Θοδωρής Σαρηγκιόλης, Το δέρμα του χρόνου, Γαβριηλίδης 2012

https://evangelosavdikos.blogspot.com/2018/06/2012.html?spref=fb

Βιβλία για το καλοκαίρι

Στον αμερικανικό νότο
Μια τριμελής οικογένεια μαύρων, ο δεκατριάχρονος Τζότζο, η μικρή του αδελφή και η ναρκομανής μητέρα τους, διασχίζουν την πολιτεία του Μισισίπι για να συναντήσουν τον άρτι αποφυλακισθέντα λευκό πατέρα. Το «Τραγούδα, άταφο πουλί» (εκδ. Παπαδόπουλος) της Τζέσμιν Γουόρντ είναι ένα «φωκνερικό» road novel που αναπτύσσεται πολυφωνικά, αποκτώντας ενίοτε μια μεταφυσική διάσταση, αλλά διατηρώντας την κατεύθυνσή του που είναι ρεαλιστική, σύγχρονη, πολιτική. Η συγγραφέας υφαίνει ένα αριστούργημα για την Αμερική των σκιών και των προκαταλήψεων, που χάρη στην αφηγηματική της επιδεξιότητα αποκτά ένα ενδιαφέρον παγκόσμιο. Το βιβλίο κυριάρχησε στις λίστες με τα κορυφαία μυθιστορήματα της περσινής χρονιάς και τιμήθηκε με το National Book Award των ΗΠΑ – το παράδοξο δεν είναι ότι μια τόσο νέα συγγραφέας (41 ετών) κέρδισε αυτή τη σημαντική διάκριση, αλλά το ότι συνέβη για δεύτερη φορά (η πρώτη και μόνη γυναίκα ιστορικά) μετά το 2011 και το αμετάφραστο στα ελληνικά «Salvage the Bones». Η φήμη της πλέον

ΤΟ ΑΛΟΓΟ

Στην Αθήνα Μάη μήνα τα κεράσια είκοσι δραχμές.
[...]
Τα παιδιά βγαίνουν περίπατο στο πάρκο φτερά δεν πουλάνε
στεφάνια πλαστικά της Πρωτομαγιάς και των μνημάτων ναι.

(Μητριά πατρίδα πατρίδα μητριά σάπια τα χρήματα στα χέρια μου
τα γρόσια σου δεν λάμπουν.) Θα περάσουμε κι εμείς τη νιότη -
βαθιά στο τέλος του καλοκαιριού θα χαθούμε... Άχ! πόλη
που με γέννησες δεν με ακούς, κάθε νύχτα χτυπώ τα τείχη σου
μα οι φύλακες δεν μου ανοίγουν. Γυρίζω πίσω κόβω κλαρί
πιάνω τραγούδι να σκεπαστούν τα δάκρυα - τυφλό άλογο περπατώ
και κλαίω μέτωπο στο μέτωπό του.

Μ.Μέσκος: Άλογα στον ιππόδρομο (1973), Ποιήματα- Μαύρο Δάσος Ι, εκδ. Γαβριηλίδης 2011, σελ.132.

Δανάη: μια ξεχωριστή μουσικοθεατρική παράσταση

Η ζωή της Δανάης σε κάδρο… θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος της μουσικοθεατρικής παράστασης που παρακολουθήσαμε.

Η παράσταση αναφέρεται στην σπουδαία προσωπικότητα της Δανάης Στρατηγοπούλου, της δυναμικής γυναίκας που χάραξε την εποχή της ως τραγουδίστρια, μουσικός, συγγραφέας, ποιήτρια, μεταφράστρια, δημοσιογράφος και αγωνίστρια για την ελευθερία του λαού μας. 

Το έργο δεν αποτελεί βιογραφία αλλά προβάλει ξεχωριστές πτυχές από την πολυκύμαντη ζωή της μοναδικής και ανεπανάληπτης Δανάης.

Αν πάει κανείς σε μια τέτοια παράσταση «άσπρο χαρτί», ανεπηρέαστος, σίγουρα θα έχει να προσλάβει πολλά μηνύματα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν τα τραγούδια που έχουν επιλεχθεί να ακουστούν μαζί με τα κείμενα του συγγραφέα.

