Αλέξης Ζήρας: συνέντευξη στην Άννα Αφεντουλίδου

Με αφορμή τα 50 χρόνια από την πρώτη κριτική δημοσίευση του Αλέξη Ζήρα, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον σημαντικό αυτό μελετητή και κριτικό λογοτεχνίας, την οποία και καταγράφω παρακάτω. Θα ήθελα εισαγωγικά να πω μόνο δυο λόγια για το στίγμα του έργου του, μια που αν διάλεγα να παραθέσω τα εργοβιογραφικά του στοιχεία θα ήθελα σελίδες επί σελίδων.

Για την κριτική ματιά του Αλέξη Ζήρα όλα τα μέρη της λογοτεχνικής επικοινωνίας διεκδικούν τη συνθετική τους μοίρα αλληλοεισδύοντας στη δημιουργική μηχανή, ενώ ταυτοχρόνως ο κυρίως δέκτης τους, ο αναγνώστης, αναδεικνύεται σε πρόσωπο αξιοσέβαστο, γίνεται μέλημά του αυτός να κατανοήσει. Όποιο κι αν είναι το κριτικό άλλοθι, δεν παύει να του εξηγεί, να τον παίρνει από το χέρι, όχι για να ανατάμει χειρουργικά το κείμενο, δείχνοντας με ψυχρό υπολογιστικό μάτι τα σπλάχνα του,

ΤΟ ΣΠΑΡΑΓΜΕΝΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΕΠΚΑ

«κι ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα» - Μ.ΑΝ.
[ Το κείμενο αυτό τώρα περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Μάρκου Μέσκου ''Εν Βοδενοίς'', Κείμενα εκτός εμπορίου από την ενδοχώρα της Έδεσσας, εκδ. Φ.Σ.Εδεσσας ''Μ. Αλέξανδρος''- ΔΗ.Κ.Ε.Δ.Ε., 2016]
Ι. Έχετε ‘δεί ανθισμένη αχλαδιά στην Έδεσσα; Μικρός, στρογγυλός ο καρπός (δεν είναι «κοντούλες», δεν είναι «καμπάνες» -δεν ξέρω την καταγωγή τους), κιτρινίζει σαν ωριμάσει, κάτι πιο μεγάλο από τα ρούπκα κεράσια, φαίνονται τούφες-τούφες οι καρποί στο κλωνάρι, πλάι στα στρογγυλά, επίσης, φύλλα –γλυκός στην ώρα του πολύ. Μα πριν η ανθοφορία: στο μπουμπούκι απάνω, εκεί που ανοίγει, ένα ‘λαφρύ ρόζ παρθενικής παρειάς, λίγο-λίγο το άνοιγμα αθέατο (της νύχτας δουλειά και του καλού καιρού), ώσπου τέντωναν τα πέταλα πλαγιάζοντας και οι καρπεροί στήμονες όρθιοι στο κέντρο. Φουφούλες λευκές γύρω-γύρω τα πέταλα –θυμάσαι; -φύσαγε βοριαδάκι, γινόταν λευκό στην πλεύση του καθώς πεταλοροούσε ο ανθός ωριμασμένος. Τότε, σεντόνι λευκό καταγής και πάνω στο δέντρο οι καρποί όσο ένα καράμπομπο άγουρο –μια τέτοια εποχή λοιπόν πέρασε από τις αχλαδιές μαθητής του μικρού ωδείου κι έφερε στο δάσκαλό του ένα πατρόν (χαρτί που το βρήκε τυχαία στη

O Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο στην Έδεσσα

[...]
(Θεέ μου, πόσο βαριά είναι η ακινησία του αέρα / κάτω στα ερείπια της αρχαίας Έδεσσας!!!)
Ο καταρράκτης / με το αέναο βουητό του νερού.
[...]
Jose Antonio Moreno Jurado, Edessa.
Μεταφρ.- Επιμέλεια: Σάκης Δήμτσης, Θοδωρής Σαρηγκιόλης.

Παρουσίαση του Ισπανού ποιητή Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο στην Έδεσσα
Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Φιλοπροόδου Συλλόγου Έδεσσας «Μέγας Αλέξανδρος» και σε συνεργασία με την Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Έδεσσας θα παρουσιασθεί το πρόσφατα εκδοθέν στην Ελλάδα βιβλίο του Ισπανού ποιητή Jose Antonio Moreno Jurado
«Στο τέλος του δρόμου». –« Al final de la calle» . Ανθολογία ποιημάτων (1973-2017), εκδ.Ρώμη, Ιαν.2018, σελ. 178 , (Δίγλωσση Ελληνοϊσπανική Έκδοση).
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 8 Μαρτίου στις 8.00 μ.μ. στο Παρθεναγωγείο (Βαρόσι) Έδεσσας.
Για τον ποιητή θα μιλήσουν οι Θοδωρής Σαρηγκιόλης και Σάκης Δήμτσης.
Θα γίνουν απαγγελίες ποιημάτων στα ελληνικά και στα ισπανικά από τον ίδιο τον ποιητή και την Μαργαρίτα Κρέσπο.
Κιθάρα φλαμέγκο παίζει ο Τάσος Κλημεντίδης.

