Τοπία αγάπης

Γράφει η Χρυσούλα Βακιρτζή //

Δημήτρης Λεοντζάκος «Τοπία ξανά» Ποιήματα, εκδόσεις Νεφέλη

«Κι είχες στα χείλια τη γραμμή, που είναι γυμνή και τρέμει, σαν η ψυχή γίνεται ανέμη και δέονται οι λυγμοί».

Σ’ αυτούς τους στίχους του μεγάλου μας Σεφέρη, πηγαίνει το μυαλό σου καθώς ξεφυλλίζεις τη νέα ποιητική συλλογή «Τα τοπία» (εκδόσεις Νεφέλη), του Δημήτρη Λεοντζάκου. «Ποίηση είναι ο πιο απελπισμένος τρόπος να σωπάσουμε», τονίζει σε συνέντευξη του ο Λεοντζάκος. Κι αυτό σε εποχές στις οποίες δεν γράφεται

"Απ' τ ' Άγραφα στις Θεσπιές"

Δημήτρης Αγγελής

Μόλις εκδόθηκε απ' τις Εκδόσεις "Οδός Πανός" το τρίτο του βιβλίο, η ποιητική συλλογή με τίτλο "Απ' τ ' Άγραφα στις Θεσπιές".-

“Στα ίχνη του ήλιου”, Χρήστος Κορφοξυλιώτης, Εκδόσεις Ελκυστής

Ο Χρήστος Κορφοξυλιώτης γεννήθηκε το 1989. Αποφοίτησε από το Α΄ Λύκειο Νέας Σμύρνης και είναι πτυχιούχος Τεχνικός Δικτύων Πληροφορικής. Εργάζεται σε ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών εκπομπών. Σπούδασε Συγγραφή Σεναρίων σε σχολή τριετούς φοίτησης στην Αθήνα και είναι σεναριογράφος κόμικ του ελληνικού χώρου. Το βιβλίο “Στα ίχνη του Ήλιου” είναι η πρώτη επίσημη συγγραφική του απόπειρα.

Περιεχόμενο (οπισθόφυλλο)

Η αναζήτηση μιας μυστηριώδους τοποθεσία στην Αθήνα και την ευρύτερη περιοχή της γίνεται για τον νεαρό ήρωα του βιβλίου αιτία για την περιπλάνηση σε τοπία και εμπειρίες περισσότερων φάσεων της ζωής του αλλά και σε όψεις της σύγχρονής του πραγματικότητας. Μέσα σε αυτήν θα επανεξετάσει τη σχέση του με τα πρόσωπα και τους θεσμούς και θα επαναπροσδιορίσει τα όρια του εαυτού του.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Μίμης Σουλιώτης

Ο Μίμης Σουλιώτης (1949-2012), ποιητής, συγγραφέας και πανεπιστημιακός, γεννημένος στην Αθήνα, με καταγωγή από την Πελοπόννησο και το Μοναστήρι, σπούδασε Νεότερη Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, ενώ έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βουδαπέστη και εκπόνησε το διδακτορικό του για τον Καβάφη στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ήταν αναπληρωτής καθηγητής της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, όπου δίδασκε λογοτεχνία και δημιουργική γραφή. Δίδαξε επίσης στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ως επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Σουηδίας και της Κύπρου. Στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας οργάνωσε ένα πρωτοποριακό πιλοτικό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής, που εξελίχθηκε σε μεταπτυχιακό τμήμα, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα. Επέλεξε να κατοικήσει στη

Για την απώλεια της μνήμης και την πιθανολογούμενη και επιθυμητή επούλωση στη ‘Τζαζ’ (Jazz, 1992) της Τόνι Μόρρισον

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη //

 