1o Διαγωνιστικό Φεστιβάλ Θεατρικό Αναλόγιο

Τελικά η "Αθανασία" θα ανέβει στη σκηνή. Δεν έχω παρά να ευχαριστήσω την ηθοποιό και σκηνοθέτη Ανδρονίκη Αβδελιώτη για την αμέριστη στήριξη της, για την επιμονή της, για τη δουλειά της με το έργο μου. Χωρίς αυτήν πραγματικότητα όλο αυτό δε θα γινόταν. Ευχαριστώ και τους ηθοποιούς Βαγγέλη Παπαδάκη, Μάνο Παπαδά, Ισμήνη Οικονόμου. Ευχαριστώ και τη Σίσσυ Βλαχογιάννη που συνέθεσε μουσική πάνω στο έργο αυτό, αλλά και την Ελεάννα Παναγουλέα. Το έργο έτυχε της έγκρισης επιτροπής που αποτελείται από τους Παναγιώτη Μέντη, Κοραή Δαμάτη, Γιάννη Μετζικώφ, Μάνια Παπαδημητρίου, Ελένη Γερασιμίδου. Όλα αυτά και μόνο τα θεωρώ επιτυχία. Τώρα βέβαια καλό είναι να έρθετε να το στηρίξετε με την ψήφο σας γιατί το φεστιβάλ είναι διαγωνιστικό. Σας περιμένουμε. 
Αλεξάνδρα Πιπλικάτση

«Τα αστέρια της Ευρώπης» – Παραμύθι των Θοδωρή Παπαϊωάννου & Λήδας Βαρβαρούση

 

Τίτλος: «Τα αστέρια της Ευρώπης»

Συγγραφέας: Θοδωρής Παπαϊωάννου
Εικονογράφος: Λήδα Βαρβαρούση
Σύνταξη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αντιπροσωπεία στην Ελλάδα
Εκδόσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης
Άδεια διανομής: Ελεύθερη αναπαραγωγή (με αναφορά της πηγής)
ISBN 978-92-79-37401-2  //  Σελίδες: 41  //  Έτος έκδοσης: 2014

Κατεβάστε το e-book:http://www.openbook.gr/ta-asteria-tis-eyrwpis/

Θεωρητικό Εγχειρίδιο της Τζαζ και Σύγχρονης Μουσικής - Πέτρος Δραγούμης

Θεωρητικό Εγχειρίδιο της Τζαζ και Σύγχρονης Μουσικής - Πέτρος Δραγούμης
ISBN: 978-618-5178-07-9
Μέγεθος: 23Χ30
Σελίδες: 288

Ο Πέτρος Δραγούμης, ζει και εργάζεται ως καθηγητής μουσικής, ενώ είναι ενεργός καλλιτέχνης στο Σικάγο. Το βιβλίο αυτό είναι αποτέλεσμα, έρευνας, γνώσης, εμπειρίας και διδασκαλίας πολλών ετών και καλύπτει με απόλυτη εγκυρότητα τη Θεωρία της μουσικής όπως έχει διαμορφωθεί από την εποχή της κλασικής μουσικής έως σήμερα.
Ένα απίστευτο βιβλίο-κλειδί για τους καθηγητές και τους μαθητές στην Ελλάδα καθώς όχι μόνο έρχεται να καλύψει κενά και απορίες αλλά να δώσει μια οριστική λύση σε ότι αφορά τη σπουδή της Θεωρίας της Μουσικής.
Κατεβάστε δωρεάν δείγμα του βιβλίου!
 http://www.cambiabooks.gr/index.php?dispatch=products.view&product_id=238

Ο Νίκος Κυπουργός θα παρουσιάσει στο Ηρώδειο μουσικές και γλώσσες της Βόρειας Ελλάδας

Πόσες φωνές, ιδιώματα, πρόσωπα και ιστορίες κρύβονται στη διαδρομή από τη Θράκη ως την Ήπειρο; Ο αγαπημένος δημιουργός Νίκος Κυπουργός παρουσιάζει στο Ηρώδειο στις 11 Ιουνίου 2018 μία μεγάλη συναυλία αφιερωμένη στις μουσικές της βόρειας Ελλάδας. Ένα μουσικό οδοιπορικό που φέρνει για πρώτη φορά επί σκηνής τραγούδια, μουσικές και γλώσσες που συγκατοικούν στις παρυφές της Εγνατίας οδού.
Μια μουσική Βαβυλωνία που θα ενώσει σε μια μεγάλη γιορτή τραγούδια Βλάχικα, Αρβανίτικα, Σλαβόφωνα, Τουρκόφωνα, Ποντιακά, Καππαδοκικά, Ρομανέ, Εβραϊκά, Πομάκικα, με τη συμμετοχή τραγουδιστών και μουσικών από διάφορες περιοχές, φωτίζοντας αφενός τον πλούτο και την ποικιλία των ιδιωμάτων και αφετέρου την ενωτική δύναμη της κοινής γλώσσας που είναι η μουσική.
 http://faretra.info/2018/02/19/n-kipourgos-irodeio-mousikes-voria-ellada/

