ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ της Νεκταρίας Μενδρινού

Ο παππούς έζησε
μέχρι τα πέντε μου χρόνια,
φέτος, έκλεισα εγώ τα τριανταπέντε

το μεγαλύτερο μέρος
της ζωής μου
το έχει περάσει νεκρός.

Όποτε κοιτάζω εκείνη τη φωτογραφία μας
-εγώ, καθισμένη, τριών ετών, στα γόνατά του,
βαστώντας δύο μανταρίνια,
εκείνος, χαμογελαστός,
να μου μαθαίνει στα δάχτυλά του τον αριθμό δύο-
εκπλήσσομαι πάντα εξίσου στα πρόσωπά μας

τόσο μικρή εγώ,
τόσο ζωντανός εκείνος,
τόσο ξεθωριασμένη η ανάμνηση

θαρρείς
και μας έχει επινοήσει
ο φωτογράφος.

από τη συλλογή "Σύννεφα στο νερό", Μελάνι 2018

Διαγωνισμός Φωτογραφίας 2019

Σου αρέσει η φωτογραφία; 

Μπορείς να διακρίνεις «Αντιθέσεις»;

Θες να τις αποτυπώσεις με τον φακό σου;

Αν ναι, τότε είσαι πολύ τυχερός!

Πάρε μέρος στον διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα «Αντιθέσεις» που σχεδιάσαμε αποκλειστικά για εσένα!

Τις φωτογραφίες θα αξιολογήσει ειδική επιτροπή έμπειρων και καταξιωμένων καλλιτεχνών.

Διαγωνισμός Διηγήματος 2019

Σου αρέσει το διάβασμα αλλά και η γραφή;

Μπορείς να διακρίνεις «Αντιθέσεις»;

Θες, με έμπνευση τις «Αντιθέσεις», να γράψεις το δικό σου διήγημα;

Πάρε μέρος στον διαγωνισμό διηγήματος με θέμα «Αντιθέσεις»!

Νέοι Δημιουργοί Άκης Παπαντώνης

Η Λαμπρινή Κουζέλη γράφει στο Βήμα της Κυριακής και στη στήλη "Νέοι δημιουργοί" για το μυθιστόρημα του Άκη Παπαντώνη "Ρηχό νερό, σκιές", που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κίχλη.

Νέοι Δημιουργοί
Άκης Παπαντώνης
Μοναχικοί και αποξενωμένοι ήρωες, η οικογένεια, ο πειραματισμός με τις τεχνικές της αφήγησης αποτελούν τα μείζονα χαρακτηριστικά του νέου πεζογράφου

Πριν από πέντε χρόνια ο Άκης Παπαντώνης (γενν. 1978) έκανε την πρώτη του εμφάνιση με βιβλίο, με τη νουβέλα "Καρυότυπος" (Κίχλη, 2014). Τη θερμή υποδοχή της κριτικής επιστέγασε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου του ηλεκτρονικού περιοδικού "Αναγνώστης" (oanagnostis.gr), εντάσσοντάς τον σε μια ομήγυρη αξιόλογων νέων φωνών. Ετσι, παράλληλα με μια πανεπιστημιακή καριέρα, ο συγγραφέας – ειδικευμένος στη μοριακή βιολογία, καθηγητής σήμερα στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν – άρχισε και μια καριέρα στα γράμματα. Κάποια διηγήματα αργότερα, δύο

ΜΟΝΟΚΟΝΤΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΒΛΑΧΟ (Ἀθήνα 1838-1920)

Ηλίας Κεφάλας

Ξεύρεις τὴν γῆ ὅποὺ ἀνθεῖ
φαιδρὰ πορτοκαλέα
καὶ κοκκινίζει ἡ σταφυλὴ
καὶ θάλλει ἡ ἐλαία;
Ὦ δὲν τὴν ἀγνοεῖ κανεὶς
Εἶναι ἡ γῆ ἡ Ἑλληνίς [...]

(Ἄγγελος Βλάχος: Ἡ γῆ τῆς Ἑλλάδος)

Προσκολημμένος στόν ρομαντισμό καί σφοδρός πολέμιος τοῦ νατουραλισμοῦ καί τῶν κάθε εἴδους νεωτεριστικῶν ρευμάτων ὁ Ἄγγελος Βλάχος (πατέρας τοῦ Γεωργίου Βλάχου, ἐκδότη τῆς «Καθημερινῆς») κατήθυνε καί καθόριζε τά πνευματικά πράγματα τῆς ἐποχῆς του μέ τρόπο σχεδόν ἀπολυταρχικό. Τό κύρος του ἦταν ὄχι μόνο μεγάλο καί ἀδιαμφισβήτητο, ἀλλά καί ἐξουσιαστικό. Οἱ πάντες ὑπήκουαν στά νεύματά του, τά ὁποῖα συνιστοῦσαν κελεύσματα καθοριστικά.

Πόπη Γιόκαλα, Ποιήματα

Είμαστε περιηγητές
Σ' αυτή τη γη...
Οι καρδιές είναι γεμάτες απορία
Καί οι ψυχές γεμάτες όνειρα.

Τη Ζωή την περπατάς μόνο με ψυχή και χαμόγελο.

Επιμένω σ' ένα κόσμο άλλο-
Τον έχω ονειρευτεί -
Τον έχω σεργιανίσει μέσα μου.
Που πιά-
Είναι αδύνατον να μην υπάρχει.

***

Λεύκανση χάρτου-ΤΑΚΗΣ ΓΚΟΝΤΗΣ

Γεύση από χώμα
Και σκόνη στο στόμα
Η θάλασσα τοπίο λευκό

Εδώ που μας ξέβρασε η άμπωτη
Θα κάνουμε οικονομία στη σκέψη
Οι καιροί καταρρέουν και στα μάτια
Δεν χωρούν άλλα χρώματα

(Λεύκανση χάρτου)

ΤΑΚΗΣ ΓΚΟΝΤΗΣ: Διαλείπον εκκρεμές, εκδ. Γαβριηλίδης 2018, σ. 22

Τα βραβεία του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Στο ντοκιμαντέρ "Συνήγορος" απένειμε το "Χρυσό Αλέξανδρο" το 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Η «Συνήγορος» αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην απονομή δικαιοσύνης και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ντοκιμαντέρ "Συνήγορος" είναι διάρκειας 110' λεπτών και το σκηνοθέτησαν η Ρέιτσελ Λι Τζόουνς και ο Φιλίπ Μπελές (παραγωγή Ισραήλ, Καναδά και Ελβετίας). Έλαβε επίσης και το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI . Ο «Χρυσός Αλέξανδρος» συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ . - Το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ: "Ταξιδιώτης του μεσονυχτίου" σε σκηνοθεσία του επικηρυγμένου από το καθεστώς των Ταλιμπάν Αφγανού Χασάν Φαζιλί . Το ντοκιμαντέρ διάρκειας 86 λεπτών είναι παραγωγή ΗΠΑ,

Ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος συνομίλησε με τον ποιητή Αντώνη Σκιαθά σε τιμητική εκδήλωση στο Λονδίνο!

Στα κίνητρα που του δίνουν τη δύναμη να υπηρετεί τη γλώσσα και το έργο της ποίησης, αλλά και στην καθοριστική σχέση που ανέπτυξε με τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο, κυρίως κατά τη διάρκεια της εξορίας τους στον Αη Στράτη, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος σε μία συγκινητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο για τη ζωή και το έργο του, με αφορμή τα 90 χρόνια από την γέννησή του.

Συνομίλησε με τον Πατρινό Αντώνη Σκιαθά, πρόεδρο του Γραφείου Ποιήσεως

Ο ποιητής συνομίλησε με τον Πατρινό Αντώνη Σκιαθά, πρόεδρο του Γραφείου Ποιήσεως, το οποίο διοργάνωσε την τιμητική εκδήλωση μαζί με τον Ελληνικό Κύκλο Βιβλιόφιλων του Λονδίνου 

Στις εννέα δεκαετίες της ζωής του, είναι ο μόνος εν ζωή Έλληνας ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς που κουβαλά στη μνήμη του και αποτυπώνει στα ποιήματά του κομβικά ιστορικά γεγονότα, όπως η γερμανική κατοχή, η εθνική αντίσταση και ο εμφύλιος πόλεμος. Όπως χαρακτηριστικά είπε στη διάρκεια της τιμητικής εκδήλωσης, ο αναπληρωτής πρέσβης, Νίκος Παπαγεωργίου, «ο Τίτος Πατρίκιος διατηρεί μία άμεση, αδιαμεσολάβητη σχέση» με γεγονότα της ιστορίας.

Μιχαήλ Μήτρας, Περιγραφή χώρου

δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο ΑΔΕΙΟ δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο
δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο δωμάτιο

Μιχαήλ Μήτρας, «Ανθολόγιο 1982-2002», /κείμενα κ’ εικόνες/, Αθήνα-2010, σελίδα 17.

Το κόσκινο 

Ισμήνη Λιόση, Δύο ποιήματα

ARCANA LUSTRA II

το κορίτσι με το πράσινο βέλο
κλέβει κρύβει
μέλπει το φιλί
το ενάρετο μωβ φιλόστοργο ανταποδίδει

το κορίτσι με την κλεψύδρα
και το κομμένο δάχτυλο
γλύφει το γαλάζιο του αίμα
Γλίχεται

το ποίημα βρέφος δεν μεγαλώνει
παλινδρομεί στον πάτριο σπόρο
επιστρέφει στο μητριό κέλυφος
τίκτεται δεν
ες αεί στο εράν αναμένεται

το κορίτσι με τα χρυσόψαρα στην κοιλιά
είναι η Amor Esmer Greca που
που θα γεννήσει την θάλασσα
θα δείτε θα δείτε

Εξουσία πυρός (του Θανάση Αγάθου)

Το μυθιστόρημα του Βαγγέλη Ραπτόπουλου 
Ο άνθρωπος που έκαψε την Ελλάδα είναι ένα ευφυέστατο, σαρκαστικό και σπαρακτικό μαζί, σχόλιο για τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης της τελευταίας δεκαετίας στη μεσαία τάξη και την εξαθλίωση ενός σημαντικού μέρους της ελληνικής κοινωνίας κατά την ίδια περίοδο. Ο κεντρικός χαρακτήρας, ο Δημήτρης Αποστολάκης, είναι ένας μεσήλικας δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας που μένει άνεργος το 2011, όταν κλείνει η εφημερίδα, και ύστερα από μερικούς μήνες εγκαταλείπει τη γυναίκα του και τις δυο κόρες του και αποφασίζει να ζήσει ως άστεγος στους δρόμους της Αθήνας. Ο επιτυχημένος μεσοαστός μετατρέπεται σε απελπισμένο νεόφτωχο που χάνει τον αυτοσεβασμό του την περίοδο που η Ελλάδα γίνεται έρμαιο των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών.

Φερεϋντούν Φαριάντ: Ουρανός χωρίς διαβατήριο

Ποιητής και μάγος παραμυθάς. Ξένος και συγχρόνως τόσο δικός μας.Πρόσφυγας από άλλον τόπο  μακρινό, που  διάλεξε τη γη μας για πατρίδα της καρδιάς του. Που έκανε τους δικούς μας μεγάλους ποιητές φίλους και δασκάλους του και τη γλώσσα μας στη διαχρονικότητά της γλώσσα  μητρική του.

Μιλάμε για τον Πέρση ποιητή, συγγραφέα διηγημάτων και παραμυθιών, σπουδαίο μεταφραστή Φερειντούν Φαριάντ.

Η ΠΡΟΙΚΑ-Κατερίνα Παπαδημητρίου

Ξημερώσαμε όπως όπως εκείνη τη νύχτα. Είχαμε κουρνιάσει, ένα χωριό ολάκερο, σε κάτι σπηλιές ψηλά στο βουνό. Η Μυρτώ, κρέμασε το ταγάρι της και κίνησε βιαστική για τα Βοδενά. Όλη νύχτα στυλωμένο το άγρυπνο μάτι της απέναντι. Το μόνο που μπορούσε να διακρίνει ήταν ο μαύρος καπνός που ξεφύτρωνε από παντού. Η πόλη καιγόταν γι’ αντίποινα. Άγρυπνη η ματιά της σάρωνε την πόλη από ανατολή σε νότο. Ήταν οι κόρες της εκεί. Είχανε φύγει από τα ’χτες το πρωί. Τις έστειλε στις θειες τους να ξεσκάσουν. Η μία στο Βαρόσι, η άλλη στον Ντερέ μαχαλά. Κάθε τόσο, αναρωτιόταν φωναχτά, κοιτώντας ίσια στα μάτια όσους βρίσκονταν κοντά της. Άραγε γλύτωσαν; Μήπως έπεσαν να κοιμηθούν και τις κατάπιε έτσι κοιμισμένες η φωτιά; Κι αν εγκλωβίστηκαν εκεί μεσ’ στα στενά;

Ανηφόρισε με φούρια για τον Ντερέ. Από το έμπα της πόλης ο αγέρας μύριζε όλεθρο. Στο διάβα της παραμέριζε πέτρες, αγκωνάρια, μισοκαβουρνιασμένα δοκάρια και πόνο. Άνθρωποι γύρω της σκόνταφταν τυφλοί, μαύροι από καπνιά και οδύνη αναζητώντας βιος, αδέρφια, γονιούς και συγγενείς.

Αγγελική Πεχλιβάνη

Η Αγγελική Πεχλιβάνη γεννήθηκε στον Πειραιά το 1965 και σπούδασε Ιστορία-Αρχαιολογία και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Είναι απόφοιτος του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών "Δημιουργική Γραφή" του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και εργάζεται ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια με εισηγήσεις για τη λογοτεχνία (Χ. Βλαβιανός, Μ. Γκανάς, Ι. Καρυστιάνη, Γ. Σκαμπαρδώνης, Μ. Σουλιώτης κ.ά.) και έχει δημοσιεύσει φιλολογικά κείμενα και ποιήματα στα περιοδικά Πόρφυρας, Ποιητική, Παρέμβαση, Νέα Εστία, Στέπα, Νέα Ευθύνη κ.ά. Συμμετείχε στο βιβλίο "Η δημιουργική γραφή στο σχολείο" (Μεταίχμιο 2015) σε επιμέλεια της Σοφίας Νικολαΐδου.

Πεζή οχούμενη

Αγγελική Πεχλιβάνη

Κίχλη, 2018
112 σελ.
ISBN 978-618-5004-77-4, [Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή]
Τιμή € 10,00