Για την παράσταση «Ελευθερία κινήσεων», Μαρτυρίες μετανάστευσης σε πρώτο πλάνο

Το έργο του βραβευμένου Μεξικανού συγγραφέα Ramiro Torres de Miguel (μόνιμου κατοίκου Λουξεμβούργου) παρουσιάστηκε στην Έδεσσα (Δευτέρα 13 Απριλίου 2026) με πρωταγωνιστή τον Μεξικανό ηθοποιό Luis Gómezbeck.

Η παράσταση «Ελευθερία κινήσεων» Μαρτυρίες μετανάστευσης σε πρώτο πλάνο αποτελεί ένα βαθιά ανθρώπινο και πολιτικά φορτισμένο θεατρικό εγχείρημα, που βασίζεται σε αυθεντικές αφηγήσεις μεταναστών και προσφύγων. Μέσα από τη μορφή του μονολόγου, το έργο καταφέρνει να συμπυκνώσει εμπειρίες ζωής, πόνο, ελπίδα και την αέναη αναζήτηση ταυτότητας σε έναν νέο κόσμο.

Ο πυρήνας της παράστασης είναι η προσωπική μαρτυρία. Η επιλογή του μονολόγου λειτουργεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά, καθώς δημιουργεί μια άμεση και σχεδόν εξομολογητική σχέση ανάμεσα στον ηθοποιό και το κοινό. Δεν υπάρχουν περισπασμοί· η σκηνή γίνεται χώρος μνήμης και κατάθεσης ψυχής. Ο θεατής δεν παρακολουθεί απλώς — γίνεται μάρτυρας.

Ιδιαίτερα δυνατή είναι η ανάδειξη της προσπάθειας προσαρμογής σε μια νέα κοινωνία. Το έργο δεν περιορίζεται σε στερεοτυπικές εικόνες της μετανάστευσης, αλλά εστιάζει στις λεπτές, καθημερινές δυσκολίες: τη μοναξιά, την αίσθηση του «ξένου», την ανάγκη αποδοχής. Η εκμάθηση της γλώσσας παρουσιάζεται όχι μόνο ως πρακτική ανάγκη, αλλά ως βαθιά υπαρξιακή διαδικασία — μια μάχη για φωνή, για ορατότητα, για συμμετοχή.

Σκηνοθετικά, η λιτότητα λειτουργεί υπέρ του έργου, αφήνοντας χώρο στο λόγο και στο συναίσθημα. Αντί για εντυπωσιασμούς, η παράσταση επενδύει στην αυθεντικότητα.

Η ερμηνεία του ηθοποιού ήταν καθοριστική, μετατρέποντας το έργο σε μια συγκλονιστική εμπειρία. Η εναλλαγή συναισθημάτων, από την απόγνωση έως την ελπίδα, απαιτούσε ακρίβεια και εσωτερικότητα, γεγονός που αποτυπώθηκε με επιτυχία.

Φωτεινά σημεία μεταξύ των μαρτυριών μετανάστευσης η ερμηνεία ποιημάτων του Κωνσταντίνου Καβάφη (Περιμένοντας του βαρβάρους, Τείχη, κ.ά.). «Οι στίχοι του Καβάφη επιλέχθηκαν επειδή η ίδια του η ζωή συνομιλεί με το θέμα της μετανάστευσης» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Luis Gómezbeck.

Ειδικότερα η ερμηνεία του Luis Gόmezbeck στον ρόλο του Καβάφη αποτέλεσε ένα από τα πιο δυνατά και ουσιαστικά στοιχεία της παράστασης. Προσεγγίζοντας τη μορφή του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη με σεβασμό, ο ηθοποιός δεν επιχείρησε μια απλή μίμηση, αλλά μια εσωτερική ανασύσταση της προσωπικότητας και της σκέψης του ποιητή.

Η σκηνική του παρουσία ήταν λιτή και συγκρατημένη, στοιχείο που ταίριαζε απόλυτα με το ύφος και τον στοχαστικό χαρακτήρα του Καβάφη. Μέσα από μικρές κινήσεις, παύσεις και έναν λόγο μετρημένο, κατάφερε να αποδώσει την εσωτερικότητα, την ειρωνεία αλλά και τη βαθιά ευαισθησία που διαπερνά το καβαφικό σύμπαν.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η φωνητική του προσέγγιση: ο λόγος δεν εκφερόταν θεατρικά ή υπερβολικά φορτισμένα, αλλά σχεδόν εξομολογητικά, σαν προσωπικές σκέψεις που γεννιούνται εκείνη τη στιγμή. Αυτό δημιούργησε μια έντονη αίσθηση οικειότητας και έφερε το κοινό πιο κοντά όχι μόνο στον ποιητή, αλλά και στις εμπειρίες των μεταναστών που διατρέχουν το έργο.