Toni Morrison, Jazz. Μετάφραση: Κατερίνα Σχινά. Εκδόσεις Παπαδόπουλος. 2018

Η Τόνι Μόρρισον,  με το έκτο της μυθιστόρημα, επανέρχεται χρονικά στα 1926 και γεωγραφικά στο Χάρλεμ, έναν νέο μαύρο κόσμο, δημιουργώντας  μια ερωτική ιστορία, με μια αγάπη που θα μπορούσε να οριοθετήσει ένα χρονικό διάστημα από το παρελθόν, να δώσει μια καινούργια ζωή ή να πάρει μακρυά κάποια άλλη.  Στα πενήντα του χρόνια, ο Τζο Τρέις, όμορφος, και πιστός έως τότε στη γυναίκα του, Βάιολετ, ξαφνικά βρίσκεται μπλεγμένος σε μια παθιασμένη υπόθεση με την Ντόρκας Μάνφρεντ, μία από αυτές τις βαθύτατες ερωτικές αγάπες που τον έκανε τόσο λυπηρό και ευτυχισμένο ‘… ώστε  τη σκότωσε μόνο και μόνο για να κρατήσει ζωντανό τούτο το αίσθημα’!
Η Βάιολετ, πηγαίνοντας στην κηδεία της, προχωράει στην περίεργη πράξη του χαρακώματος με

ΠΛΗΡΩΜΗ |Αργύρης Χιόνης

Στη μέση του μεσημεριού
η δίψα σου·
στης δίψας σου τη μέση
ένα πηγάδι
δίχως νερό,
γιομάτο σαύρες
και ψοφίμια.
Κι έσκυψες
πάνω σαπ’ το πηγάδι
κι έκλαψες
κι εκείνο σου ’πε,
«ευχαριστώ για τη δροσιά».

https://ologramma.art/pliromi-argyris-chionis/ 

Ο Σπύρος Ασδραχάς και οι «πρωτόγονοι της εξέγερσης» (του Σπύρου Κακουριώτη)

Με τον θάνατο του Σπύρου Ασδραχά, τον Δεκέμβριο του 2017, η γενιά των ιστορικών που διαμορφώθηκαν κάτω από τη βαριά σκιά του Κ. Θ. Δημαρά έχασε έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους της. Όπως και άλλοι ομήλικοι και ομότεχνοι, ο Ασδραχάς, από τα πρώτα του βήματα, έστρεψε το ερευνητικό του ενδιαφέρον στους «σκοτεινούς» αιώνες της οθωμανικής κυριαρχίας, σε αυτά τα «μεταβυζαντινά» χρόνια που αποτελούσαν τότε, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, μια μαύρη τρύπα απ’ την οποία ξεπηδούσε, σαν την πάνοπλη Αθηνά από το κεφάλι του Δία, η «εθνική παλιγγενεσία».

Τα «Κυκλογραφήματα» της Κικής Δημουλά (της Δέσποινας Παπαστάθη)

Τον Ιούλιο του 1961 άρχισε να εκδίδεται το μηνιαίο περιοδικό Ο Κύκλος του προσωπικού της Τράπεζας της Ελλάδος. Η έκδοσή του «ήταν θέλημα θερμό της τότε Διοικήσεως της Τραπέζης υπό τους Ξ. Ζολώτα και Γ. Πεσμαζόγλου»,[1] και «είχε τη λαμπρή τύχη να ανατεθεί εξολοκλήρου στον Νάσο Δετζώρτζη […]».[2] Το στίγμα του περιοδικού τίθεται ήδη από τον τίτλο του. Η έκδοσή του έρχεται να καλύψει ένα κενό επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης ανάμεσα «στις τρεις χιλιάδες μέλη του κύκλου μας»,[3] τους υπαλλήλους της Τράπεζας. Τα στοιχεία της ταυτότητάς του συνιστούν οι προγραμματικές αρχές του, όπως αυτές διατυπώθηκαν στον πρόλογο με τίτλο «Το περιοδικό μας» του πρώτου τεύχους. Φιλοδοξία της συντακτικής επιτροπής ήταν:

