Τα δυο νέα τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου: Οι στίχοι και οι ιστορίες τους

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, τραγουδοποιός με αντανακλαστικά και γλώσσα ποιητή, με εικονοκλαστικό σύμπαν που παραμένει ενδοσκοπικό αν και ταυτόχρονα ανήκει σ' έναν οξυδερκή, πολιτικοποιημένο παρατηρητή του κοινωνικοπολιτικού περιβάλλοντος, μ' ένα προσωπικό υπερρεαλισμό που ανατρέχει σε στοιχεία της παράδοσης και με μία ιδιαίτερη ευαισθησία που κάποτε αυτοϋπονομεύεται για να ισορροπήσει, έχει να βγάλει δίσκο με καινούρια τραγούδια από το 2014.
Να όμως που ήρθε η ώρα για ένα καινούριο άλμπουμ: Θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο από το προσωπικό του label “Αχός”, με βασικό ερμηνευτή το Σωκράτη Μάλαμα και τίτλο “Με στόμα που γελά”.
Αν κάθε τραγούδι ενός σπουδαίου δημιουργού είναι ένα μικρό διήγημα, τότε ο Θανάσης μας χάρισε δύο από αυτά: Στίχους δύο τραγουδιών αλλά και τις ιστορίες που συνοδεύουν τη “γέννα” τους. Οι στίχοι δημοσιεύθηκαν στο Έθνος του Σαββατοκύριακου.

ΑΚΗΣ ΠΑΝΟΥ: Ο κόσμος ο δικός του

                                                                         του Θοδωρή Σαρηγκιόλη

Η παράδοση του τραγουδιού στη χώρα μας κρατάει αιώνες. Στην πορεία αυτή το τραγούδι, μέσα από ποικίλες διαδρομές, μας χάρισε τραγούδια-μνημεία ομορφιάς.

Το αστικό τραγούδι, με αφετηρία το ρεμπέτικο, δημιούργησε ρεύματα που άρδευσαν το σημαντικότερο, ίσως, μουσικοποιητικό αποτύπωμα: το λαϊκό τραγούδι.

Άμεσος απόγονος αυτής της σχολής είναι ο Άκης Πάνου.

Ποιος ήταν ο Άκης Πάνου που ήξερε γραφομηχανή και είχε το προνόμιο να γράφει ο ίδιος στίχους και μουσική – όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μπομπ Ντύλαν, ο Λέοναρντ Κόεν;

Διήμερο για το περιοδικό «Σημειώσεις» στη Θεσσαλονίκη

Διήμερο για το περιοδικό «Σημειώσεις», που είναι το μακροβιότερο μεταπολιτευτικό έντυπο κριτικής θεωρίας, πολιτικής φιλοσοφίας και ποίησης στην Ελλάδα, διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη, στις 27 και 28 Οκτωβρίου, με τίτλο «Το περιοδικό Σημειώσεις: άνθρωποι, πολιτικές και θεωρίες», στην Αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (Τσιμισκή με Παύλου Μελά).

«Οργανώνουμε στη Θεσσαλονίκη ένα διήμερο για τη διαδρομή αυτή: για το περιοδικό και για να τιμήσουμε τους ανθρώπους που το έφτιαξαν και το κράτησαν όρθιο, με κόπο και σπάνια σεμνότητα», αναφέρουν οι συντελεστές. Στις συζητήσεις των δύο αυτών ημερών θα συμμετάσχουν οι βασικοί συντελεστές του περιοδικού, καθώς και φίλοι/ες του περιοδικού, για τους οποίους οι «Σημειώσεις» αποτελούν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς. Ώρες 18.00′ με 21.00′.

ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ: Οι Κλοσάρ των Βοδενών (''πιθανό'' σημείο συνάντησης με τον Φρανσουά Βιγιόν)

Συχνά πυκνά προβάλει μπροστά μας η κακιά μοίρα ή δυστυχία ή σύμπτωση τρελή κι αδιέξοδη, συνήθως το Νοέμβρη μήνα καθώς οι ομίχλες σέρνονταν στις πλαγιές, όταν τα δέντρα βυζαίνουν το γάλα της ομίχλης, τότε περίπου, η μνήμη φέρνει πάλι στο προσκήνιο τους Κλοσάρ των Βοδενών, έτσι ας τους πούμε, μια κοινοτική μικρογραφία του μεγάλου κόσμου.[...]

ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ: Οι Κλοσάρ των Βοδενών (''πιθανό'' σημείο συνάντησης με τον Φρανσουά Βιγιόν), Έδεσσα 2010.