Ο ηθοποιός κατόρθωσε επίσης να αναδείξει τη διαχρονικότητα του Καβάφη, συνδέοντας τη φωνή του με τα σύγχρονα ζητήματα της μετανάστευσης και της ταυτότητας. Δεν ήταν μια «μουσειακή» αναπαράσταση, αλλά μια ζωντανή, παλλόμενη παρουσία που συνομιλούσε με το παρόν.

Συνολικά, η ερμηνεία του Luis Gόmezbeck ήταν εσωτερική, στοχαστική και βαθιά ανθρώπινη, προσδίδοντας στο έργο μια επιπλέον ποιητική και φιλοσοφική διάσταση.

Κλείνοντας, το «Ελευθερία κινήσεων»– Μαρτυρίες μετανάστευσης σε πρώτο πλάνο ήταν ένα έργο με κοινωνική ευαισθησία και καλλιτεχνική ειλικρίνεια. Δεν έδωσε εύκολες απαντήσεις, αλλά άνοιξε έναν απαραίτητο διάλογο γύρω από τη μετανάστευση, την ταυτότητα και τη σημασία του να ανήκεις κάπου. Μια παράσταση που αξίζει να δει κανείς — όχι μόνο ως θεατής, αλλά ως συμμέτοχος σε μια κοινή ανθρώπινη εμπειρία.

Η παράσταση έχει δοθεί στην Αθήνα τον Μάρτιο που μας πέρασε.

Κατερίνα Αθανασίου

πρώτη δημοσίευση και φωτογραφίες : https://edessaikoskosmos.gr/eidisis/i-parastasi-eleytheria-kiniseon-martyries-metanasteysis-se-proto-plano-paroysiastike-stin-edessa/ 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

· ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ – ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ramiro Torres de Miguel

· ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ – ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Luis Gόmezbeck

· ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Μαρία Τρανού

· ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ: Λίλυ Δανηιλοπούλου

· ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ – ΥΠΕΡΤΙΤΛΙΣΜΟΣ: Βιργινία Μιχαήλ

· ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Ελένη Εξάρχου

· ΠΛΑΝΟ ΦΩΤΙΣΜΟΥ: Daniel Serrán

· ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ: Εύα Δημητριάδου – Αθανάσιος Ξαγαράς

· ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Υπατία Κορνάρου

· ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΑ: Iván Riegwlen

· ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ράνια Παπαδοπούλου – Blue Rosebud Productions AMKE

· ΠΑΡΑΓΩΓΗ: SAETA

· ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ RAMIRO TORRES DE MIGUEL

Γεννήθηκε στο Μεξικό το 1978. Παρακολούθησε σπουδές ΜΜΕ στο μεξικάνικο πανεπιστήμιο ITESO, ενώ είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού Αργεντίνικο και Λατινοαμερικάνικο Θέατρο από το Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες. Στην Αργεντινή παρακολούθησε σεμινάρια δραματουργίας με τους λογοτέχνες Cecilia Propato και Eduardo Rovner. Με το θέατρο ασχολείται ενεργά από το 1996. Η δραστηριότητά του περιλαμβάνει την υποκριτική -έχοντας συνεργαστεί σε 30 παραστάσεις σε σκηνές του Μεξικού, του Ισραήλ, της Ιταλίας και των Η.Π.Α., τον ακροβατισμό –έχοντας λάβει μέρος σε επιδείξεις πάνω σε στεφάνι, ακροβατική κούνια, ακροβατικό πανί και ινδιάνικο σκοινί και τη σκηνοθεσία –έχοντας αναλάβει ομάδες στο Μεξικό και την Αργεντινή.

Έχει γράψει τα εξής θεατρικά έργα (τα οποία έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά): Ο Ατλαντικός έχει συνδεθεί!, Τοιχογραφία, Tο να ρωτάω δεν προσβάλλει, Η χαρά της γης, Puerto Madryn, Διέλευση προς τον θάνατο (παγκόσμια πρεμιέρα στην Ελλάδα το 2015, με πρωταγωνιστή τον Luis Gómezbeck), Ποτέ σου δεν θα καταλάβεις το πόσο σ’ αγαπώ (παγκόσμια πρεμιέρα στο Μεξικό το 2016), Narita Airport (παγκόσμια πρεμιέρα στην Ιαπωνία το 2017 και πανευρωπαϊκή πρεμιέρα στην Ελλάδα το 2019, με πρωταγωνιστές τους Χάρη Χιώτη, Ναταλί Τσάβεζ και Luis Gómezbeck) και Serengeti (παγκόσμια πρεμιέρα στην Αργεντινή το 2008 και πανευρωπαϊκή πρεμιέρα στην Ελλάδα το 2017, με πρωταγωνιστές τους Δέσποινα Σαραφείδου και Χάρη Χιώτη).

