Μανώλης Αναγνωστάκης, Χρώματα περασμένου δειλινού

Χρώματα περασμένου δειλινού, άρωμα δίχως συγκίνηση
Άδεια νοήματα μιας χαρακιάς πού σημαδεύει την πληγή σου
Ο τρόπος να ξυπνήσεις μέσα σ’ αύτη την αγωνία μιαν ανάμνηση θυσίας.
Μια πονεμένη κραυγή στην πρώτη γραμμή κάθε μάχης

Kaouther Adimi «Η εχθρική χαρά»

Kaouther Adimi «Η εχθρική χαρά», Μετάφραση: Μυρτώ Ταπεινού, εκδ. Πόλις, σελ. 215 

 Η Καουτέρ Αντιμί περνά μια νύχτα στο Ινστιτούτο του Αραβικού Κόσμου για να αφηγηθεί την τύχη της Μπάγια, της χαρισματικής Αλγερινής ζωγράφου που κέρδισε τον θαυμασμό του Ματίς και του Πικάσο. Ωστόσο, μες στη σιωπή του μουσείου, μια άλλη αφήγηση έρχεται στο προσκήνιο. 

Μάτση Χατζηλαζάρου, Αντίστροφη αφιέρωση

Για κείνον με την αντρίκια φωνή-ματιά και με χέρια μεγάλες φτερούγες που δεν τις ξεχνάω το απόγεμα είπες τριάντα χρόνια σε περίμενα κι ένιωσα πρώτη φορά «le vierge le vivace et le bel aujourd’hui» μετά έντονος αέρας αγάπης άνοιξε διάπλατα ένα παράθυρο μέσα μου και μπήκανε μεγάλες σταγόνες αγαλλίασης καθώς ο νοτιάς έστριβε βουίζοντας απ’ τη γωνιά της καρδιάς μου το σώμα είναι χώμα

Αντώνης Δ. Σκιαθάς, Χειρόγραφα, Εκδόσεις Ιωλκός, 2025

Γράφει ο Βασίλης Λαδάς

ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ

Από τον Όμηρο μέχρι σήμερα η ποίηση είναι η εθνική μας τέχνη. Ας μην ξεχνάμε ότι  στον νεοελληνικό μας βίο έχουμε δύο Νόμπελ ποίησης, Σεφέρη – Ελύτη, ένα βραβείο Λένιν για τον Γιάννη Ρίτσο στην εποχή της πάλι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Και βέβαια  υπεράνω όλων, τον Αλεξανδρινό Κωνσταντίνο Καβάφη, που τα ποιήματα του κανόνα, 153 ποιήματα τα υπέγραφε ως Κ.Π. Καβάφης.

Για την αλληλογραφία Σεφέρη-Λορεντζάτου

του ΗΛΙΑ ΜΑΛΕΒΙΤΗ

~.~

 Γράμματα Σεφέρη – Λορεντζάτου

(1948 – 1968),

Επιμελήθηκε Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος,

Δόμος / Εν πλω, 2025

Επανεκδόθηκε μετά από 35 χρόνια η προ πολλών ετών εξαντλημένη αλληλογραφία Σεφέρη – Λορεντζάτου. Ενώ η συλλογή των 100 σχεδόν επιστολών, ταχυδρομικών δελταρίων, καρτών και τηλεγραφημάτων τυπικά καλύπτει μια εικοσαετία, την περίοδο ’48 με ’68/69, στη πράξη δεν αφορά παρά ελάχιστα μόνον χρόνια (αυτά ανάμεσα ’48 και ’56), κατά τα οποία παρατηρείται έτσι κι αλλιώς η μέγιστη πύκνωση της γραπτής επικοινωνίας μεταξύ των δύο αλληλογράφων· τόσο από ποσοτικής πλευράς (78 «γράμματα», ήτοι τα 4/5 του συνόλου) όσο και από πλευράς χρονικής συχνότητας ανταλλαγής των επιστολών αυτών.

Λιβένα του Θοδωρή Παπαϊωάννου

ΛΙΒΕΝΑ

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ

Το νέο νεανικό μυθιστόρημα του αγαπημένου συγγραφέα Θοδωρή Παπαϊωάννου είναι μια φανταστική περιπέτεια σ’ έναν απίθανο κόσμο, που ξεχειλίζει αγάπη και σεβασμό για τη φύση.

«Ο άνθρωπος που τραυλίζει στον αιώνα του»

Γράφει η Νίκη Μισαηλίδη  

Γιώργος Κοζίας, «Τι αιώνα κάνει έξω;», Αθήνα, Περισπωμένη, 2025 , ISBN: 978-6185739-79-

Η τελευταία ποιητική συλλογή του Γιώργου Κοζία, Τι αιώνα κάνει έξω; (Περισπωμένη, 2025) (ISBN:978-6185739-79-9) συγκροτεί έναν λόγο βαθιά πολιτικό, κοινωνικό, υπαρξιακό και ιστορικά φορτισμένο, που επιχειρεί να αποτυπώσει τις εγγενείς αντιφάσεις και τις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου μέσα σε ένα περιβάλλον διαρκών κοινωνικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών.