Ποιήματα διπλής απόσταξης και ευαισθησίας

του Θοδωρή Σαρηγκιόλη

Σε κριτική παρουσίαση της προηγούμενης συλλογής ποιημάτων του Τάκη Γκόντη “Παντομίμα” (2015), στο περιοδικό ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ, τ. 111 (2017), διέκρινα τρεις  θεματικούς άξονες της ποίησής του: την ποιητική, την ιδεολογία και τη φύση. Το στοχασμό δηλ. πάνω στην τέχνη της ποίησης, την ιδεολογική του ιδιοπροσωπία και τη βιωματική σχέση του με τη φύση.
Στην καινούργια συλλογή του με τον κρυπτικό τίτλο “Διαλείπον εκκρεμές” που κυκλοφόρησε τον περασμένο Νοέμβριο, στεγάζονται 31 ποιήματα, μικρά σε έκταση τα περισσότερα, εκτός του τελευταίου που εκτείνεται σε οκτώ σελίδες.

Ο «Πολίτης Μάνος» Χατζιδάκις

«Σας καλωσορίζω. Από άσματος άρξασθε και περί άσματος ομιλείτε. Και θα δούμε τι θα βγει από αυτό. Εμένα μ’ ενδιαφέρει πολύ εσείς που είστε νεότεροι και διαφορετικών τάσεων να βοηθήσετε στο να δοθεί ένας σωστός ορισμός του τραγουδιού. Το τραγούδι είναι μια παρεξηγημένη έννοια, ιδιαίτερα στον καιρό μας και στον τόπο μας. Η άνθηση του τραγουδιού βοήθησε να δημιουργηθεί μια σύγχυση μοναδική. Σήμερα τραγούδι μπορεί να είναι και ένας λόγος του Παπανδρέου (σ.σ. του Αντρέα)...». Λόγια του Μάνου Χατζιδάκι σε πολύ νεώτερους ομοτέχνους που κηρύσσουν την έναρξη της συζήτησης περί τραγουδιού! Βρισκόμαστε στα 1985 και το περίφημο «πολιτικό τραγούδι» βρίσκεται στην κορύφωσή του, δηλαδή λίγο πριν την παρακμή του, και ακμάζει η μελοποίηση των

Βασίλης Βασιλειάδης, Οι λεγεωνάριοι

Οί λεγεωνάριοι
όλοι τους μισθοφόροι ούτε ένας εθελοντής
μέ φορεμένη τήν αυστηρότητα τής περιπολίας
λούζονται περιχαρείς στήν ανοιξιάτικη ραθυμία
ξύνουν τίς βοιδοκοιλιές τής ύπαρξης
τί κι άν οί ματιές μεταξύ τους προσπαθούν νά ξεκινήσουν έναν διάλογο
κανένας τους δέν ακούει τά γαυγίσματα τής ζωής του
κι όταν ή σιωπή τους πέσει γιά ύπνο
τότε χαίρομαι νά τούς ξυπνώ μέ τούς δυνατούς θορύβους τών χειρογράφων
πού τά ψέμματα τους δέν μπορούν νά κατασχεθούν από κανέναν,
τούς βλέπω νά ετοιμάζουν βιαστικοί τίς αναπνοές τους
γιά τήν επόμενη περιπολία τών μηχανισμών,
όλες οί μικρές περιπολίες τών μισθοφόρων
είναι μία μεγάλη περιπολία τών μηχανισμών
πού πετυχαίνει πάντα τόν στόχο της,
νά ζούμε χωρίς ίχνος ντροπής μέσα σέ ατέλειωτα ερείπια,
γνωρίζοντας μόνο τή γλώσσα τού σήμερα
καί καμμία άλλη,
πώς λοιπόν νά πείς στό μυαλό
νά ανέβει στή βάρκα του καί νά σαλπάρει στό όνειρο;

