Ποίηση με τολμηρή εικονοποιία, γεμάτη εκμυστηρεύσεις και ερωτισμό, και τον κόσμο των ονείρων να διεκδικεί παντού και πάντα την πρωτοκαθεδρία. Η Βιλελμίνη, ως άλλη Μαρία Νεφέλη, πλάθεται από τον ποιητή με ποικιλία υλικών, ούσα έτσι κάτι πολύ περισσότερο από ένα πρόσωπο.
α'
Στην οδό της μοναχικότητας,
αναζητάς να συναντήσεις και πάλι
τον πολύφημο έρωτα με φληναφήματα.
Συστρέφονται σαν φιλιά ελβετικά
εις τριπλούν τα όνειρα
κι αφήνουν βόμβους μελισσών
στο πιο αδικημένο από λέξεις χορτάρι.
[...]
Αργά στάζει ασημόνερο
από το πρόσωπο της σελήνης
πάνω στο δέρμα
κι έρχεται κι ανατρέπει
τη νέα τάξη των πραγμάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου