Ο Λαβύρινθος του ανεύρετου (του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου)

Οι ημέρες που ζούμε είναι εξαιρετικά δύσκολες και κρίσιμες για όλους μας, πολύ μακριά από έναν λογοτεχνικό κόσμο που λειτουργεί όπως ο κόσμος του Μπόρχες. Προσφέρει, όμως, την ίδια στιγμή ένας τέτοιος κόσμος μια δυνατότητα όχι, προφανώς, διαφυγής και λύτρωσης αλλά, οπωσδήποτε, μετάβασης και μεταγωγής (έστω και για όσο διάστημα κρατάει η ανάγνωση ενός κειμένου) σε μιαν εντελώς αναπάντεχη και απρόβλεπτη τάξη. Σε αυτή την περίεργα ανιχνεύσιμη τάξη μάς επιτρέπει να αναχθούμε το βιβλίο του Νάσου Βαγενά Η λογοτεχνία στο τετράγωνο. Σημειώσεις για τη γραφή του Χόρχε Λούις Μπόρχες, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις. Κανένα είδος λογοτεχνίας δεν

Το γιατρικό της αμόλυντης λογοτεχνίας

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ*

Ο Χέρμαν Μέλβιλ είναι ένας συγγραφέας που τον διαβάζω τακτικά, αλλά κάτω από τις τωρινές συνθήκες μού είναι πιο διαυγής, ειδικά στις νουβέλες του, στον «Μπίλι Μπαντ», στον «Μπενίτο Σερένο». 
Οι χαρακτήρες του δοκιμάζονται σωματικά, ηθικά, κοινωνικά, άλλοι επιβιώνουν, άλλοι όχι. Το διάβασμα είναι μία από τις πιο μοναχικές τέχνες, προσωπικά το θεωρώ μία δημιουργική ενασχόληση. Να μπορείς να συγκεντρώνεσαι πάνω σε ένα κείμενο, να το αφουγκράζεσαι αλλά και να το κάνεις δικό σου. Η προσωπική ανάγνωση απαιτεί συνήθως μια εσωτερική απομόνωση και όχι να σου επιβάλλεται εξωτερικά. Φαντάζομαι σε ένα κελί ή σε ένα καταφύγιο, μαζί με άλλους, δεν

Νίκος Κωνσταντινίδης, "Μικρό αφιέρωμα"

Όταν πάρουν τη συλλογή μας, 
το πρώτο που θα κάνουν είναι
ν’ αναζητήσουν δάνεια κι επιδράσεις.
Δανείστηκε από τον Σαραντάρη θα μας πουν
κι απ’ τον Μπεκέ, σαφώς, κάτι έχει πάρει.
Ερωτικός εδώ, κοινωνικός εκεί,
συνέπεια δεν υπάρχει.
Ύστερα πάσχει κι από σύνταξη.
Τέτοια, κι άλλα παρόμοια θα μας πουν.

 Γι’ αυτό και μεις προσέχουμε,
δεν στέλνουμε παντού τα ποιήματά μας.
Τα στέλνουμε σ’ όσους δεν διάβασαν Μπεκέ και Σαραντάρη.
Σ’ όσους ακούν το λάλημα του σπίνου τον χειμώνα∙
το τραγούδι της βροχής τη νύχτα
στους έρημους δρόμους της πόλης.
 (Από τη συλλογή «Οπτική γωνία 2», Θεσσαλονίκη 1978)

https://ppirinas.blogspot.com/2013/12/blog-post_20.html?spref=fb&fbclid=IwAR2xrPvNXHJJ1XaZgdWFTt1g2MjIMtLkdavt83ZvwEAi3txiyW2OjMkVzzg

Η γιαγιά φταρνίστηκε

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΙΠΛΙΚΑΤΣΗ

Είμαι ο Έμα, δέκα χρονών. Ζω με την οικογένεια μου στο σπίτι του παππού μου. Ο παππούς μου είναι ιερέας και ο πατέρας μου δάσκαλος στο σχολείο της εκκλησίας. Μένουμε στην Αμπούζα. Μεγάλη πόλη. Έχει δρόμους κι αυτοκίνητα, πιο πολλά μηχανάκια, έχει πολλούς ανθρώπους, πολλά ξύλινα σπίτια κι έχει και νοσοκομείο. Σ’ ένα ξύλινο σπίτι μένουμε κι εμείς. Η γιαγιά Βικτώρια δεν έμενε μαζί μας. Τώρα την έφεραν και είπαν πως είναι πεθαμένη. Την έβαλαν σ’ ένα δωμάτιο κάτω, δίπλα απ’ το δωμάτιο του παππού. Είπαν πως πρέπει να έρθουν οι θείοι για να γίνει η κηδεία της και μέχρι τότε θα είναι στο δωμάτιο. Ο παππούς είπε πώς δε θα καθυστερήσουν πάνω από δυο μέρες. Εμείς, σε κάθε γιορτή και σε κάθε σπουδαίο πράγμα που γίνεται, μαζευόμαστε όλοι. Θυμάμαι τη

θ. τριαρίδης, Θα σας περιμένω (της Βαρβάρας Ρούσσου)

(Ξανα)διαβάζοντας κυρίως νέους ποιητές της τελευταίας δεκαετίας, και εξαιτίας της «κατάστασης εξαίρεσης» που βιώνουμε με ό,τι αυτό θα σημάνει για το μέλλον, επέμεινα περισσότερο στην ποίηση που άμεσα και αδιαμεσολάβητα σχολιάζει (επομένως, συνήθως, χωρίς επεξεργασία του βιωμένου) σύγχρονα συμβάντα. Δε θέλω να μιλήσω για ποίηση (λογοτεχνία) της κρίσης (ποιας κρίσης οφείλουμε να το ορίσουμε νομίζω και για μια ποίηση με επίκεντρο την κρίση των τελευταίων ετών ο Β. Λαμπρόπουλος έχει κάνει μια πρώτη σαφή ομαδοποίηση που αυτόματα, όπως κάθε διαίρεση προβάλλει το αίτημα της παραπέρα επεξεργασίας) αλλά μάλλον για ευρύτερα πολιτική ποίηση που αφορμάται από συγκεκριμένα επίκαιρα γεγονότα.

60 χρόνια ιταλικό νουάρ, Β΄μέρος (του Μάρκου Κρητικού)

Ο Μάρκος Κρητικός συστήνει μια προσωπική ανθολογία 16 σπουδαίων Ιταλών συγγραφέων των τελευταίων 60 χρόνων μέσα από 16 χαρακτηριστικά τους βιβλία.

 

2ο μέρος (2010 – 2020)

 Suburra – Κάρλο Μπονίνι, Τζιανκάρλο Ντε Κατάλντο (2013)

Μετάφραση: Έφη Καλλιφατίδη

Βιβλιοπωλείον της Εστίας (2017)

σελ. 556

Απίκο

Περιοδικό για τη Λογοτεχνία, την Τέχνη, την Εκπαίδευση

πατήστε εδώ: https://apikomagazine.gr/?fbclid=IwAR29o72SBZH10NEwbXWF8cNTuwIuFBaUZ9RU6dciQiHhbPaVd1laXV5VTX8

ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Κοροβέσης, Περικλής, 1941-2020

Εκδότης Ιθάκη 

http://www.potamos.com.gr/download/e5f6de2fbeb2d03a72c3833da7ab8c74korovessis.pdf

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΕΔΕΣΣΑΣ ΚΑΙ ΑΛΜΩΠΙΑΣ CD1

Από τον Φ.Σ.Ε."Μέγας Αλέξανδρος"

Ακούστε εδώ: 

https://www.youtube.com/watch?v=SWml95EliwQ&feature=share&fbclid=IwAR0vEaMnbMIimn2qIA1FJ4xgAeCqoI8Ig6oDpNlVSRPaYPZJyUBKdKj4k3o

Θωμάς Κοροβίνης: «Ολίγη μπέσα, ωρέ μπράτιμε!»

Παναγιώτης Κολέλης 
 «Γραμμένο είναι να πάγω από χέρι αδερφών, άδικα ολότελα κι εγώ, σαν κι άλλα, πόσα, παλικάρια σου, καμένη μου πατρίδα». Με αυτόν τον τρόπο τελειώνει η νουβέλα του Θωμά Κοροβίνη Ολίγη μπέσα, ωρέ μπράτιμε! (Εκδόσεις Άγρα, 2019), που σκιαγραφεί το προφίλ του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821, επιχειρώντας να αφουγκραστεί τους προβληματισμούς και τις σκέψεις που είχε μία ώρα πριν δολοφονηθεί από τους δικούς του ανθρώπους, από εκείνους που έδωσαν μαζί τη μάχη για να ελευθερωθεί η Ελλάδα από τον τούρκικο ζυγό. Από τη φυλακή της Ακρόπολης όπου τον έχουν αλυσοδεμένο, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος βλέπει

20 Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές

Στις 22 Νοέμβρη του 2019 παρουσιάστηκε το συλλογικό έργο “20 ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ” με ανθολόγηση του Βασίλη Παππά και της Χρύσας Νικολάκη ( υπό την επιμελεια της ποιήτριας Ελένης Βαρθάλη) απο τις εκδόσεις Δρόμων στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών. Στο πάνελ παρευρίσκονταν μαζί με εμένα η ποιήτρια Ευμορφία Καλύβα που έκανε τον συντονισμό με τους λογοτέχνες Βασίλη Γεωργιάδη και Κώστα Καρούσο. Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των

Βιβλία στα σπίτια των πολιτών διανέμει ο Δήμος Σκιάθου

Η έκδοση “Τα αγαπημένα φαγητά των συγγραφέων μας”, μπαίνει στα σπίτια της Σκιάθου.
Ο Δήμος Σκιάθου δωρίζει μια αξιόλογη έκδοση στους δημότες του σε μια προσπάθεια να περάσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας.

ΑΠΥΡΕΤΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ-Αντώνης Μπουντούρης

Πράγματι

το πένθος αν τραβήξει ως το τέλος

υπάρχει ελπίδα να μας εξαγνίσει.

Για να φανεί στο βάθος η πολιορκία.

Του παράφορου κύματος η σπρωξιά

που τσάκισε ανέμελους γλάρους 

και βεβαιότητες.

Παραρλάμα (διήγημα του Δημοσθένη Βουτυρά)

Κάποτε του Φάρμα του ερχόντανε και αναμνήσεις. Και θυμόταν ότι είχε πατέρα, που φορούσε φέσι και κόκκινο ζωνάρι, και μάνα της οποίας είχε ξεχάσει και αυτής τη μορφή, που φορούσε τσεμπέρι. Άλλο τίποτα! Όλα τα άλλα τα είχε φάει το γύρισμα της ρόδας και έπειτα το κρασί, που έπινε για ξεκούρασμα. Αλλά, τι ήθελε να θυμάται; Τη γυναίκα την είχε λησμονήσει και κανείς Δαίμονας δεν καταδεχόταν να του τη φέρει στο νου για να τον πειράξει2. Όταν κάποτε έβλεπε καμιά να έρχεται μέσα στο κατάστημα, την κοίταζε χάσκοντας, σαν παράξενο πράγμα, που πρώτη φορά το έβλεπε. Οι τεχνίτες τον περίπαιζαν. Αυτός δεν απαντούσε ποτέ. Σχεδόν είχε χάσει τη λαλιά του. Μόνο

Ο ποιητής Μάρκος Μέσκος ως Εικαστικός

Ο ποιητής Μάρκος Μέσκος ως Εικαστικός
Ανθισμένες κερασιές