[ Τώρα στο βιβλίο ''Εν Βοδενοίς - Κείμενα εκτός εμπορίου από την ενδοχώρα της Έδεσσας'', εκδ. Φ.Σ.Έδεσσας ''Μ.Αλέξανδρος''-Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δ. Έδεσσας, 2016.]

Chouska New Release!!! *Blabbermouth*

Chouska New Release!!!
*Blabbermouth*
The first track of our upcoming album!!!
Giannis Diskos Minas Liakos Takis Vasiliou Panagiotis Kamvisidis Periklis Aliopis
Οι CHOUSKA παρουσιάζουν το “Blabbermouth”. Το πρώτο κομμάτι από το album “CHOUSKA” που κυκλοφορεί σε όλες τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες από τον Νοέμβριο του 2017 και παρουσιάζεται μέσα από μια σειρά παραστάσεων σε όλη την Ελλάδα. Οι πέντε συντελεστές του, ο καθένας από διαφορετική μουσική αφετηρία, πειραματίζονται, αυτοσχεδιάζουν και συνομιλούν με την μουσική που ο καθένας αγαπά, στις πιο jazz και balkan εκφάνσεις της.

Όλη η Αθήνα μια σκηνή, οι παραστάσεις του χειμώνα

Της Έλενας Χουζούρη.

Με την εγκατάσταση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής  στη νότια Αττική αποκτήσαμε  έναν νοητό άξονα πολιτισμού. Ο ένας του πόλος είναι το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ο άλλος το Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος, με την Λυρική και την Εθνική Βιβλιοθήκη, με ενδιάμεσο τρίτο πόλο τη Στέγη Γραμμάτων και  Τεχνών.  Το Ίδρυμα Κακογιάννη, στην δυτική πλευρά της Αττικής, παρουσιάζει μιαν  αυτονομία, εκτός από τους καλοκαιρινούς μήνες  όταν συνδιαλέγεται με την Πειραιώς του Φεστιβάλ Αθηνών. Το αθηναϊκό κέντρο διεκδικείται,, σχεδόν κυριαρχικώ δικαιώματι, από το Εθνικό Θέατρο και τις σκηνές του, εκείνες της Αγίου Κωνσταντίνου και εκείνη της Πανεπιστημίου.   Ανάμεσά τους απλώνεται μια πολιτιστική πανσπερμία , θεατρική και μουσική. Πανσπερμία που η κρίση όχι μόνον δεν έχει πτοήσει αλλά αντιθέτως – και ευτυχώς- έχει πεισματικά θεριέψει.

Νίκος Σκαλκώτας, Ένας Έλληνας Ευρωπαίος

επιμέλεια: Χάρης Βρόντος
κείμενα: Ελένη Βαροπούλου, Michel Bichsel, Χάρης Βρόντος, Κωστής Δεμερτζής, Γιώργος Ζερβός, Ludwig Holtmeier, Απόστολος Κώστιος, Εύα Μαντζουράνη, Γιάννης Μπελώνης, Λορέντα Ράμου, Ανδρέας Ρικάκης, John Thornley, Βύρων Φιδετζής, Νίκος Χριστοδούλου
μετάφραση: Ιρένε Μαραντέι, Ιωάννης Φούλιας, Μίλτος Φραγκόπουλος
Μουσείο Μπενάκη, 2008
559 σελ.
ISBN 978-960-476-015-2, [Κυκλοφορεί]
Τιμή € 50,00
Συνθέτες [DDC: 780.92]
Μουσικοί - Ελλάς [DDC: 780.924 95]

Γιώργος Ανδρειωμένος: «Πότε θα κάνει ξαστεριά»

 Ανθούλα Δανιήλ

Ο Γιώργος Ανδρειωμένος, εκτός από πολλές και σημαντικές άλλες ιδιότητες που έχει, είναι και καθηγητής στο Τμήμα Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Στις μελέτες του διακρίνει κανείς τη συνέπεια και τον ιδιαίτερο ζήλο στη διερεύνηση της σύζευξης της τέχνης με την πολιτική ή ευρύτερα με τις ιστορικές συνθήκες. Τούτο συνάγεται από τα βιβλία του Ο Παλαμάς και η πολιτική και Η Μασσαλιώτιδα στα Επτάνησα και επεκτείνεται με τη νέα του έκδοση «Πότε θα κάνει ξαστεριά», Από τις ρίζες των Λευκών Ορέων στην πανελλήνια χρήση, για να μας υπενθυμίσει πως τίποτα δεν υπάρχει που δεν έχει πολιτικές ρίζες, κανένα έργο αληθινό δεν γεννιέται σε αποστειρωμένο περιβάλλον και πως η έρευνα γύρω από ένα τραγούδι/ύμνο/θούριο/εμβατήριο/εθνεγερτήριο που ξεπέρασε τη συγκεκριμένη περίσταση και απέκτησε πανελλήνια χρήση και ισχύ, είναι ιδιαιτέρως σημαντική.