«ΔΑΝΑΗ» του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου

Σκηνοθεσία: Νίκος Χατζηπαπάς                             στο πιάνο: Κώστας Χαδούλης                                                                 

                                                               

                          

Ερμηνεία: Κατερίνα Βαρδακαστάνη

Από Κυριακή 13 Μαΐου και κάθε Κυριακή στις 9 το βράδυ

στον Πολυχώρο «Εκστάν»

Τη σπουδαία προσωπικότητα της Δανάης Στρατηγοπούλου, της δυναμικής γυναίκας που χάραξε την εποχή της, ως τραγουδίστρια, μουσικός, συγγραφέας, ποιήτρια, μεταφράστρια, δημοσιογράφος και αγωνίστρια για την ελευθερία του λαού μας, θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι φίλοι του θεάτρου, σε μια παράσταση που ανεβαίνει στις 13 Μαΐου στον Πολυχώρο «Εκστάν» στα Πατήσια. Το έργο δεν αποτελεί βιογραφία αλλά προβάλει ξεχωριστές πτυχές από την πολυκύμαντη ζωή της μοναδικής και ανεπανάληπτης Δανάης. 

Μεσκος για Ομηρο Πελλα, 1980

 Από το «Αντι», 20 Ιουνιου 1980. Το πληρες τευχος κατεβαινει σε pdf στο συνδεσμο:
http://pandemos.panteion.gr/index.php?lang=el&op=record&type=0&page=1&pid=iid:14637&q=isMemberOfCollection-cid:486 

Γιώργος Μαρκόπουλος: «Όλη μου η ποίηση είναι ένα κουβάρι μνήμης»

Ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της ελληνικής ποίησης μιλάει για το ποδόσφαιρο που λατρεύει, την πλατεία Βικτωρίας που είναι το σπίτι του, τον Γιάννη Κοντό και τον Γιάννη Βαρβέρη και τον πιο ερωτικό στίχο που έχει γράψει.
Συνέντευξη στη Λίνα Ρόκου.

Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος / FOSPHOTOS

Βρεθήκαμε στο Café des Poetes, ένα καφέ στη πλατεία Βικτωρίας που στους τοίχους του κρέμονται φωτογραφίες όλων των σπουδαίων Ελλήνων ποιητών που πλέον δεν βρίσκονται στη ζωή, με εξαίρεση την Κική Δημουλά. Με υποδέχεται με χειροφίλημα. Εδώ είναι η γειτονιά του, το στέκι του. Εδώ σύχναζε με τους δύο αγαπημένους του φίλους, τον Γιάννη Βαρβέρη και τον Γιάννη Κοντό. Εδώ και με τον Τάσο Λειβαδίτη, τον κύριο Τάσο όπως τον αποκαλούσε πάντοτε με σεβασμό.
Κερνάει τσίπουρο με μεζέ όποιον μπαίνει στο μαγαζί, μιλάει σε όλους, κάποια στιγμή περνάει απ’ έξω ο ποιητής Λευτέρης Πούλιος και τον φωνάζει μέσα να μας κάνει παρέα, κι όντως εκείνος μας συντροφεύει σε μεγάλο μέρος της συζήτησης μας. Κι ενώ συζητάμε και πίνουμε ο Γιώργος Μαρκόπουλος διακόπτει συχνά την κουβέντα μας για να με προτρέψει «Φάε κορίτσι μου, όμορφο» με γλυκύτητα και τρυφερότητα αυθεντική,  συγκινητική.

«Δεν φοβάμαι τον θάνατο, φοβάμαι τα σκιερά χειρουργεία και το μακέλεμα».

To Φως που Καίει – Κώστας Βάρναλης

«Να σ’ αγναντέβω, θάλασσα, να μη χορταίνω, απ’ το βουνό ψηλά στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω απ’ τα μαλάματα σου τα πολλά» (Κώστας Βάρναλης, ‘Πρόλογος’).

O Kώστας Βάρναλης, το 1922, δημοσιεύει την ποιητική συλλογή 'Το Φως που Καίει', συλλογή στην οποία εντυπώνει τον ορίζοντα του στοχασμού του, χρησιμοποιώντας μία γλώσσα λαϊκή-δημοτική, έκκεντρη & ανοιχτή στις εκφάνσεις της.