Μάλιστα το Serengeti απέσπασε τα βραβεία καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερου κειμένου στο διαγωνισμό «Θεατρικοί Ορίζοντες» (Αργεντινή, 2008), καθώς και τα βραβεία καλύτερης σκηνοθεσίας, καλύτερου κειμένου και καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στον κρατικό θεατρικό διαγωνισμό «Μόστρα» (Μεξικό, 2009).

Από τις εκδόσεις Edilivre κυκλοφορούν στα ισπανικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά τα έργα Serengeti, Narita Airport και Puerto Madryn, ενώ στα ελληνικά κυκλοφορεί το Serengeti από τις εκδόσεις Νικολόπουλος.

Παρόλο που ασχολείται περιστασιακά με τη φωτογραφία, έχει διακριθεί με τα βραβεία των θεσμών «Νέων Τέχνη» και «Φωτογραφικό Βλέμμα» του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης του Μεξικού. Τέλος, το 2010 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης της πόλης Ντέντον, Τέξας, για τη διάδοση του μεξικάνικου θεάτρου στην εν λόγω πολιτεία.

· ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ LUIS GÓMEZBECK

Γεννήθηκε στο Μεξικό το 1977. Παρακολούθησε σπουδές πάνω στην ισπανική φιλολογία στο μεξικάνικο πανεπιστήμιο ENSJ, την υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Χαλίσκο και την ολική εκπαίδευση του ηθοποιού στα καλλιτεχνικά εργαστήρια του Πανεπιστημίου της Γουαδαλαχάρα. Στο Λονδίνο παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Βιομηχανική Θεατρική Μέθοδο του Meyerhold στο Kensington & Chelsea College. Έλαβε μέρος σε master classes των Peter Brook, Adewale Akinnuoye-Agbaje και

Mark Rylance. Τέλος, παρακολούθησε σπουδές πάνω στον ελληνικό πολιτισμό στο ΑΠΚύπρου.

Ως ηθοποιός έχει παίξει σε 40 παραγωγές, έχοντας εμφανιστεί στην Αγγλία, την Αργεντινή, την Ελλάδα, το Μεξικό, το Ισραήλ, την Ιταλία και τη Σκωτία. Στην Ελλάδα έχει σκηνοθετήσει τα έργα: Narita Airport, Mistero Buffo (104), Serengeti (Άβατον), Κατσαριδολογίες (Παραμυθίας), Τι είναι τα Χριστούγεννα; (BOO Art Gallery), Ο κύκλος με την κιμωλία (Μελίνα Μερκούρη), Σιγά τ’ αυγά κι είναι και… κόκκινα (Αργώ), aequinoctium (Τεχνόπολις) και Τελετή Έναρξης των 14ων Πανελλήνιων Καλλιτεχνικών Αγώνων του Υπουργείου Παιδείας (Βασιλικό Θέατρο, Θεσσαλονίκη). Τέλος, έχει εργαστεί ως δάσκαλος υποκριτικής και θεατρικής αγωγής σε διάφορους φορείς στην Ελλάδα και το Μεξικό.

Άσκησε το επάγγελμα του δημοσιογράφου και του φωτορεπόρτερ για πάνω από μια δεκαετία, μετρώντας συνεργασίες με έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της Ελλάδας, του Μεξικού, της Ισπανίας και της Ιταλίας. Φωτογραφίες του έχουν βραβευτεί από την UNESCO, το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού και τη ΜΚΟ «Κόσμος Χωρίς Βία». Έχει στο ενεργητικό του έξι ομαδικές και πέντε ατομικές εκθέσεις σε γκαλερί της Ελλάδας και της Αργεντινής.

Κυκλοφορούν τα φωτογραφικά του λευκώματα Κομοτηνή βήμα-βήμα (εκδόσεις Δήμου Κομοτηναίων) και ΘΡΑΚΗ: πολύχρωμοι άνθρωποι σε ασπρόμαυρο χαρτί (εκδόσεις Άπαρσις).

Στα ελληνικά έχει γράψει τα λαογραφικά βιβλία: Ιστορίες του Θανατά, Μεξικού Γέννησις, Αζτέκων Ποίησις, Ο Χάρος στο Μεξικό είναι γένους θηλυκού (εκδόσεις Οσελότος) και τις ποιητικές συλλογές: Ελεύθερα Τετράστιχα, Άνθος και Γαλήνη και Ψηφίδες εν κινήσει (εκδόσεις Άπαρσις).