Παρουσίαση του Ισπανού ποιητή Χοσέ Αντόνιο Μορένο Χουράδο στην Έδεσσα

  Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια  από την ίδρυση του Φιλοπροόδου Συλλόγου Έδεσσας «Μέγας Αλέξανδρος» και σε συνεργασία με την  Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Έδεσσας θα παρουσιασθεί το πρόσφατα εκδοθέν στην Ελλάδα  βιβλίο του  Ισπανού ποιητή Jose Antonio Moreno Jurado

 «Στο τέλος του δρόμου». –« Al final de la calle» . Ανθολογία ποιημάτων (1973-2017), εκδ.Ρώμη, Ιαν.2018, σελ. 178 , (Δίγλωσση Ελληνοϊσπανική Έκδοση).

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί  την Πέμπτη 8 Μαρτίου στις 8.00 μ.μ. στο Παρθεναγωγείο (Βαρόσι) Έδεσσας.

Για τον ποιητή θα μιλήσουν οι Θοδωρής Σαρηγκιόλης και Σάκης Δήμτσης.

Θα γίνουν απαγγελίες ποιημάτων στα ελληνικά και στα ισπανικά από τον ίδιο τον ποιητή και την Μαργαρίτα Κρέσπο.

Κιθάρα φλαμέγκο παίζει ο Τάσος Κλημεντίδης.

José Antonio Moreno Jurado, “Το τέλος του δρόμου”, εκδ. Ρώμη, 2018 (Μετάφραση: Σταύρος Γκιργκένης)

Και σου είπα στη σιωπή ΙΔΟΥ Ο ΦΟΒΟΣ και ένας κήπος κατέρρευσε ξαφνικά σε χιλιάδες σχισμές από λάβα και σκορπιούς όνυχα και απογοήτευση ένας κήπος που ήταν εδώ και καιρό ανακούφιση της
θάλασσας στην αϋπνία
Δεν ήταν μόνο ένα άρωμα αλλά η ίδια η καρδιά
που χτύπησε για σένα τόσο δενδροειδώς τις ώρες και τα λεπτά δάκρυ και ευχαρίστηση στην ίδια κατεύθυνση τόσο ανεμωδώς που η κόπωση κατανάλωσε τις άκρες της μικρής ακρίβειάς της
Κι ακόμη ΙΔΟΥ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ κι ένας πολεμιστής με τον τρόπο ενός ταριχευμένου αγγέλου όρθιος και ματαιόδοξος συνάμα δίπλα στο αδιαμόρφωτο παραπέτασμα της πρώτης πηγής
σήκωνε το σπαθί του
ενάντια σ’ εμένα και οι πληγές μου πηδώντας από τους φράχτες και τ’ άφωνα βλαστάρια της μικρής αυγής κούρνιασαν μία προς μία πάνω στο σώμα σου
και μετά σαν να ήταν δικές σου

Πέντε περιοδικά που επιμένουν (Σπ.Κακουριώτης, Γ.Ν.Μπασκόζος)

 Παρήγορο το ότι υπάρχουν ακόμα περιοδικά που επιμένουν. Ανάμεσα τους τρία πολύ γνωστά με τις πρόσφατες εκδόσεις τους. (Σπ.Κακουριώτης, Γ.Ν.Μπασκόζος)

«Το Δέντρο» με ανέκδοτες επιστολές Ξενόπουλου – Ψυχάρη
 «Σεβαστέ κι αγαπητέ μου Δάσκαλε», «Πολυσέβαστε και πολυαγαπημένε», αλλά και «Ψυχάρη μου» είναι μερικές από τις προσφωνήσεις που χρησιμοποιεί ο Γρηγόριος Ξενόπουλος απευθυνόμενος προς τον κατά δεκατρία χρόνια μεγαλύτερό του Γιάννη Ψυχάρη, την προδρομική μορφή του δημοτικισμού που με το Ταξίδι του τάραξε τα βαλτωμένα νερά των «ρομαντικών χρόνων» της αθηναϊκής λογιοσύνης.

Μίμης Νικολόπουλος: «Deviation»

Ο Μίμης Νικολόπουλος κυκλοφόρησε πρόσφατα την πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά υπό τον τίτλο Deviation και φαίνεται πως έχει ήδη κάνει αίσθηση.

Το Deviation περιέχει 11 καταπληκτικές ορχηστρικές συνθέσεις με στοιχεία world, βαλκανικής, μεσογειακής και κινηματογραφικής μουσικής και έχει ήδη ενθουσιάσει τόσο τους μουσικούς ραδιοφωνικούς παραγωγούς όσο και τους ακροατές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Το άλμπουμ είναι διαθέσιμο για download & streaming σε όλες τις αναγνωρισμένες ψηφιακές πλατφόρμες, ενώ παράλληλα κυκλοφορεί και σε cd στα καταστήματα δίσκων (Public, Ιανός και Reload).

Λίγα λόγια για τον Μίμη Νικολόπουλο

"Apophonesis" από τον Ορέστη Παπαϊωάννου

https://www.youtube.com/watch?v=ZuOwUf1u5sQ&t=309s
"Apophonesis", performed by Praga Sinfonietta, in Prague, July 2017.
Apophonesis is a greek word which means a brief speech closing a statement. This piece is a farewell to a homeland. The feelings are mixed; first of all there is nostalgia and sadness of what is left behind, but there is also the decisiveness and will to move on. Even when the past is behind us, it never stops being a part of ones self.

https://www.youtube.com/watch?v=ZuOwUf1u5sQ&t=309s

"Apophonesis", που εκτέλεσε ο Orestes Papaioannou , στην Πράγα, Ιούλιος 2017.

Το apophonesis είναι μια ελληνική λέξη που σημαίνει μια σύντομη ομιλία που κλείνει μια δήλωση. Αυτό το κομμάτι είναι ένας αποχαιρετισμός για την πατρίδα. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα · πρώτα απ ' όλα υπάρχει νοσταλγία και θλίψη για ό, τι μένει πίσω, αλλά υπάρχει επίσης η αποφασιστικότητα και η θέληση να προχωρήσουμε. Ακόμα και όταν το παρελθόν είναι πίσω μας, ποτέ δεν σταματά να είναι μέρος του εαυτού μας.

Δύο άγνωστοι Νταλί στο σφυρί του οίκου Σόθμπις

H αξία τους κυμαίνεται από 1,3 έως 2 εκατ. ευρώ

 

Δύο αθέατα μέχρι πρότινος έργα του Σαλβαδόρ Νταλί από τη δεκαετία του 1930 επιστρέφουν κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας και αλλάζουν χέρια, καθώς για πρώτη φορά βγαίνουν σε δημοπρασία από τον οίκο Σόθμπις στο Λονδίνο, στις 28/2.

Οι δύο πίνακες που ανήκαν στην κοντέσα Ντε Κουέβας ντε Βέρα της Αργεντινής, γνωστή και ως Τότα, θεωρούνται έργα πρώτης ποιότητας και η αξία τους κυμαίνεται από 1,3 έως 2 εκατ. ευρώ.

Ο αρχιμουσικός, συνθέτης και πολυοργανίστας Λάκης Σαμαράς

Μεγάλο μας καμάρι πλέον η Φιλαρμονική του Δήμου Έδεσσας. Με το πείσμα, το μεράκι, τις γνώσεις τόσο του Λάκη Σαμαρά όσο και όλων όσων συμμετέχουν στην Φιλαρμονική, πια η πόλη έχει να το λέει! Ο Λάκης Σαμαράς δηλώνει περήφανος και μας είπε πως "είμαστε ομάδα"! Συγχαρητήρια σε όλους. Στο τέλος της ανάρτησης μπορείτε πατώντας στο link να ακούσετε και να δείτε τα βίντεο της Φιλαρμονικής και να διαπιστώσετε την πολύ καλή δουλειά που γίνεται.

Η μυστηριακή γνώση

Γράφει η Κατερίνα Παπαδημητρίου //

 Γιώργος Παναγιωτίδης «Ίσος Ιησούς», μυθιστόρημα, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2017

«Τον πολύπαθο Ίσο, Μούσα, καλοκαιρινέ Πανσέληνε, από το παρελθόν, έλα και ιστόρησέ μου, που περιπλανήθηκε πολύ…» Το νέο μυθιστόρημα με τίτλο «Ίσος Ιησούς» του Γιώργου Παναγιωτίδη, εμφανίζεται και ως το πρώτο μυθιστόρημα – διατριβή στα ελληνικά γράμματα.
Ο Γιώργος Παναγιωτίδης καταφέρνει ακόμα μία φορά να μας οδηγήσει στον κόσμο του μυστικισμού, και της πνευματικής αναζήτησης ντύνοντας, το πεζό λόγο με την καλύτερη ποιητική του φορεσιά χωρίς να αγνοεί την πραγματικότητα. Από τις πρώτες κιόλας λέξεις του κειμένου, ο συγγραφέας επιχειρεί και εισχωρεί στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, αφήνοντας στιγμές την ποίηση να θριαμβεύει έναντι του πεζού λόγου, χωρίς να γίνεται ακατάληπτος. Συχνά, μέσα από την αφήγηση υφέρπει κάποιος ρυθμός. Ο συγγραφέας επικαλείται τη Μούσα, φόρος τιμής στον Όμηρο, και ο ήρωάς του, ο Ίσος, σαν άλλος Οδυσσέας, μας υπόσχεται ένα δυσοίωνο ταξίδι στο μέλλον.

Μαρία Ευθυμίου: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Η Μαρία Ευθυμίου σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Σορβόννη. Διδάσκει ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1981. Την τελευταία δεκαετία προσέφερε δωρεάν σε δεκάδες χιλιάδες ακροατές, σε καθημερινή βάση, σε όλη την Ελλάδα, εσπερινά μαθήματα Παγκόσμιας και Ελληνικής Ιστορίας. Έχει συγγράψει τρία βιβλία ιστορίας καθώς και περί τα 70 άρθρα και συμβολές σε επιστημονικά συνέδρια και περιοδικά ιστορίας. Το έτος 2013 τιμήθηκε με το «Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας εις μνήμην Β. Ξανθόπουλου – Στ. Πνευματικού».

Από πότε ξεκινά η αγάπη σας για την Ιστορία;

Από παιδί. Γίνεται πιο συνειδητή μετά τα δώδεκά μου χρόνια. Στο γυμνάσιο.

Βασίλης Παπάς, Ντοκυμανταίρ

Τραγούδια δίχως λόγια χτυπούν την πόρτα μου, φωνές και ψίθυροι από 'ναν άλλον κόσμο ακούω να μου λεν: Αφήστε πλέον ελεύθερη την πόλη, να λιώσουν επιτέλους οι νεκροί, να γίνουν αέρας στα πανιά της.
Βασίλης Παπάς, Ντοκυμανταίρ, εκδ. Δελφίνι 1995.

"Διογένης ο σκύλος"

 "Διογένης ο σκύλος", το νέο βιβλίο κόμικ με cd από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΡΦΗ
 

Κείμενο, στίχοι: Μερόπη Βλάχου
Εικονογράφηση: Δημήτρης Νικολαΐδης

Μουσική, πιάνο: Γιώτα Τσόκα
Τραγούδι: Δημήτρης Πρατσινάκης, Γιώτα Τσόκα
Σοπράνο σαξόφωνο: Στέργιος Μοσχογιάννης
Ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, drums: Κρίτων Κιουρτσής
Ηχοληψία, μίξη: Κρίτων Κιουρτσής

https://www.youtube.com/watch?v=MLJvyC-cv-Y&feature=youtu.be 

ΣΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΙΣΚΟΥ (IMAM BAILDI)

Συνέντευξη στην Στεφανία Τσολάκη
Τον έχετε δει να ξεσηκώνει το κοινό με τα πνευστά του, παρέα με τους Ιμάμ Μπαϊλντί… Eίναι ο τύπος που καταφέρνει να μεταλλάσσει τους ήχους, κάνοντας το σαξόφωνο να «κλαίει» σαν κλαρίνο και το κλαρίνο να μαγεύει σαν σαξόφωνο. Η τέχνη εξάλλου εκτός από μελέτη χρειάζεται και φαντασία. Ο Γιάννης Δίσκος είναι πολύ νέος, μόλις 31 ετών και ήδη πατέρας. Η καταγωγή του είναι από την Aριδαία και αρκετά χρόνια τώρα ζει στην Αθήνα. Εκτός από μέλος των Ιμάμ Μπαιλντί έχει δημιουργήσει μαζί με τον Περικλή Αλιώπη, ένα πολύ ιδιαίτερο μουσικό σχήμα, τους Chouska. Chouska, είναι κόκκινη καυτερή πιπεριά και το όνομα αυτό είναι απόλυτα συνυφασμένο με την ένταση των βαλκανικών ήχων, της μπάντας. Ο Γιάννης Δίσκος εκτός από το να παίζει μουσική, διδάσκει και τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την Windcraft (ΜΚΟ της Κύπρου) παραδίδοντας masterclass σε νέους, προετοιμάζοντας τους για την σκηνή. Σε λίγα χρόνια από τώρα μπορεί να γράφει μουσική για σινεμά ή soundtracks για video-games, κάτι που όπως μας είπε, αποτελεί κομμάτι των κρυφών επιθυμιών του.
Γιάννη πόσο σε επηρέασε το ότι ο πατέρας σου (Τάσος Δίσκος) είναι μουσικός και μάλιστα από τους σπουδαιότερους στο είδος του;