«Το ταξίδι του Φερεϋντούν» στο Θέατρο Κνωσός

Το Ταξίδι του Φερεϋντούν, το βιβλίο του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου, ζωντανεύει για πρώτη φορά στο Θέατρο Κνωσός, σε μια παράσταση που συνδυάζει την τέχνη του θεάτρου για παιδιά με την τέχνη του σύγχρονου χορού και το Video Art.

Λίγα λόγια για το έργο

O Φερεϋντούν είναι ένα παιδί που ζει ειρηνικά στο Χοραμσάρ της μακρινής Περσίας. Η καθημερινότητά του αλλάζει ξαφνικά όταν αρχίζει ο πόλεμος Ιράν- Ιράκ και η πόλη του καταστρέφεται από τις επιθέσεις και τις βόμβες. Ο Φερεϋντούν χάνει τα πάντα. Το μόνο που καταφέρνει να σώσει από τα ερείπια είναι ένα μικρό βιβλιαράκι που του είχε χαρίσει ο πατέρας του πριν την καταστροφή. Και το Ταξίδι του Φερεϋντούν ξεκινά μέσα από εμπόδια, δυσκολίες και την αγωνία για το άγνωστο. Ένα ταξίδι επιβίωσης αλλά και αυτογνωσίας. Συνοδοιπόρος του ο αγαπημένος του χαρταετός. Εκείνος του φωτίζει τον δρόμο και του δίνει κουράγιο στις καθημερινές στιγμές μοναξιάς και φόβου που βιώνει ως ασυνόδευτο προσφυγόπουλο.

Η Δεσκάτη μέσα από το έργο του Χρήστου Μπράβου, Α΄μέρος (γράφει ο Θεοδόσης Τζιαφέτας)

Ευτυχής συγκυρία μέσα στο κάμα του πύρινου Αυγούστου ο τόπος μας, η Δεσκάτη, να γίνεται το ορεινό δροσερό καταφύγιο των απανταχού Δεσκατιωτών και συγχρόνως να τιμάται 30 χρόνια από το θάνατό του ο συντοπίτης μας ποιητής, που την πρώτη του σημαντική συλλογή την ονόμασε Ορεινό Καταφύγιο, ταυτίζοντάς την με τη Δεσκάτη, προσθέτοντας έτσι, αίγλη και μεγάλη τιμή στον γενέθλιο τόπο του.
Ο Χρήστος Μπράβος γεννήθηκε στη Δεσκάτη το 1948 και, αφού αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο Δεσκάτης, σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών και εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών. Ο ποιητής έφυγε από τη ζωή στα 39 του χρόνια, στις 21 Απριλίου 1987,τρίτη μέρα του Πάσχα.

Κίρκη Κεφαλέα: «Μη μου άπτου»

Μαρία η Μαγδαληνή: Δυο χιλιάδες χρόνια γοητευτικού ψεύδους.

Στην ποιητική αποτύπωση της Μαρίας της Μαγδαληνής μας εισάγει η Κίρκη Κεφαλέα στο έξοχο μελέτημά της, το οποίο έκανε ήδη τη δεύτερή του έκδοση, εξετάζοντας τα ζητήματα της έμπνευσης από την εικόνα (με την έννοια της εικονολογίας) της αγίας αλλά και της διαστρέβλωσης και παραποίησης του ιστορικού της προσώπου στην τέχνη, στις λαϊκές θρησκευτικές παραδόσεις και σε επίσημες θεολογικές, κυρίως δυτικές, απόψεις και θέσεις.

Στην πρώτη κιόλας παράγραφο του βιβλίου, το οποίο επανακυκλοφόρησε το 2016 από τις εκδόσεις Gutenberg, η συγγραφέας του και καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο μάθημα της Λογοτεχνίας, γράφει: «Καμία μορφή της Καινής Διαθήκης, ακόμη ούτε και αυτή του Ιούδα, δεν είχε στο φαντασιακό των ανθρώπων ανάπλαση τόσο διαφορετική από εκείνη της πραγματικής της ζωής όσο η μορφή της Μαρίας Μαγδαληνής» [1].

Κώστας Μπαλαχούτης: «Μιχάλης Μενιδιάτης»

Ελένη Χωρεάνθη

Η μυθολογία και κάθε λαού είναι η ποιητική προσέγγιση και ερμηνεία του κόσμου και του φαινομένου της ζωής. Όταν αποκαλούμε κάποιον άνθρωπο «μύθο», σημαίνει ότι του αποδίδομε μυθικές διαστάσεις, ότι τον θεωρούμε πρόσωπο το οποίο ξεπέρασε με τα έργα του τα συνηθισμένα όρια και βρίσκεται πλέον στη σφαίρα της φαντασίας του λαού και ότι αποτελεί κατά κάποιον τρόπο αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας.

Ο Μιχάλης Μενιδιάτης, ο κατά κόσμον Μιχάλης Καλογράνης, το φτωχόπαιδο «που γεννήθηκε σ’ ένα ταπεινό σπίτι στο Μενίδι», το παιδί με το πάντα πονεμένο από τις κακουχίες στομάχι και την ξεχωριστή όμως φωνή, την τιμιότητα, την αξιοπρέπεια και την ταπεινότητα· αυτό το παιδί κατάφερε να γίνει «μύθος» και να περάσει στη σφαίρα της φαντασίας του λαού, να γίνει αντικείμενο λατρείας των θαυμαστών του και όχι μόνο. Αλλά να είναι «ο πλέον εμβληματικός καλλιτέχνης από το Μενίδι, μια δυναμική προσωπικότητα που καθιερώθηκε ως ένας από τους σημαντικότερους λαϊκούς ερμηνευτές τη δεκαετία του ’60 και ’70, σε μια εποχή ορόσημο για το λαϊκό τραγούδι».

Τάκη Γκόντη ''Σιρόκος' Μυθιστόρημα, εκδ.Γαβριηλίδης 2017

 Γράφει ο Γιώργος Κορδομενίδης για το «Σιρόκο» στη στήλη του «Βιβλία στο κομοδίνο» που διατηρεί στο «Εντευκτήριο», το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, με το άρτι αφιχθέν στη ζωή των περιοδικών λόγου και τέχνης 112ο τεύχος του συμπλήρωσε αισίως τα τριάκοντα συναπτά έτη: «… εκτενές σχόλιο της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας. Συναιρεί έντεχνα την αλληγορία με τον ρεαλισμό. Κοφτός λόγος (απότοκος και της θητείας του Γκ. στην ποίηση), ζωντανοί διάλογοι, άρτια σκιαγραφημένοι χαρακτήρες».

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΤΖΑΖ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ 80s

Τα eighties υπήρξαν μία πολύ καθοριστική εποχή για την πορεία των τζαζ πραγμάτων στην Ελλάδα. Φυσικά είχαν πάρει τη σκυτάλη από τις προηγούμενες δεκαετίες και ήταν συνέχειά τους, όμως στα eighties συνέβησαν πράγματα που δεν είχαν συμβεί έως τότε στο χώρο – και αυτό είναι που τα κάνει ξεχωριστά.

Κατ’ αρχάς ας ρίξουμε, χοντρικά, μια ματιά στην ελληνική τζαζ δισκογραφία – να πούμε έναν αριθμό.

Ενώ οι δίσκοι που είχαν κυκλοφορήσει στα seventies στη χώρα (όσο και ν’ ανοίξουμε τον όρο «τζαζ») δεν ήταν πάνω από δέκα, στα eighties ήταν πάνω από εξήντα! Κι αυτό λέει κάτι ή μάλλον πολλά… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τούτο, γράφοντας για τα πλέον σημαντικά άλμπουμ της περιόδου.

Βιογραφία | Νίκος Μαμαγκάκης

Νίκος Μαμαγκάκης: 3 Μαρτίου 1929 - 24 Ιουλίου 2013
Βιογραφία | Νίκος Μαμαγκάκης
  Συντάκτης: Σοφία Παφτούνου
Ο Νίκος Μαμαγκάκης γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1929 στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Κατάγεται από οικογένεια λαϊκών μουσικών (μεταξύ των οποίων και ο «θρυλικός» λυράρης Ανδρέας Ροδινός).
Σπούδασε αρχικά στη Φιλαρμονική Ρεθύμνου (από 10 ετών) και παρακολούθησε μαθήματα στο Ελληνικό Ωδείο στην Αθήνα. Συνέχισε σπουδάζοντας σύνθεση με τον Καρλ Ορφ και τον Χ. Γκένταμερ στο Μόναχο και ηλεκτρονική μουσική στο Στούντιο Ηλεκτρονικής Μουσικής SIEMENS με τον Γιόζεφ Άντον Ρηντλ. Έχει λάβει υποτροφίες από την ελληνική κυβέρνηση, την Ανωτάτη Ακαδημία Μουσικής του Μονάχου και την πόλη του Βερολίνου (Deutscher Akademiscfier Auslauscudiensf).