Για το βιβλίο της Καουτέρ Αντιμί, «Η εχθρική χαρά»

Χάρης Κωστούλας*

https://www.efsyn.gr/tehnes/1397837/dyo-logia-gia-to-vivlio-tis-kaoyter-antimi-i-ehthriki-hara/

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις το βιβλίο της Καουτέρ Αντιμί* με τίτλο «Η εχθρική χαρά». Την συγγραφέα το ελληνικό αναγνωστικό κοινό την γνώρισε με το βιβλίο «Με άνεμο κακό», μετά ακολούθησε «Τα πλούτη μας» και τώρα ήρθε και το τρίτο της βιβλίο «Η εχθρική χαρά». Όλα της τα έργα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πόλις, στις οποίες και είμαστε ευγνώμονες για την επαφή με

Όσα δεν θέλω να ξέρω

Γιάννης Σκαραγκάς

Ο Λουκάς Πάτρας, πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, ζει τη χειρότερη νύχτα της ζωής του. Ο καλύτερός του φίλος βρίσκεται νεκρός σε ώρα υπηρεσίας και η έφηβη κόρη του, που ζει με την πρώην γυναίκα του, αγνοείται. Στην προσπάθειά του να καταλάβει τι έχει συμβεί, ο Λουκάς έρχεται

Όταν το περιθώριο συναντά την διανόηση

Ή αλλιώς δυο λόγια για τις «Στάχτες, ανθολόγιο νύχτας» του Νίκου Λέκκα.

Όταν το περιθώριο συναντά την διανόηση

Χάρης Κωστούλας*

https://www.efsyn.gr/tehnes/ekdoseis-biblia/508017_otan-perithorio-synanta-tin-dianoisi/

Πρόσφατα έφτασε στα χέρια μου η νέα δουλειά του Νίκου Λέκκα, με τίτλο «Στάχτες, ένα ανθολόγιο της νύχτας», που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις ΕΝΕΚΕΝ. Το βιβλίο προλογίζει ο Σάββας Μιχαήλ, και έχει γράψει και έναν όμορφο επίλογο ο Γιώργος Γιαννόπουλος, ποιητής και εκδότης της επιθεώρησης πολιτισμού ΕΝΕΚΕΝ, και των ομώνυμων εκδόσεων.

Αλεξάνδρεια της μνήμης και του μύθου

Συγγραφέας: Συλλογικό

Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική

Σελίδες:280

Επιμελητής: ΙΝΤΖΕΜΠΕΛΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ

 

Το βαθύρριζο χνάρι του Ελληνισμού στα πέρα και τα πριν… Η Αλεξάνδρεια της μνήμης και του μύθου φιλά τις πληγές της και κρατά με ανείπωτο μυστήριο τα θραύσματά της ενωμένα. Πόλη-κάτοπτρο προσώπων που ζητούν να βρουν ψηφίδες εαυτού μέσα της.

Danielle Valentine «Το βιβλίο μαγειρικής του νεκρού συζύγου», Μετάφραση: Βεατρίκη Κάντζολα- Σαμπατάκου, εκδ. Bell, σελ. 384

«Το βιβλίο μαγειρικής του νεκρού συζύγου» είναι ένα σκοτεινό θρίλερ μυστηρίου με γκόθικ ατμόσφαιρα, οικογενειακά μυστικά και έντονη αγωνία. Όταν ο σύζυγος της διάσημης σεφ Μαρία Καπέλο εξαφανίστηκε και θεωρήθηκε νεκρός, οι υποψίες στράφηκαν αμέσως πάνω της. Τρεις δεκαετίες αργότερα, η σιωπή της οικογένειας αρχίζει να ραγίζει και το παρελθόν επιστρέφει πιο απειλητικό από ποτέ. Η Θία Γουντς φτάνει στην απομονωμένη αγροικία των Καπέλο για να επιμεληθεί τα

Άρης Αλεξάνδρου: αδελφικά μόνος αδελφικά ελεύθερος

Κωνσταντίνα Κορρυβάντη

 Άρης Αλεξάνδρου «Ποιήματα 1941–1974», εκδόσεις: Πατάκη, 2026

https://epohi.gr/articles/aris-alexandroy-adelfika-monos-adelfika-eleytheros/

«Λοιπόν, λίγο κουράγιο ακόμα. / Όποιος βρεθεί με άλογο / του μένει να τραβήξει για την ήττα / καβαλάρης», γράφει το 1951 εξόριστος στον Άι-Στράτη ο Άρης Αλεξάνδρου στο ποίημα «Η στενογραφία της νεκρής ζώνης».

Ο Αλεξάνδρου παραμένει μια από τις πιο ιδιότυπες και ανυπότακτες μορφές της μεταπολεμικής

Πιστεύω, Μελισσάνθη

Η Αγάπη, μόνο, βαστάζει όλα τα φορτία.