Στο 'Φως που Καίει' ο Κώστας Βάρναλης ανατρέχει στην παράδοση για να την νοηματοδοτήσει, συγκροτεί ποιητικές πλαισιώσεις που αντανακλούν κοινωνικές-φιλοσοφικές θέσεις, επαναπροσδιορίζοντας την μαρξική διαλεκτική (ο μαρξισμός του Κώστα Βάρναλη δια-κρατεί την ιδιαίτερη ιστορική 'εμπλόκιση' του χρόνου), υπό το πρίσμα της δι-επαφής, της ανάδειξης σημαινόντων εντός ποίησης, εντός των 'διαφορικών' διαλόγων. Το 'Φως που Καίει' δύναται να δια-κρατήσει έναν πρωταρχικό ριζοσπαστισμό, ο οποίος, ως ένταση & προτροπή φέρει ονόματα: Προμηθέας, Ιησούς & Μώμος.

Απέναντι - Τα τραγούδια

https://www.youtube.com/watch?v=cpp3oI6czOs&feature=youtu.be
Πάρτε μια γεύση από τα τραγούδια που συνοδεύουν το παραμύθι Απέναντι, του Θοδωρή Παπαϊωάννου, εικονογραφημένο από την Ίριδα Σαμαρτζή. Όλα τα τραγούδια περιέχονται σε CD που συνοδεύει το βιβλίο. Στίχοι, μουσική: Ορέστης Παπαϊωάννου
 Μπορείτε να ξεφυλλίσετε και να αγοράσετε το βιβλίο από εδώ: http://ikarosbooks.gr/618-apenanti.html

Julio Cortázar, «Κουτσό» (μετφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης), εκδ. opera, 2018

Κεφάλαιο 1 (απόσπασμα)
Αφήναμε τα ποδήλατα στο δρόμο και μπαίναμε σιγά σιγά, σταματώντας κάπου κάπου για να κοιτάξουμε τον ουρανό, γιατί αυτή είναι μία από τις λίγες ζώνες στο Παρίσι όπου ο ουρανός είναι πιο ωραίος απ’ τη γη. Καθισμένοι σε μια ντάνα σκουπίδια κάναμε ένα τσιγάρο, και η Μάγα μου χάιδευε τα μαλλιά ή σιγοτραγουδούσε μελωδίες που κανείς ακόμα δεν τις είχε συνθέσει, κάτι αλλοπρόσαλλους σκοπούς που τους διέκοπταν αναστεναγμοί και αναμνήσεις.
Εγώ άρπαζα την ευκαιρία για να αναπολήσω άχρηστα πράγματα – μια μέθοδος που την είχα πρωτοεφαρμόσει, χρόνια πριν, σ’ ένα νοσοκομείο, και που κάθε φορά μου φαινόταν όλο και πιο γόνιμη και αναγκαία. Καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια, συνδέοντας βοηθητικές εικόνες, φέρνοντας στο μυαλό μου μυρωδιές και πρόσωπα, κατάφερνα ν’ ανασύρω από το χάος ένα ζευγάρι καφετιά παπούτσια που φορούσα το 1940 στην Ολαβαρία: είχαν τακούνια από καουτσούκ και πολύ λεπτές σόλες, κι όταν έβρεχε, το νερό με περόνιαζε ώς τα κόκαλα. Μ’ αυτό το ζευγάρι παπούτσια στo χέρι της μνήμης, τα υπόλοιπα έρχονταν μόνα τους: το πρόσωπο της δόνιας Μανουέλας, για παράδειγμα, ή ο ποιητής Ερνέστο Μορόνι.

Αλέξης Ζήρας: συνέντευξη στην Άννα Αφεντουλίδου

Με αφορμή τα 50 χρόνια από την πρώτη κριτική δημοσίευση του Αλέξη Ζήρα, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον σημαντικό αυτό μελετητή και κριτικό λογοτεχνίας, την οποία και καταγράφω παρακάτω. Θα ήθελα εισαγωγικά να πω μόνο δυο λόγια για το στίγμα του έργου του, μια που αν διάλεγα να παραθέσω τα εργοβιογραφικά του στοιχεία θα ήθελα σελίδες επί σελίδων.

Για την κριτική ματιά του Αλέξη Ζήρα όλα τα μέρη της λογοτεχνικής επικοινωνίας διεκδικούν τη συνθετική τους μοίρα αλληλοεισδύοντας στη δημιουργική μηχανή, ενώ ταυτοχρόνως ο κυρίως δέκτης τους, ο αναγνώστης, αναδεικνύεται σε πρόσωπο αξιοσέβαστο, γίνεται μέλημά του αυτός να κατανοήσει. Όποιο κι αν είναι το κριτικό άλλοθι, δεν παύει να του εξηγεί, να τον παίρνει από το χέρι, όχι για να ανατάμει χειρουργικά το κείμενο, δείχνοντας με ψυχρό υπολογιστικό μάτι τα σπλάχνα του,