Φλεβάρης 2019

Το κόσκινο 

Βασίλης Μανουσάκης: Ἐκνευρισμὸς

Η ΙΣΙΔΩΡΑ ἔ­φτα­σε λα­χα­νι­α­σμέ­νη στὸ σχο­λεῖ­ο ποὺ τὴν πε­ρί­με­ναν οἱ ἄλ­λοι γο­νεῖς. Δί­πλα της ἡ κό­ρη της νὰ παί­ζει σὰν γα­τὶ στὰ πό­δια της. Ὁ Μά­νος τὴν εἶ­δε ἀ­πὸ μα­κριὰ νὰ ἔρ­χε­ται. Σὰν ἀ­πὸ ἔν­στι­κτο βγῆ­κε γιὰ λί­γο ἀ­πὸ τὴν αὐ­λὴ καὶ κά­θι­σε μό­νος στὸ πε­ζο­δρό­μιο κοι­τών­τας πέ­ρα στὸν δρό­μο. Σὰν νὰ τὴν πε­ρί­με­νε. Τὴν πε­ρί­με­νε.

            Κα­θη­με­ρι­νὰ ροῦ­χα ἐ­κεί­νη τὴ μέ­ρα, ἁ­πλὰ ντυ­μέ­νη, μὰ πάν­τα προ­σεγ­μέ­νη. Χω­ρὶς κρα­γιὸν ἢ ἄλ­λο βά­ψι­μο, ἡ Ἰ­σι­δώ­ρα ἔ­δει­χνε συ­νή­θως φυ­σι­κή. Μιὰ φο­ρὰ δὲν τὴν ἔ­χω δεῖ μὲ κρα­γιόν. Θὰ τῆς πή­γαι­νε, σκέ­φτη­κε ὁ Μά­νος, ἀλ­λὰ οἱ σκέ­ψεις του πε­ρὶ αἰ­σθη­τι­κῆς δι­α­κό­πη­καν ἀ­πὸ τὴν κο­φτή της κα­λη­μέ­ρα. Κα­λὰ τὸ κα­τά­λα­βα, σκέ­φτη­κε πά­λι ὁ Μά­νος, ποὺ εἶ­χε νι­ώ­σει τὸν ἐ­κνευ­ρι­σμό της ἀ­πὸ τὴ στιγ­μὴ ποὺ τὴν εἶ­δε νὰ ἔρ­χε­ται ἀ­πὸ μα­κριά. Τί ἔ­χεις; Τὴ ρώ­τη­σε στὸ μυα­λό του.

"Πάντα αδιάλλαχτοι σαν έφηβοι" Τα ματωμένα ποιήματα του Μανώλη Φουρτούνη (1926-2019)

Κώστας Κρεμμύδας

Η παράσταση θα συνεχίζεται,
χωρίς εμένα και τους άλλους.

Ανάμεσα σε υψώματα σιωπής
η καμπύλη τροχιά των θυμών
και οι παράλληλοι δρόμοι των παρεξηγήσεων
(Μ.Φ., Πρόλογος, από τη συλλογή Εγγραφές και Προσωπεία, Αθήνα 1962)

Ιφιγένεια Σιαφάκα, Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Ποίηση σε πέντε πράξεις και αυλαία
Από τις εκδόσεις Σμίλη

ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ

Στην κορφή του γκρεμού
το χάος δαμάσαμε στη γλώσσα
γοερά μωρά χωρίς τροφό
μ’ έκθετα δάχτυλα
τρατάραμε στο σώμα τους ιλίγγους
Μια νύχτα ο ορειβάτης δράκοντας
μας κάρφωσε φλάμπουρο στο όρος
Τη γλώσσα γυρίσαμε κουβέρτα
Κι έκτοτε κυματίζουμε βουβοί

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ 2019- οι 3 πρώτοι

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

1. Γιώργος Συμπάρδης, Αδέλφια, Μεταίχμιο
2. Αλέξης Πανσέληνος, Ελαφρά ελληνικά τραγούδια, Μεταίχμιο και και Βασιλική Πέτσα,Το δέντρο της υπακοής, Πόλις (ισοψηφία)
3. Μαρία Γαβαλά, Κόκκινος σταυρός, Πόλις και Μιχάλης Μοδινός, Το πλέγμα,  Καστανιώτης(ισοψηφία)