Λάδι σε καμβά, 69,5×52 εκ., 1925 (Ι. Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου).
Η συνάντηση (στο νησί τους) δύο κορυφαίων εισηγητών του μοντερνισμού στην ελληνική τέχνη, κατά το πρώτο τρίτο του εικοστού αιώνα. Ο Τηνιακής καταγωγής Λύτρας χρησιμοποιεί έντονες, αδρές και γρήγορες πινελιές, αποδίδοντας την εσωτερικότητα του σε προχωρημένη ηλικία κορυφαίου Τηνιακού γλύπτη. Το έργο χωρίζεται στο κάτω μέρος, όπου κυριαρχεί το σκούρο ένδυμα του Χαλεπά και στο επάνω με το ανοιχτόχρωμο φόντο και το πρόσωπο, στο οποίο ο Λύτρας "σβήνει" τις γραμμές των ρυτίδων, για να τις αντικαταστήσει με φως!
Γεννημένος το 1851, ο Χαλεπάς, με σπουδές στην Αθήνα και στο Μόναχο, στη δεκαετία του
1870 έδωσε δείγματα υψηλής γλυπτικής ("Κοιμωμένη", "Σάτυρος με έρωτα" κ.α.) και αναγνωρίσθηκε ως σημαντικός εκπρόσωπος του κλασσικισμού. Με σημάδια ψυχικής ασθένειας (από το 1878), θα εγκλεισθεί στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας (1888 -1902) και μετά από το θάνατο του πατέρα του θα επιστρέψει στο νησί του.Η αυστηρή επιτήρηση της μητέρας του θα τον βυθίσει στην καλλιτεχνική σιωπή. Μόνο μετά από το θάνατό της, ουσιαστικά μετά από μια χαμένη ζωή 40 χρόνων (1878 -1918) δημιουργεί ξανά. "Απελευθερωμένος πλέον από σχολές και κινήματα, οι νέες δημιουργίες του σ' ένα ύφος ιδιαίτερο, προσωπικό και αταξινόμητο, συναντούν πρωτοποριακές αναζητήσεις της εποχής του, ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των νεωτερικών καλλιτεχνικών τάσεων στα χρόνια του Μεσοπολέμου και σηματοδοτούν τη ρήξη με το παρελθόν και τη μετάβαση προς έναν ελληνικό μοντερνισμό"(Γ. Μπόλης, Γιαννούλης Χαλεπάς, Alter Ego, Αθήνα, 2009, σελ. 9). Και φέρνουν νέα αναγνώριση, παραγγελίες, εκθέσεις και βραβεύσεις, μέχρι το θάνατό του, το 1938.
(Το έργο του Λύτρα υπάρχει με μορφή φωτοτσιγκογραφίας της εποχής και στο αρχείο
"Νεοελληνική Εικονιστική Προσωπογραφία"/Ινστ. Νεοελ. Ερευνών / Εθν. Ίδρυμα Ερευνών).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου