Μάρκος Μέσκος, Χειμώνας

Έτσι όπως γίνεται κάθε χρονιά: Πρώτα οι βροχές, οι μοναχικοί λωτοί στα ολόγυμνα δέντρα, οι κάργες που μαλώνουν το πρωί πάνω στα πλατάνια κι η ομίχλη που βοηθάει το κυνήγι της αλεπούς, ενώ οι βροχές συνεχίζονται ατέλειωτα βουβές καθώς λυγμοί ενός μικρού παιδιού που κλαίει κάποια γενναία του πράξη ή κάποια μετάνοια… Έτσι όπως γίνεται κάθε χρονιά: Πρώτα οι βροχές κι ύστερα το χιόνι -χινόπωρο λες και κατεβαίνει ένα κοπάδι πρόβατα μια γυμνή πλαγιά οι κότσυφες και τα σπουργίτια που ζητιανεύουνε σφυρίζοντας ένα σπυρί στην πατημασιά του ανθρώπου, ο μουτρωμένος ουρανός κι η παγωνιά που ημερεύει απ΄ τη φωτιά κι από το παραμύθι, το παραμύθι της στιγμής που πέρασε…

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Καινούργια Εποχή”, χειμώνας 1956 με το ψευδώνυμο Κούλης Αυγερινός.