Διαβάζοντας το μυθιστόρημα «Σιρόκος» του Τάκη Γκόντη, το πρώτο
ερώτημα που μου ήρθε στο μυαλό είναι αν ο Τάκης έγραψε δυστοπία. Είναι
δυστοπία το μυθιστόρημα «Σιρόκος»;
Αν σκεφτούμε με βάση τον όρο, δυστοπία ονομάζεται η κοινότητα ή η κοινωνία που είναι ανεπιθύμητη ή τρομακτική. Συνήθως εξελίσσεται στο μέλλον και εμφανίζεται για να τραβήξει την προσοχή στα προβλήματα του πραγματικού κόσμου, τα οποία με λάθος χειρισμούς θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δυστοπική κατάσταση που περιγράφεται. Δηλαδή η έννοια της δυστοπίας μας δίνει μια διάσταση δυσοίωνης προοπτικής της παρούσας κατάστασης.
Αν δούμε τώρα την υπόθεση του βιβλίου έχουμε ένα νησί με τα φυσικά άγρια σύνορά του, τη θάλασσα, όπου ζουν σχεδόν ανυποψίαστοι η πλειοψηφία των απλών καθημερινών κατοίκων, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν χτίσει εκ νέου σύνορα μέσα στα σύνορα δημιουργώντας έτσι μια κλειστή, πολλή κλειστή, μη προσβάσιμη και τρομερά φρουρούμενη περιοχή των προνομιούχων.
Αν σκεφτούμε με βάση τον όρο, δυστοπία ονομάζεται η κοινότητα ή η κοινωνία που είναι ανεπιθύμητη ή τρομακτική. Συνήθως εξελίσσεται στο μέλλον και εμφανίζεται για να τραβήξει την προσοχή στα προβλήματα του πραγματικού κόσμου, τα οποία με λάθος χειρισμούς θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δυστοπική κατάσταση που περιγράφεται. Δηλαδή η έννοια της δυστοπίας μας δίνει μια διάσταση δυσοίωνης προοπτικής της παρούσας κατάστασης.
Αν δούμε τώρα την υπόθεση του βιβλίου έχουμε ένα νησί με τα φυσικά άγρια σύνορά του, τη θάλασσα, όπου ζουν σχεδόν ανυποψίαστοι η πλειοψηφία των απλών καθημερινών κατοίκων, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν χτίσει εκ νέου σύνορα μέσα στα σύνορα δημιουργώντας έτσι μια κλειστή, πολλή κλειστή, μη προσβάσιμη και τρομερά φρουρούμενη περιοχή των προνομιούχων.


