Μπορώ να βαστάζω όλα τα φορτία.

Γιατί η Αγάπη είναι το μέγα φορτίο!

Η Αγάπη σηκώνει το βάρος τ’ ουρανού.

Έμπλεοι πόνου και ιστορίας

Κώστας Καραβίδας

Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης «Νοσοκομείο Σωτηρία», εκδόσεις: Κίχλη, 2026

https://epohi.gr/articles/empleoi-ponoy-kai-istorias/

Το νέο μυθιστόρημα του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη (γ. 1970) είναι μια υβριδική μεταμυθοπλαστική αφήγηση που βυθίζεται στην ιστορία του παλιού σανατόριου των φθισικών. Το νοσοκομείο Σωτηρία είναι ένας χώρος σεσημασμένος από Ιστορία και ανθρώπινο πόνο. Συμπυκνώνει αγώνες, ελπίδες και διαψεύσεις, μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με

Κλαούδια Πινιέιρο – Ο Χρόνος των Μυγών: Ένα φεμινιστικό, αστυνομικό μυθιστόρημα για ταραγμένες εποχές

Από τις Εκδόσεις Carnivora κυκλοφορεί το βιβλίο της Κλαούδια Πινιέιρο με τίτλο «Ο Χρόνος των Μυγών».

Δεκαπέντε χρόνια μετά την καταδίκη της για τη δολοφονία της ερωμένης του άντρα της, η Ινές αποφυλακίζεται. Η ζωή της είναι διαφορετική, αλλά το ίδιο και η κοινωνία: η εξέλιξη του φεμινισμού, οι νόμοι για τις αμβλώσεις, η συμπεριληπτική γλώσσα. Η Ινές, μια παραδοσιακή νοικοκυρά για την οποία η μητρότητα δεν υπήρξε ποτέ πηγή ευτυχίας, καταλαβαίνει πως πρέπει να φανεί πρακτική και να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα. Όσο κι αν της κοστίζει.

Μια πιο διεισδυτική, πιο υποψιασμένη ματιά στα μουσεία

Δημήτρης Σκλάβος

https://epohi.gr/articles/mia-pio-dieisdytiki-pio-ypopsiasmeni-matia-sta-moyseia/

Στάθης Γκότσης, «Μουσείο, εκπαίδευση και κοινωνία», εκδόσεις Τόπος, 2026

Ο Στάθης Γκότσης με  μακρά προϋπηρεσία ετών στη μουσειακή εκπαίδευση, αρχικά στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του υπουργείου Πολιτισμού και στη συνέχεια στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, είναι αναμφίβολα άριστος γνώστης του ρόλου ή, καλύτερα, των πολλών ρόλων

ΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

Θανάσης Μαρκόπουλος

Είπα να σαλπάρω ένα βράδυ

Σε δύσκολα νερά.

Με τι σκαρί ο ορεσίβιος

Ονειρεύομαι ταξίδια;

Θα με ξεβράσει η θάλασσα

Σαν κούτσουρο

Γυμνό στην άμμο.

(«Ορεσίβιος»)

Για τη συλλογή του Γιώργου Κοζία «Τι αιώνα κάνει έξω;» – γράφει η Βαρβάρα Ρούσσου

Η ποίηση του Γιώργου Κοζία συγκροτεί ένα άμεσα αναγνωρίσιμο σύμπαν στο σύνολο της σύγχρονης ποιητικής παραγωγής όπου είναι συχνά αισθητή η επανάληψη κάθε είδους. Το τρίτο βιβλίο του Κοζία Τι αιώνα κάνει έξω; κλείνει, τουλάχιστον έως τώρα, το ποιητικό σχέδιο που ξεκίνησε κυρίως με το Πολεμώντας υπό σκιάν και συνεχίστηκε με τον Εξάγγελο.

Ποίηση χωρίς πνοή, κριτική χωρίς αἰχμή

Διαβάζοντας κριτικές ποίησης, σχηματίζει κανείς τήν ἐντύπωση πὼς δέν γράφεται σχεδόν καθόλου μέτρια ἤ κακή ποίηση στήν Ἑλλάδα. Καλόπιστα θα μπορούσαμε νά ποῦμε πώς αὐτό ὀφείλεται στή συνειδητή προσπάθεια τῶν κριτικῶν νά μή δυσαρεστήσουν ἤ νά μήν ἀδικήσουν – καί πράγματι, αὐτό μοῦ ἔχουν πεῖ κάποιοι σέ ἰδιωτικές συζητήσεις. Φοβᾶμαι, ὅμως, πώς δέν γίνεται ἀντιληπτό ἤ δέν ἐνδιαφέρει τούς κριτικούς τό γεγονός ὅτι, ἡ πρακτική αὐτή, τῆς δημοσίευσης κυρίως ἤ ἀποκλειστικά ἐπαινετικῶν κριτικῶν, εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἄδικη άλλά καί ἐπιζήμια, καί μάλιστα ἰδιαίτερα ἐπιζήμια στήν