Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Ιχνογραφία

ΙΧΝΟΓΡΑΦΙΑ

ΙΧΝΟΣ της Πέλ­λας, θρα­κιάς των σκλά­βων και η Εντίρ­νε της εκ­κε­ντρι­κής τυ­φλό­τη­τας. Το ρό­λο της έπαι­ξε η ομί­χλη. Και το στή­θος σου (που ανε­βο­κα­τέ­βαι­νε) ερυ­θρό­στη­θε πε­τρί­τη.

ΙΧΝΟΣ του Πλόβ­ντιβ κι η διε­θνής του Δη­μη­τρόφ. Φι­λιπ­πού­πο­λη - Βάρ­να σε επτά ώρες κι ένα τέ­ταρ­το και το χο­ντρό παι­δί που πη­δού­σε να καρ­φώ­σει.

ΙΧΝΟΣ της πέ­τρας στην αρ­χαία μνή­μη που εί­ναι ένα κοι­μη­τή­ριο ηδο­νής· το νε­κρο­κρέ­βα­το του ενε­στώ­τα χρό­νου. Η Σό­φια που ανα­σύρ­θη­κε απ' τα χιό­νια της· χε­λώ­να της στιγ­μής, λα­γός της εντο­πιό­τη­τας.

ΙΧΝΟΣ της Ρί­λας στο λα­σπω­μέ­νο πο­τά­μι, τα νού­φα­ρα αρ­πά­ζο­νταν με τα δό­ντια απ' τις γά­μπες. Οι κα­λό­γε­ροι που καλ­λι­γρα­φού­σαν. Μια τρυ­γό­να φά­ντα­σμα που έψα­χνε τα ορ­φα­νά της. Τοκ Τοκ σε βρή­κα γέ­ρο­ντα. Τοκ Τοκ παν­σέ­λη­νος.

ΙΧΝΟΣ της ηγου­μέ­νης Ίλια. Πώς πε­θαί­νουν τα κε­ρά­σια στο χιο­νιά. Το πορ­φυ­ρό κω­δω­νο­στά­σιο της κοι­λιάς της. Πώς έσβη­νε το ίχνος στη σάρ­κα της· το γα­λα­νό σι­φό­νι των χυ­μών της.

ΙΧΝΟΣ των μα­θη­τευό­με­νων. Τα πα­ρα­παί­δια από κέ­δρο και η σύγ­χυ­ση με τους αγ­γέ­λους. Τα λευ­κά μά­τια των οδη­γών και των ανι­χνευ­τών· οι αιχ­μές απ' τις γρα­φί­δες στο κα­τά Μάρ­κον.

ΚΛ - Δεκαεννιά ΒΙΝΙΕΤΕΣ για τη ΓΛΩΣΣΑ και τη ΣΙΩΠΗ - εκδόσεις ΑΩ, 2024